ตื่นเช้าพร้อมไข้หวัด เจ็บคอกับอาการปวดหัวตึบๆๆ แสบจมูกและหัวหนักมากจนไม่อยากลุกขึ้นจากที่นอน นอกจากจามเหมือนทุกวันแล้ววันนี้รู้สึกหูอื้อ ตอนนี้หวัดมันจามไม่ถึงหูอักเสบแล้วเหรอเนี่ย

ในที่สุด The Star4 ก็เหลือสองคนสุดท้าย คือ แก้มกะรุจ ตามที่คาดไว้และคงจะเป็นคู่แข่งขันที่สูสีสุดๆๆ เมื่อคืนตอนที่ประกาศผลว่าเป็นต้นที่ไม่ได้ไปต่อ เราอดที่จะใจหายไม่ได้ ทั้งที่เตรียมไว้แล้วว่ายังงัยคงจะเป็นต้นแน่ๆ ยิ่งจากคะแนน 100 เสียงในห้องส่งทีให้ แก้ม รุจ ต้น 44:42:14 ยิ่งย้ำให้เห็นชัดเจนขึ้น ไม่ใช่ต้นทำไม่ดี แต่ที่รู้ๆ(และต้นเองก็ยอมรับ)ว่าต้นมี FC น้อยที่สุด เราร้องไห้ไปกลับรุจด้วย ตอนที่แฟรงค์ ให้รุจพูดถึงต้น รุจพูดได้แค่ว่า “เป็นเพื่อนกัน นอนห้องเดียวกัน แล้วก็ก้มหน้าลง เบะแล้ว น้ำตาไหล จนต้นต้องเดินมากอดปลอบใจ…” รุจร้องไห้ สะอื้นเหมือนเด็กๆ เราก็ร้องตามไปด้วย จริงๆๆแล้วรุจก็คงรู้แหละว่า week นี้คงเป็นต้นที่ไม่ได้ไปต่อ เพราะดูจากกระแสและตอนที่ออกมายืนปากเหว (จริงไม่น่าเรียกว่าเหวแล้ว เพราะรุจคงได้ไปต่ออยู่แล้ว)

 

ภาพแห่งความประทับใจ เมื่อรุจต้องเสียน้ำตา

สุดท้าย ปา-ติ-หาน ก็ไม่มีจริงๆๆ ถึงต้นไม่ได้ไปต่อ แต่เราก็ชอบต้นมากนะ<
ต้นพูดดีทุกๆครั้ง ฟังดูแล้วจริงใจ แล้วก็เป็นคนที่ยอมรับความจริง ทำดีที่สุดแล้ว
เพราะเมื่อคืนที่ตกรอบต้นจะยิ้ม หน้าตาก็ไม่เศร้า เหมือนที่ต้นเคยพูดว่า

“ถึงตกรอบก้ไม่เสียใจ เพราะว่ามันอิ่มแล้ว…” จริงๆด้วย
Advertisements