หลังจากปล่อยผมยาวให้หัวโต หน้าเสื่อมโทรม ปลายผมยาวจนสวอนชี้ไปซ้ายบ้างขวาบ้างทุเรศตัวเองเวลาส่องกระจกมาหลายอาทิตย์ แถมยังต้องให้น้องโต๊ะข้างๆถอนหงอกให้อีก บังเอิญเห็นตอนขึ้นลิฟท์ผมสีขาวมันโผล่ตัวชี้โด่ออกมาอย่างสง่างามมากเส้นหนึ่ง มาถึงโต๊ะรีบให้น้องดึงออกให้ด่วน แต่พอน้องมันแหวกดูมันบอกว่าเจออีกเพียบเลยพี่ เกือบ 20 เส้นได้ ฮ่า ฮ่า ฮ่า แม่งอยากกรี๊ดหนักๆๆๆ ดีที่น้องมันยังมีน้ำใจจับเรานอนหงายพิงเก้าอี้ถอนหงอกให้จนเกลี้ยง เฮ้อ!

เย็นนี้เลยไปสมทบกับคุณเพื่อนแถวๆเซ็นทรัลปิ่นเกล้า ฉายเดี่ยวไปตัดผมร้าน Hair Club หน้าปากซอยจุดนัดพบ (ตามคำแนะนำจากคุณ Elle ผู้มีถิ่นพำนักอยู่ท้ายซอยนั้น) ระหว่างนั่งให้ช่างหนุ่มตัดเอาตัดเอาตามความพอใจ ก้มลงมองเห็นผมร่วงลงพื้นเป็นกองๆๆหย่อมๆเยอะมาก ผมเราเยอะอยู่แล้วหรือแกตั้งใจตัดให้กุดเลยวะเนี่ย!! ใจก็ลุ้นว่าจะเป็นงัยวะ เพราะเรามันเป็นประเภทแล้วแต่ช่าง ทุกทีไปหาเจ๊จุ๊เซ่ช่างประจำ พอไปถึงก็กระโดดนั่งเก้าอี้ก้มหน้าก้มตาอ่านนิตยสารไม่ต้องสนใจอะไรๆในโลกได้เลย เดี๋ยวเจ๊จุ๊แกคิดทรง จะตัดสั้นแค่ไหน จะต้องโกรก จะต้องทำสีแบบไหน ยังงัยๆก็ช่าง แกจัดการออกแบบให้เสร็จเรียบร้อย แอบหลับไปเลยก็ได้ต้ดเสร็จเจ๊แกมาปลุกให้ชื่นชมผลงานเอง แต่ก็ไม่ผิดหวังนะมาตัดทีไรได้ผมสีใหม่กลับพร้อมสายตาแบบมั่นใจสุดๆจากช่างที่รู้ใจกลับไปทุกที…ว่าเจ๊ตัดให้เจ๋งโพดที่สุดเลยจ้า ช่างใหม่เค้าก็ตัดตามเห็นดีเห็นงามเพราะเราก็บอกไปตอนแรกเลยว่า แล้วแต่ช่างเลยคะ ช่างหนุ่มตัดนุ่มนวลค่อยๆยกตัดวัดซอยสไลด์ไม่เร็วเร้าใจเท่าเจ๊จุ๊เลยอะ ตัดเสร็จสั้นได้ใจวะ ต่างไปจากเดิม ก็ไม่ทุเรศเท่าไหร่ (เพราะหน้าหยั่งเรา คงไปไม่ถึงสวยอยู่แล้น) เดือนหน้าต้องไปโดนเจ๊จุ๊จับกร้อนทำทรงใหม่ตามใจแกอีกแล้วมังเนี่ย!!

ออกจากร้าน ผมสั้นจัดทรงมาอย่างเริ่ดแวกซ์ซะแวบวับ Viosมารับไปรวมกับกลุ่มใหญ่หลายชีวิตไปกินข้าวที่ร้าน ครัวอัปษร แม่ครัวเก่าแก่สูตรชาววัง เคยทำงานรับใช้มาหลายพระองค์ ร้านริมถนนอยู่ใกล้ๆกับแบงค์ชาติ รสชาติเยี่ยมเป็นจานเล็กจานน้อยเหมือนนั่งกินอยู่กับบ้านดี

เมนูอาหารเด็ดจานเล็กจานน้อยถูกทยอยออกมาเสริฟเรื่อยๆ สมาชิกเกือบสิบคนผลัดกันชิมแล้วส่งต่อไปให้อีกฝั่งกินบ้าง เรานั่งริมสุดโต๊ะในฐานะสมาชิกติดตามมาหรือขาแจมเลยจับจองปลาอนทรีย์ทอดพร้อมน้ำยำใส่มะม่วงรสแซบที่หมุมมาอยู่ตรงหน้าเราไว้แบบถาวร แค่ปลาแหว่งๆชิ้นเล็กๆแต่น้ำยำที่กินคู่กันรสเข้มข้นมากแค่นี้ก็กินกับข้าวเปล่าร้อนๆได้หลายจานระหว่างนั่งฟังเพื่อนๆแก็งค์หลาเมาท์อัพเดทชีวิตซึ่งกันและกันไปเรื่อยๆ ช่วงหลังมีสั่งเมนูหนึ่ง ชื่อ “หมูอร่อย” คล้ายๆแกงเขียวหวานหมูผัดแห้งแต่ใช้พริกกระเหรี่ยงตำในพริกแกง เราตักชิมมาคำนึงสูตรเข้มข้นอร่อยมากกินเปล่าๆจะรสจัดเกินไปนิดถึงกับต้องซู๊ดปากเพราะความเผ็ดร้อนเลยทีเดียว แต่เสียดายข้าวสวยหมดเสียก่อน ไม่งั้นเอามาคลุกข้าวสวยกินอีกซักครึ่งจาน รับรองได้อิ่มท้องกางหนักขึ้นไปอีก ฮ่า ฮ่า ฮ่า

เกือบสองทุ่มแยกย้ายกันกลับบ้าน จริงๆคงยังไม่อยากวงแตกเท่าไหร่ เพื่อนเกือบสิบคนไม่เจอหน้าครบแก็งค์เช่นนี้มานาน ขนานไปนั่งๆนอนๆคุยกันที่บ้านโส่ยมาตั้งแต่เที่ยงก็ยังไม่หมดเรื่องเมาท์ แต่ร้านปิดเสียก่อนเลยจำเป็นต้องเรียกคิดเงินเพราะเหลือกลุ่มเราเป็นโต๊ะสุดท้ายของร้านและสงสารน้องน้ำ (หลานคนแรกคนกลุ่มเค้า)จะนอนดึกแล้วงอแงด้วย แต่ก่อนล้อหมุนยังไปยืนจับกลุ่มคุยอำลาส่งท้ายกันริมถนนอีกหลายนาที เราคนนอกไปนั่งรอในรถแอร์เย็นๆดีกว่า ให้พวกเพื่อนเค้ารวมกลุ่มจูบลากันได้ตามความพอใจ…

ตอนแรกกะจะไปแวะกินนมมต์ต่อ เพราะรู้สึกว่ามันอิ่มแบบหลวมๆ แต่หลาบอกว่ากลับเถอะเหนื่อยแล้ว…เออยังงัยก็ได้ สุดท้ายถึงบ้านกินนมถั่วเหลืองกับกล้วยหอมไปอีกใบค่อยหนักท้องนอนหลับสบายหน่อย
อยากรู้ผล The Master วันนี้ใครได้ล้านนึงเนี่ย

Advertisements