ตอนเย็น ไปตี แบต ก๊วนโปร ตั้งแต่ 6 โมงเย็น ถึง 3 ทุ่ม
ยัง ติดพัน ไม่เลิก 
วันนี้ ใส่ เสื้อ งานบอล สีแดง ตี แบต
แม่ม! เหนื่อยแบบ แทบขาดใจ หายใจ ยัง ไม่ไหว
วิ่ง จน ขาลาก หอบแฮก ตับแลบ ม้ามปลิ้น ลิ้นหอย เลย ทีเดียว
เหงื่อแตก หน้าแดง อยากจะ เอาปาก กับจมูก รวมกัน จะได้ หายใจ ได้เร็วขึ้น

เสร็จ แล้ว ไป อาบน้ำ ฟอกสบู่ เย็นช่ำ
เปิด ฟักบัว แรงสุด ราดตัว เสีย เปียกไป ถึงหัว อาบแบบ เต็มที่
ก่อนยืนนิ่ง ไป 3 วินาที
วันนี้ ลืม เอา ผ้าเช็ดตัว มา …(อาทิตย์ที่แล้ว ลืม ถุงเท้า)
อะไร ของ กรู เนี่ย … เซ็ง ตัวเอง ชะมัด
จะเอา ตัว ถู เช็ดกับ ข้างฝาก็กระไร เลย ต้อง เอา เสื้อ ที่เปียก เหงื่อ เช็ดตัว ไป
จะร้อง ถาม คนข้างๆ ห้องอาบน้ำ ให้ไปดึง ทิชชู ให้หน่อย ก็ ไม่กล้า
เอา เสื้อ ชุ่ม เหงื่อ เช็ด ตัว อย่าง เสียอารมณ์ ชะมัด
หงุดหงิด ด่า ตัวเอง ในใจ
เลยต้อง กลับ มา อาบน้ำ ใหม่ ที่บ้าน แทนที่ จะ ได้ นอน เลย
ตัว เรา มัน งี่ เง่า จริงๆ
แล้วคราวหน้า จะ ลืม อะ ไร อีก หว่า?

สง สัย ต้อง คิด(ถึง) ให้ มาก … “จะ ได้ ไม่ ลืม (กัน)”

 


 

Advertisements