แปดโมงครึ่ง : ตื่น งดงานบ้าน สังข์ทอง อาบน้ำ

สิบเอ็ดโมงเช้า : ตัดผมที่ร้านประจำ เดอะมอล์บางกะปิ การยึดผมเมื่อครั้งที่แล้วน่าจะไม่สบความสำเร็จเท่าไหร่ น้ำยาไม่ดี คนทำไม่เก่ง หรือเราเองที่เก็บไว้น้อยกว่า 3 วันตามที่ช่างสั่ง

เที่ยง : ไป NIDA มีการสอบ Flex.MBA  จำนวนข้อแม้จะน้อยข้อ แต่เห็นว่ายากเอาการ โดยเฉพาะภาษาอังกฤษและความถนัดทางธุรกิจ ส่วนเลขที่ฟิตอ่านซ้อมทำมาบ้างเพราะคิดว่าน่าจะยากกลับทำได้ไม่ติดปัญหาอะไร ผู้เข้าสอบออกอาการเสียศูนย์โดนข้อสอบปราบเซียนจนเครียดพอสมควร

บ่ายโมงครึ่ง : คิดไปหาข้าวกินแถว ซ.โชคชัย 4 เพราะเพื่อนผู้ชอบอ่านคอลัมภ์แนะนำร้านอร่อย และตามรอยรายการกินชิม ได้ข้อมูลว่าในซอยนี้ รวบรวมร้านอร่อยไว้ ยังไม่มีร้านในดวงใจ ไปหาเอาเข้างหน้าหละกัน แต่ซอยยาวซับซ้อน เข้าออกได้หลายทาง มันคงจะหายากเกิน ต่างฝ่ายลองโทรไปหาข้อมูลจากคนบ้านแถวๆนั้น แต่ไม่มีใครช่วยได้ เพื่อน Pook แนะนำให้ไปตลาดลุงเพิ่ม ซึ่งก็ได้ผล

บ่ายสอง : จอดรถในซอย ลาดพร้าว 4 แถวร้านส้มตำเจ้าอร่อยที่เคยไปกินกับปุ๊กและน้องปิ๊กเมื่อไม่นานมานี้ ที่จอดรถแถวตลาดการบินไทยแพงและหายาก ปุ๊กแนะนำให้จอดในซอยนี้แล้วนั่งมอไซด์ไป 10 บาท เดินถามทางร้านขายกล้วยทอดเค้าบอกว่าไม่ไกลเดินได้  2 คน 4 สี่ขาเริ่มเดินตามกันไป ถามร้านอาหารตามสั่งแยกแรกก่อน บอกว่าตรงไปทางนี้ เจอรถเข็นขายไส้กรอกอีสานถามทางต่อ เสียงใจดีตอบมาพร้อมรอยยิ้มว่าให้เลี้ยวขวา เลี้ยวซ้าย ตรงไป เลี้ยวขวา ตรงต่อไปถึงแน่นอน แต่ซอยแถวนี้เดินยาก ถนนแคบมาก ยิ่งเข้าใกล้ตลาดยิ่งโคตรแคบ รถก็เยอะ ถนนมีช่องเดียวต้องพลัดกันสวน ระวังตัวกันเองทั้งคนเดินคนขับ

บ่ายสองนิดๆ : ถึงตลาด ตอนแรกเล็งว่าจะกิน ส้มตำ “ฝุ่นตลบ” ร้านดัง เพื่อนร่วมทางบอกว่า เดินเข้าไปดูข้างในๆก่อน จำได้ว่ามันมีเยอะกว่านี้ ถ้าไม่เจออะไรน่ากินค่อยเดินย้อนกลับมานะ

