หลายอาทิตย์แล้วที่ไม่ได้นอนนิ่งๆอยู่ติดบ้านทั้งวัน เสาร์นี้ตื่นสายเหมือนเดิม วางแผนว่าต้องถูห้องนอนก่อนเป็นอันดับแรก เพราะเริ่มรู้สึกว่าเหยียบจะไม่ถึงพื้น ถ้าไม่รีบจัดการเสียแต่ตอนนี้ เราอาจจะกลายเป็นคุณนายตีนดำตะแคงทีนเดินก็ได้ ฝุ่นละอองที่รองรับฝ่าเท้าเอาไว้เริ่มหนาขึ้นทุกวันๆ บางทียังเก็บรอยเท้าเอาไว้ให้ดูต่างหน้าอีกต่างหาก กว่าจะกำจัดต้นเหตุที่ทำให้เราจามติดๆกันมาหลายวันไปจนหมด เล่นเอาเหงื่อหยด เบิร์นไปได้หลายแคลอรี่เชียว

                สายๆเริ่มขนหนังสือที่ซื้อมาจากงานหนังสือเมื่ออาทิตย์ที่แล้วออกมาเรียงใส่ชั้นวางหนังสือให้เรียบร้อย รอคอยว่าเล่มไหนจะเข้าตาหยิบออกมานอนอ่านก่อนกัน โดยลืมไปว่าชั้นใส่หนังสือมันเต็มจนล้นมาตั้งนานนมแล้ว ไม่มีช่องว่างให้ยัดแทรกเข้าไปแล้ว อีกทั้งไม่สามารถตัดใจเอาบางเล่มใส่ลงกล่องเอาไปซุกไว้ใต้บันไดได้อีกด้วย กลัวหนังสือมันจะเสียใจ เพราะถ้าใครไม่สนใจเราเรายังน้อยใจเหมือนกันนี่ เลยต้องเอาที่ซื้อมาใหม่กองซ้อนกันไว้ข้างๆชั้นมันนั่นแหละ เกิดความคิดว่าออกไปเดินห้างหาซื้อชั้นวางหนังสือดีมั๊ย แต่วันนี้อากาศดีควรจะเก็บตัวอ่านหนังสือ /ดู VCD/ฟังวิทยุ/ เล่น Hi5อยู่บ้านดีกว่ามั๊ย? ลังเลไปๆมาๆ ตัดสินใจไม่ได้ นอนคิด พลิกตัวไปมาจนหลับไปข้างๆ “แพนด้า” หนังสือของปราบดา หยุ่น ที่หยิบมาอ่านต่อให้จบ หลังจากที่มันตกกระป๋อง โดนเราเมินไปอ่าน London ไดอารี่แซงหน้าไปแล้ว

                 บ่ายๆอ่าน แพนด้า สลับกับหลับเป็นระยะๆ กว่าจะจบ 5 โมงเย็น ได้เวลาอาบน้ำ(ครั้งแรกของวันนี้)เสียที รอเพื่อนมารับไปเดินเล่นที่ตลาดนัดเปิดท้ายขายของปัฐวิกรณ์ ใช้เวลาเดินไปไม่เท่าไหร่ เราเลือกมากไม่ได้ของติดมือมาเลยเหมือนเดิม เพื่อนเรามันไม่ค่อยเลือก เลยได้ของกระจุกกระจิกหลายอย่างมาด้วยความพอใจ  ตอนนี้คงเข้าหน้าหนาวแล้ว เพราะมันมืดเร็วมาก เพื่อนเริ่มเบื่อการเดินเบียดกับคนแปลกหน้าในที่มืดๆและต้องระวังทรัพย์สินอันมีค่า(ไม่มาก) เลยไปหาข้าวมันไก่กินแกล้มเรื่องราวปรับทุกข์สุกๆดิบๆระหว่างกันจนสามทุ่ม

                  สรุปวันเสาร์ก็ไม่อยุ่บ้านทั้งวันอีกจนได้

Advertisements