บ่ายวันนี้มีโอกาสได้ไปเดินที่เซ็นทรัล ชิดลม แหล่ง shopping อันทันสมัย ตอบสนองรสนิยมต่อกลุ่มลูกค้าชั้นดีถึงดีมากขึ้นไปที่มีปัญญาซื้อของแพงๆมาตอบสนองความอยากโชว์หรือความจำเป็นอันนี้ไม่รู้ได้ นัดเพื่อนไว้ที่นี้ พอเจอกันเสร็จภาระกิจ ก็ไปหาของกินแถวตลาดสามย่านที่สมฐานะและเข้ากับชีวิตคนเยี่ยงเราหน่อย
                
ตลาดสามย่าน ตึกเก่าๆ ชุมชน ร้านอาหารอร่อยๆเจ้าเก่าเจ้าแก่มากมายที่เคยยึดตึกแถว 2 ชั้นที่นี่เป็นที่ขายของหรืออยู่อาศัยกันมานานเป็นสิบๆปี หลายๆสิ่งที่เคยเป็นเสน่ห์และความทรงจำของย่านนี้กำลังจะเปลี่ยนไปทีละน้อยๆ เพราะทางจุฬาเริ่มไม่ต่อสัญญาเซ้ง เริ่มเวรคืนไปที่ละโซนๆ ซึ่งจะหมดสัญญาตามกันมาเรื่อยๆแล้ว renovate สร้างเป็นตึกใหม่หน้าตาสดใส โปร่งโล่ง ดูสะอาดตา แล้วให้เช่าเปิดเป็นร้านค้าหรือให้บริการหลากหลายที่ตกแต่งกันให้-โก้-หรู-ดูดี-ตอบสนอง-ไลฟ์สไตล์-รสนิยมคนรุ่นใหม่ต่อไป ตลาดสดโดนเด้งไปเปิดที่ใหม่ไกลออกไปนิดนึง ยังไม่รู้ว่าแฟนคลับเก่าแก่จะตามไปอุดหนุนต่อมากน้อยแค่ไหน

ร้านแนวๆทยอยเปิดให้บริการหลายร้านและคงจะเพิ่มจำนวนมากขึ้นอีก ตามจำนวนตึกใหม่ที่สร้างขึ้นแทนที่ตึกเก่าๆที่ค่อยๆหายไปเรื่อยๆนั่นเอง อาจจะตั้งใจให้เป็น Center Point ณ สามย่านก็ได้ หลังจากที่เพิ่งสร้างจามจุรีสแควร์เสียใหญ่โต อลังการไว้ตรงมุมแยกพระราม 4 ซึ่งเปิดให้บริการไปเมื่อเร็วๆนี้

ตอนขับรถรอบๆตลาดสามย่าน จะเห็นความแตกต่างของ zone ที่สร้างใหม่เรียบร้อยแล้วกับตึกเก่าหน้าตาโบราณที่ยังไม่ถึงวาระทุบทิ้งได้อย่างชัดเจน อาจจะมีความเห็นไป 2 แนวทาง คนรุ่นใหม่อาจจะชอบสิ่งใหม่ที่เกิดขึ้น แต่คนรุ่นเก่าอีกมากอาจจะคิดถึงตลาดสดจอแจ ร้านโจ๊กสามย่าน ร้านข้าวต้มอาหารตามสั่งจานใหญ่ๆบนตลาดสด ร้านสเต็กราคาย่อมเยาว์ ร้านขนมเบเกอรรี่เก่าๆเชยๆ แม้กระทั่งร้านโชว์ห่วยหรือโรงรับจำนำ ที่เคยเป็นโลโก้หรือแหล่งนัดเจอสังสรรค์กันยามเย็นมากกว่าก็ได้ แม้บางร้านอาจจะพัฒนาตามกระแสไปเปิดใน zone ทันสมัยอันสร้างใหม่ แต่เสน่ห์หรือกลิ่นของสามย่านวันวานมันไม่น่าตามไปด้วยแน่ๆ ภาพของตลาดสามย่านและตึกแถวในบริเวณนั้นจึงควรต้องถูกบันทึกไว้ในความทรงจำ เพราะต่อไปจะกลายเป็นเพียงภาพในอดีต

