เช้านี้เริ่มด้วยอาหารเพิ่มสารต้านอนุมูลอิสระ ที่ดีต่อสุขภาพ คือ มะละกอสุก และ สับปะรด อย่างละถุง พร้อมงาดำคั่วเองไว้กินเล่นตลอดทั้งวันอีก 1 กระปุก พี่แอนเจ้าของสถิติสูงสุดแนะนำว่ากินงาดำดีนะ นอกจากเพิ่มสารต้านอนุมูลอิสระแล้วยังช่วยลดคอเรสเตอรอลอีกด้วย ดีอย่างนี้เราเหรอจะพลาด เทงาดำ 1 หย่อมเล็กๆกินไปทำงานไปเรื่อย ก็อร่อยดีเหมือนกัน

กลางวันถอยรถ 2 คันไปกิน ส้มตำพระรามเก้ากัน สมาชิกแก็งค์เก่า ได้แก่ พี่ณา พี่ช่อน พี่แจง minty พี่เค็ก พี่กก+น้องหญิง (คู่รักข้าวใหม่ปลามัน สวีทกันเกินหน้าเกินตา พี่ๆตาร้อนผ่าว) และคุณน้องเซบาสเตียน รายการอาหารก็เหมือนเดิมที่กินประจำ เริ่มจากส้มตำถั่วตัด ต้มแซบกระดูกอ่อน ปลาทอดน้ำปลา คอหมุย่าง หมูแดดเดียว ไส้กรอกอีสาน ปอเปี้ยทอด ลาบหมู อย่างละ 2 ชุด ยกเว้นคอหมูย่างสั่งทีเดียว 4 จานมารอไว้เลย กินกันเต็มที่แถบจะไม่เหลือ อาหารไม่หมดแต่พวกเราหมดไปคนละ 180 บาทปากมันท้องแทบระเบิดให้หายยากสมกันที่นานๆจะหาโอกาส(พร้อมเพียง)ไปกินกันได้เสียที ระหว่างเปิปมีจับคู่ เปิดประเด็น ประทะคารมกับหลายคู่จนเกือบจะแยกวง ต่างคนต่างกลับ บ้างประกาศเลิกคบ ขอไม่เดินร่วมทาง จนกระทั่งตัดเพื่อนตัดพี่น้องกันแบบฮาฮาอยู่ตลอดเวลา

มื้อกลางวันกินอาหารที่ไม่อยู่ในโหมดเพิ่มสารต้านอนุมูลที่ควรกินไปเยอะ เลยคิดว่าเย็นนี้ควรกินน้ำเต้าหู้อย่างเดียว แต่พอได้รับโทรศัพท์จากโรงแรมวินเซอร์ ปิดคอมพ์ นั่งเรือคลองแสนแสบ ต่อรถไฟฟ้าใต้ดินไปหาอะไรอร่อยๆกินกันตั้งแต่เกือบหกโมงเย็น

ก๋วยเตี๋ยวคั้วไก่  ร้านโกฮ้งในตลาดสดวรจักร ซึ่งถ้าใครเดินผ่านหน้าตลาดคงไม่คิดว่า ตลาดที่ปิดไฟเกือบหมดแล้วยังมีร้านก๋วยเตี๋ยวคั่วไก่เจ้าเก่าเปิดร้านติดเตาตั้งกระทะผัดหอมฉุยควันโขมงรอขายอยุ่ข้างในตลาดท่ามกลางความมืดเหล่านั้น เดินจากปากตรอกไปประมาณ 35 ก้าวหรือถามคนแถวนั้นก็น่าจะได้ (มีร้านขายอาหารตามสั่งหรือโจ๊กอยู่ห่างออกไปนิดหนึ่ง) เรียกว่าต้องเป็นขาประจำหรือคนแถวนี้ถึงกล้าเดินเข้าไปกิน (ครั้งแรกที่ไปกิน เดินไปตามทางมืดๆ ร้านอื่นๆในตลาดสดก็ปิดกันหมดแล้ว นึกในใจว่าเพื่อนมันหลอกพาฆ่าหรือเปล่าวะ มืดน่ากลัวชะมัด 555) ขนาดขายอยุ่ข้างในตลาดมืดๆยังมีคนเดินเข้ามากินกันเยอะมาก อร่อยเทียมทานจริงๆ ร้านเปิดตอนเย็นๆ แต่คนไปกันจริงๆก็สองสามทุ่ม ความอร่อยจะระดับไหนก็คิดเอาเองหละกัน ประมาณว่าอาโกวเจ้าของร้านขายดีจนปิดร้านไปทัวร์ยุโรปกันมาแล้วเชียวนะ 

