วันนี้จะอยู่บ้านทั้งวัน
ไม่มีโปรแกรมไปดู Concert ที่ไหน…555
แปลกมั๊ย เมื่อวันศุกร์มีเพื่อนหลายคนถาม
ว่า อาทิตย์นี้จะไปดู Concertอะไร???…เอาเข้าไป
ถือโอกาสนอนอ่านหนังสือ เรื่อง “นั่งฝั่งตะวันตื่น ยืนฝั่งตะวันตก”

หนังสือเล่มนี้ เขียนโดย คุณทรงกลด บางยี่ขัน ไรท์เตอร์ที่ชื่นชอบและโปรดปรานมากๆคนหนึ่ง

เริ่มรู้จักพี่ก้องจากบทบรรณาธิการใน a day มาจนถึง
“นายเท้าซ้าย เด็กชายเท้าขวา”
ก็เลยติดใจในผลงานเขียนของพี่ก้องอย่างมาก เลยได้ไปทำความรู้จักทักทายกับหนังสือพี่ก้องอีก ๓ เล่ม คือ

“มาถึงต้นไม้ใต้โลก ”
“สองเงาในเกาหลี”
“นั่งฝั่งตะวันตื่น ยืนฝั่งตะวันตก”

เล่มสุดท้ายที่เพิ่งได้อ่าน เพราะต้องรอซื้อจาก Boot ของ A day
ที่งานสัปดาห์หนังสือ ตามร้านหนังสือทั่วไปหาซื้อไม่ได้แล้วหละ
เลยทำให้เราได้สบตากับตัวหนังสือหวานๆได้อารมณ์เล่มนี้ช้าเกินควรนั่นเอง

เป็น 4 เล่ม ที่หยิบมา ด้วยความตั้งใจและติดตามอย่างต่อเนื่อง
ไม่ใช่ความบังเอิญ หรือ ซื้อเพราะไม่มีไรอ่านแน่
ชื่อผู้เขียนบนปก การันตีคุณภาพอยู่แล้ว และก็ไม่ผิดหวังจริงๆ
แถมยังเพิ่มดีกรีความชอบ + ชื่นชมให้พุ่งกระฉูดเข้าไปอีกเรื่อยๆๆๆ

ถึงขั้น “หลงรักตัวหนังสือของพี่ก้อง” เลยทีเดียวเชียว

มีใครซักคนเขียนคำนิยมบนปกหลังไว้ประมาณว่า
“เป็นตัวหนังสือเจ้าเสน่ห์โดยเฉพาะกับผู้หญิงที่อายุต่ำกว่า ๒๕ ปี” ….
จริงทีเดียว แม้เราจะอายุเกินแล้วก็เถอะ

“นั่งฝั่งตะวันตื่น ยืนฝั่งตะวันตก”
และ
“นายเท้าซ้าย เด็กชายเท้าขวา”

เป็นสองเล่มที่แฟนพี่ก้องไม่น่าพลาดและมักจะอ่านคู่กันไป
เพราะเป็นความเรียงแนวเดียวกัน ล้วนมีคำโปรยบนปกไว้ว่า ..
“ หวานแบบเหงาๆ เศร้าแบบอุ่นๆ ” อะไรทำนองนั้น

น่าเสียดายสำหรับเรา กว่าจะหาอีกเล่มมาอ่านได้ นานเกินกว่าจะได้อ่านคู่ๆกัน
แต่เราคิดว่า..มันคงต่อกันติดน่า

ความหายากของหนังสือเริ่มนี้เนี่ย ถ้าหากไม่ต้องการอนุรักษ์ให้เป็นหนังสือหายากแล้วเก็บไว้ในพิพิธภัณฑ์
ก็ควรจะพิมพ์ซ้ำออกมาขายใหม่ได้แล้ว เพราะ Version ที่เราได้มาเนี่ย แม้ว่ารูปเล่มมันยังงดงาม
แต่กระดาษมันเป็นสีเหลืองเข้าแนวของเก่าโบราณเสียแล้ว

พูดถึงเนื้อหา

ทั้งสองเล่มนี้ เป็นความเรียง ที่เคยลงในเสาร์สวัสดี และ a day weekly
เป็นเรื่องเล็กๆน้อยๆทั่วๆไปรอบๆตัว ที่คนทั่วๆไปมักมองข้ามผ่านเลย แต่พี่ก้อง
กลับมองเห็นอะไรบางอย่างในนั้น เรื่องง่ายๆอย่างเช่นแมลงเข้าหู หรือเห็นฝูงแมลงตายอยู่หน้ารถ
มันก็มีมุมมองแฝงปรัชญาเล็กๆอยู่ในนั้น

หลายๆเรื่องเป็นเรื่องที่ถ้าจิตใจและมุมมองไม่อ่อนโยนจริง ก็จะมองไม่เห็นได้อย่างนั้น
ความอ่อนโยน ความโรแมนติก ความช่างคิด ความช่างสังเกต การมองโลกในแง่ดี
บางทีเล่าถึงความสัมพันธ์ของพี่ก้องนักเขียนกับคนใกล้ชิด ไม่ใกล้ชิดบ้าง หรือสัตว์ ต้นไม่
แม้กระทั่งสิ่งไม่มีชีวิตก็เขียนได้อย่างที่เราๆคงเขียนไม่ได้สำนวนขนาดนั้น
สิ่งเหล่านี้ในตัวพี่ก้อง ที่หลอมรวมออกมาเป็นหนังสือสองเล่มนี้ให้อ่านกัน

และที่ประทับใจอีกอย่างคือ “การตั้งชื่อบทความ” นี่สิ…คิดได้ไงเนี่ยพี่…
เช่น ถ้าไม้ตาย , คำสันยา , เสียงเรียงเหรียญ , ความสัมพันธ์แน่นแฟ้ม ,ไม่มีสัญญาณตอบรัก ,
เงา เหงา เหงา , ฝุ่น อุ่น อุ่น , ยืดญาติ, หนอนบอนไซ , น้ำตาแตกฟอง ฯลฯ

ไม่ใช่แค่ชื่อ แต่สำนวนภาษา วิธีการเขียนของพี่ก้องนี่สวยงามจริงๆ
ชวนให้ทึ่งว่า ประโยคนี้”คิดได้ไงเนี่ยพี่” ตลอดเวลา

ภาพประกอบในหนังสือเล่มนี้ ไม่แน่ใจว่าออกไปแนวๆจีนหรือเวียตนามอ่ะนะ แต่ดูแล้ว ….สวยดี ฮี่ฮี่

ว่าแล้ว ไว้ไปหยิบ นายเท้าซ้าย เด็กชายเท้าขวา มาอ่านต่อเลยได้กว่า

Advertisements