อีกไม่นานนัก ที่แห่งนี้ก็จะกลายเป็น ตลาด modern สามย่านจนหมด เราเคยแวะเวียนมาหาของอร่อยๆกิน ตามร้านที่คนชำนาญย่านนี้ชวนไป แม้จะไม่ใช่ขาประจำ ไม่เคยใส่เสื้องานบอลสีชมพู ยังรู้สึกใจหายกับสิ่งที่จะเปลี่ยนแปลงในอีกไม่ช้านี้เช่นกัน บรรยากาศของสามย่านของบรรดานิสิตพระเกี๊ยว ก็คงไม่ต่างกับบรรยากาศเก่าๆริมแม่น้ำเจ้าพระยาที่ท่าพระจันทร์ของเราลูกแม่โดม บรรดาเด็กจุฬาฯ ทั้งเก่าและใหม่ ที่(เคย)อาศัยตลาดสามย่านเลี้ยงปาก..เลี้ยงท้อง..เลี้ยงน้อง..เลี้ยงพี่..เลี้ยงบ้าน..เลี้ยงรุ่น..และอีกสารพัด “เลี้ยง”ก็คงอดจะใจหายไม่ได้เหมือนกัน เรายังนึกในใจว่า ถ้าร้านค้าแถบท่าพระจันทร์ ตึกไม้เก่าๆในซอกซอย แผงเช่าพระ ร้านเทป ร้านค้าที่ท่าเรือ หรือร้านข้าวแกงเรือนไม้ริมน้ำที่คุ้นเคยกันมานาน โดนจับมาแต่งตัวใหม่ให้ไฉไลขึ้นแบบนี้บ้าง อย่างไหนมันจะน่ารื่นรมย์กว่ากัน (สำหรับเรา…)

ทุกวันนี้ร้านรวงที่ท่าพระจันทร์ก็ออกแนวผสมผสานระหว่างร้านเก่าดั้งเดิมกับร้านสไตล์ใหม่ๆแต่ยังเปิดอยู่ในตึกอันเก่าๆนั้นอยู่บ้าง แต่ยังไม่รู้หรือไม่เคยได้ยินว่า จะมีการทุบเพื่อสร้างเป็นตึกแนวใหม่ให้หมดเหมือนสามย่านยุคใหม่ มันเลยยังไม่ใจหายมากนักเท่านั้นเอง

ถ้าท่าพระจันทร์โดนเปลี่ยนใหม่ทั้งหมดเหมือนสามย่าน เราคงไปเดินแต่ในมหาลัย ถ้าจะไปหาอะไรกินก็ไปแถว center point แทน เพราะมันหน้าตาเหมือนกัน แต่ความรู้สึกกับความทรงจำ(ไม่มีที่สิ้นสุด)มันคงมาแทนกันไม่ได้ง่ายๆ

เราควรดีใจที่เปลี่ยนแปลง หรือ เสียดายที่เปลี่ยนไปดี

น่าอิจฉาจุฬาที่มีที่ทางมากมายใหญ่โต อยากขยาย อยากสร้างใหม่หรืออยากเปลี่ยนแปลงใดๆก็ทำได้เต็มที่ ถ้าที่ท่าพระจันทร์อยากขยายบ้างคงต้องลงไปในแม่น้ำเจ้าพระยาเป็นแน่ แต่แค่ได้อยู่ใกล้วัง ใกล้วัด ใกล้แม่น้ำ และใกล้ชิดกันยิ่งขึ้นทุกวันแค่นี้ก็เกินพอแล้ว

Advertisements