บ่ายสองอีกพัก : ขนมจีนน้ำเงี้ยว,เส้นเล็กต้มยำกระดูกหมูอ่อนลูกกรอกไข่ต้ม,ก๋วยเตี๋ยวลุยสวน เลือกเจ้า มีป้ายหน้าร้านว่าระวังร้านปลอม เพราะด้านหน้ามีร้านแบบเดียวกันเปี๊ยบอยู่ ระหว่างกินดูร้านๆอื่นในโซนร้านอาหารนี้ เรียกว่าเด็ดๆมีจุดขาย น่าจะอร่อยเกือบทุกร้าน เราเสนอว่าเดินดูของเสร็จแล้วกลับมากินผัดไทกับเกี๊ยวน้ำนะ (เกี๊ยวร้านนี้ลูกเกือบเท่ากำมือ) แต่เพื่อนบอกว่า เดี๋ยวร้านเค้าก็ปิดแล้ว ก็จริงระหว่างกินร้านผัดไทกำลังเก็บของล้างกระทะ ร้านก๋วยเตี๋ยวลุยสวนก็เริ่มเก็บแล้วเช่นกัน

บ่ายสาม : เดินย่อยด้วยการ Shopping จัดระเบียบการเดินทีละซอยไป ตลาดหลังการบินไทย หรือขาช้อปเรียกติดปากว่า ตลาดลุงเพิ่ม แหล่งช้อปติดดินกับสินค้าสุดอินเทรนด์อีกแห่งของคนกรุงที่เหล่าขาช้อปทั้งหลายพลาดไม่ได้กับสินค้าเกระแสแฟชั่นไม่หลุดเทรนด์ สินค้านำเข้าเบรนด์เนมราคาย่อมยันสินค้าเลียนแบบเกรดเอ ร้านแบ่งเป็นล็อกๆมีสองฝั่งเปิดจันทร์ยันเสาร์ ทางเดินค่อนข้างแคบ ร้านไม่ติดแอร์อากาศเลยร้อนอบอ้าว วันธรรมดาสาวออฟฟิศเดินกันแน่นกว่านี้อีก เพื่อนผู้ชำนาญด้านนี้ออกปากว่า ตื่นตาตื่นใจตอนแรก แต่สักพักร้านเยอะจนรู้สึกว่ามันก็คล้ายๆกันนั่นแหละ แถมต้องมองซ้ายทีขวาที ฉันเริ่มเวียนหัวแล้ว 555 ถัดไปเป็นตลาดป้าชูพลาซ่า กว้างโล่งเดินสบาย ติดแอร์ร้านกระจกหรูกว่านิดๆ

สี่โมงเย็นกว่า : เดินย้อนมาที่เริ่มต้น ร้านฝุ่นตลบขายหมดแล้ว จำทางได้ไหม คำถามแรกมาก่อน เราว่าก็ย้อนทางเดิมตอนมาไม่น่ายาก งั้นเดินกลับก็ได้ ไม่ได้อะไรติดมือกันเลย เราลองรองเท้าผ้าใบมือสองไป 2-3 คู่ อยากได้เหมือนกันไม่แพง แต่เบอร์มันเล็กไป ช่วงหลังเพื่อนเกิดเวียนหัวบวกร้อนเหนื่อย กำลังการช็อปเลยลดลง หมดอารมณ์ลองกางเกงขาเดฟที่เล็งไว้

สี่โมงแก่ๆ : เราผมสั้นปลายผมยังเปียกเหงื่อชุ่ม เพื่อนสาวเกล้าผมม้วนเป็นก้อนไว้แล้วตั้งแต่ตอนกินเตี๋ยว เดินมาถึงรถไม่เหนื่อยเท่าไหร่ ปลอบใจกันว่า ดีไหม ได้ออกกำลังกายด้วย ตอนแรกว่าจะไปเปิดแอร์เย็นๆนอนแก้ร้อนที่บ้านปุ๊กพร้อมส้มตำเจ้าอร่อย แต่ปุ๊กมีภาระกิจยังไม่พร้อมกลับบ้าน เลยขับรถมุ่งหน้าไปทางดินแดงกลับไปนอนบ้านใครบ้านมันดีกว่า

ห้าโมงเย็น : เราลงป้ายรถเมล์สี่แยกประตูน้ำ นั่งรถเมล์ฟรี สาย 60 กลับบ้าน เพื่อนมุ่งหน้าถนนวิทยุ ขับรถหาวๆกลับบ้านคนเดียวต่อไป

Advertisements