ยามบ่าย…
ได้รับรู้เรื่องหนึ่ง ถึงขั้นช็อคซีนีม่ากันทีเดียว
ความเปลี่ยนแปลงมาถึงโดยไม่ทันได้เตรียมใจ
น่าจะใจหายหรือตกใจมากกว่าเศร้านะ
มันไม่ใช่เรื่องเลวร้ายหรอกแค่จากกันไปซักระยะหนึ่ง
การไปหาประสบการณ์ใหม่ๆ
หรือการเรียนรู้โลกกว้างใหญ่ก็เป็นเรื่องน่าสนใจ
โอกาสมักวิ่งมาชนโดยไม่บอกล่วงหน้าเสมอเสมอ

6 เดือนสำหรับอะไรบางอย่าง
มัน ควรอยู่ตรงไหน?
น า น จั ง หรือ แ ป็ ป เ ดี ย ว(เอง)

ยามค่ำ…
รวบรวมสมาชิกได้แก่พี่ณา พี่ช่อน พี่เค้ก แจง และมิ้นตี้
ไปกินข้าวเย็นสนทนาลัลลา.ลัลลากันที่ร้านเฉลียง แยกเหม่งจ๋าย

ยามดึก…
Mini Concert ETC
บัตรเข้างานเป็น Black Label หนึ่งขวดราคา 1800 บาท

ETC ก็คือ ETC
ยังงัยก็ชอบ ETC
ไม่ว่าโชว์เล็ก คอนเสริตน้อยๆหรือใหญ่ๆ วงนี้เล่นเต็มที่ไม่ผิดหวัง
เราได้ดูใกล้ชิด เป็นโต๊ะ วีไอพี ยกพื้นสูงกว่าคนอื่นคืบนึง
นั่งดูสบาย ไม่ต้องชะเง้อคอมองข้ามหัวคนข้างหน้า
เดินไปถ่ายรูปนิ่งและภาพเคลื่อนไหวหน้าเวที
ใกล้กันจนเห็นแม้กระทั้งขนจมูก หรือเม็ดเหงื่อของหนึ่ง
ขอจับมือ หนึ่งไม่ปฏิเสธ แถมเขย่าไม่ยอมปล่อยอยู่นานเชียวหละ…

ในฐานะแฟนคลับที่ชอบ ETC โดยเฉพาะหนึ่ง เจ๋งสุดๆ
หนึ่งร้องหลายเพลงทั้งเร็วเต้นกระจายและเศร้าใจสลาย
แม้ว่า แสง สี เสียง บนเวทีไม่ฟลูเวอร์ชั่นเท่าที่อินดอร์ฯ
แค่คอนเสิร์ตเล็กๆ บรรยากาศสบายๆเป็นกันเอง
แฟนๆตามโต๊ะร้องเพลงตาม บ้างเต้นเบาๆ โยกตัว โบกมือ ถ่ายรูป กรี๊ดกันสนุกสนานตามประสา
เวลาร้องเพลงช้า ทางร้านมีแจกไฟเย็นไว้โบกบิ้วอารมณ์ด้วย
กว่าจะเล่นจบประมาณหนึ่งชั่วโมงครึ่ง…
ชิว.ชิว สบาย.สบาย หลากหลาย ด้วยสไตล์ของ อีทีซี
แต่หนึ่งเหงื่อโชกตัว เหมือนเคย

Advertisements