อาโกเจ้าของร้านและมือผัดมือหนึ่งเป็นเพื่อนของยี่โกของเพื่อน ใครมากินต้องติดใจ เพราะเป็นสูตรเฉพาะไม่เหมือนใคร ก๋วยเตี๋ยวเส้นใหญ่คั่วแบบแห้งๆเกรียมๆใส่กุ้งสดตัวใหญ่ เนื้อไก่บ้านหั่นเป็นชิ้นๆและตับไก่ ไม่ได้ใส่ปลาหมึกกรอบกับปลาติ้งโก่ตัวเล็กเหมือนเจ้าอื่นๆ ผัดมาเสริฟด้วยชามใบโตกินด้วยตะเกียบ ไม่มีการรวมออร์เดอร์ผัดทีละชาม รสชาติเลยเข้มข้นมีกลิ่นกระทะไหม้ติดมาหอมๆๆยั่วน้ำลายดี ผัดแบบไม่มันจนเกินไปคลุกด้วยใบผักกาดหอมสีเขียว ปรุงเปรี้ยวเค็มหวานหรือใส่พริกป่นเพิ่มได้ตามรสนิยมของแต่ละคน กินพร้อมน้ำซุปคลอ่งคอดี ก๋วยเตี๋ยวคั่วน้ำก็มีแต่ยังไม่เคยลอง ร้านนี้ยังมีข้าวผัดรสเด็ดเช่นกัน เต่รายังไม่เคยลองเพราะมาทีไรขายดีมากจนหมดแล้วทุกที วันนี้เพื่อนสั่งใส่ห่อไว้กินพรุ่งนี้เช้าให้หายอยากด้วยอีกห่อ เพราะเพื่อนชอบเสนอให้มากินร้านนี้แต่เรามักจะเลยหรือไปไม่ถึงในที่สุด

กินกันคนละชาม เก็บท้องไว้กิน ช็อคโกแลตเย็น ชานมเย็น ขนมปังปิ้งเนยน้ำตาล กับเนยนมข้น ที่มนต์นมสด เสาชิงช้าด้วย ระหว่างกินมีการจัดแจงเรื่องcopy เบอร์โทรจากเครื่องไปsimและจากsimไปเครื่องระหว่างโทรศัพท์เครื่องเก่าและเครื่องใหม่ หลายๆขั้นตอนกระบวนการด้วยความไม่ชำนาญบ้าง ทำเอาเพื่อนผู้ดำเนินการและเราออกอาการเวียนหัวแทบจะหน้ามืดกันเลย

ไปถึงมนต์นมสดอีก 15 นาทีสองทุ่ม ถนนซอยข้างๆมนต์นมสด แถวร้านข้าวหมูแดง ทางที่จะไปศาลเจ้าพ่อเสือ ถนนสายนี้จะให้จอดได้โดยไม่เสี่ยงโดนใบสั่งหรือล็อคล้อเมื่อหลังจาก 2 ทุ่มไปแล้ว เพื่อนเราไม่อยากกินนมแก้วละ 200 บาทเลยนั่งเฝ้าข้างรถให้ถึงเวลาที่กำหนดแล้วค่อยเดินไปกินนมจะได้ไม่ต้องกังวลใจว่ากลัวรถจะโดนล็อคล้อเหมือนคราวโน้นอีก ระหว่างรอเราใช้เวลาว่าง นวดต้นคอ บ่า ตามที่แอบจำมาให้เพื่อน ซึ่งน่าจะได้ผลเป็นที่น่าพอใจ เพราะถ้ามีเวลามากกว่านี้อาจจะลงนั่งให้นวดฝ่าเท้ากันต่อก้อได้

มนต์มนยังเหมือนเดิม คนเข้าออกๆๆ ซื้อใส่ถุงหรือจับคู่จับกลุ่มนั่งกินนม ขนมปังปิ้งกันสลับหน้ากันไปมาตลอดและมักใช้เวลาไม่นานในการกินในร้าน ยกเว้นเราสองคนที่วุ่นอยุ่กับการ copy เบอร์ไปๆมาๆ เลยใช้เวลากินนมคนละแก้วไปเกือบ 2 ชั่วโมง

Advertisements