เหลืออีก 2 วันทำงาน ใกล้ไปเที่ยวกันแล้ว
 
วันนี้ถึงดิวบริจาคเลือด…มีรถเคลื่อนที่มาจอดรอที่ข้างตึกเหมือนเคย แต่เราดันลืมไปเลย กว่าจะนึกออกว่าต้องไปบริจาคเลือดก็กินข้าวเที่ยงเสร็จแล้ว
รถบริจาคเลือดให้เวลากับคนอยากทำดีเพื่อสังคมถึงแค่ 3 โมงเย็นเท่านั้น เป็นอันว่าอดเสียเลือดแบบสะดวกสบายไปอีกครั้ง
แต่ไม่เป็นไร ไปบริจาคเลือดถวายเป็นพระราชกุศลเนื่องในวันเฉลิมฯของในหลวงที่สภากาชาดก็ได้
แม้จะไปลำบากกว่า แต่เมื่อถึงช่วงเทศกาลหรือวันสำคัญที่ตึกสภากาชาดมักจะมีอะไรพิเศษๆให้กับคนตั้งใจทำดีเพื่อพ่ออยู่เสมอ…
หลังหัวใจผองตัว เบิกบานเต็มที่ สุขใจเมื่อได้ทำสิ่งๆดีในช่วงวันสำคัญทีสุดของชาวไทย ยังอาจจะได้ของที่ระลึกเพิ่มเติมติดมือกลับบ้านด้วย
แต่เรากลับนึกไม่ออก…ว่าจะได้ไปนอนปล่อยเลือดไหลลงถุงเมื่อไหร่ดี เผลอๆอาจจะล่วงเลยไปถึงปีหน้าก็เป็นได้นะเนี่ย!!!
อยากจะไปบริจาคเลือดให้ได้ภายในต้นเดือนๆธันวาคมมากกว่า…
 
เย็นนี้ไปตึกแบต
พี่ณา กะ Minty ล่วงหน้าไปเป็นทัพแรก เปิดสนามแข่งขันประเภทหญิงเดี่ยวรอเวลาเพื่อนๆอีกหลายคนที่ยังติดงานตามมาสมทบทีหลัง
หลายคนยังขอต่อเวลาทำงานอีกแป็ป บางคนยังติดสายแกะไม่ออก…งานพะรุงพะรังต่อเนื่องจะทิ้งจวางไปเฉยๆเค้าคงทำใจไม่ได้
ไม่เหมือนเราพอห้าโมงครึ่ง คือ พอแค่นี้แล้ว วางมือจากงาน เตรียมตัวให้เวลากับการออกกำลังกายแบบไม่รอช้า
แจง…ส่งใบลาประกาศก้องล่วงหน้าไว้แล้ว
ไม่ใช่ยอมแพ้วันนั้นของเดือนแต่กลัวว่าถ้าไปออกกำลังหักโหม ในขณะอยู่ใน red zone อาจมีผลต่อเนื่องกับประสิทธิภาพในการเดินทางท่องบเที่ยวในว้นข้างหน้าได้
พี่กก…งานเข้า
เกมส์แรกของเรากะพี่ณา รางวัลของผู้ชนะ คือ ชาเขียวโออิชิ
สงสัยพี่ณาออมมือให้ หรือไม่ก็ยังเหนื่อยเพลียกันงานทั้งวันเลยยอมให้เราชนะไปแบบง่ายดาย
อีกไม่นาน น้องหญิง หลา และนัทตามมาร่วมวง เลยได้เมื่อตัวช่วยสลับตัวกันออกไปนั่งพักข้างสนามได้บ้าง
 
สองทุ่มตีแบตเสร็จ ทีม reporting ของพี่ณาและสาวๆยังต้องกลับมาทำ report ประจำสิ้นเดือนที่ office กันต่อ
 
มาถึงโต๊ะก็แยกย้ายกันทำงานกันอย่างขมักเขม้น
พองานเริ่มลงตัวพอจะขยับตัวออกมานั่งพักกินข้าวกล่องพร้อมกับเปิดทีวี Sumsong LCD จอใหญ่ในห้องประชุมดู…ครุกุ๊ก…ด้วยกัน
สัญญาณภาพอาจจะไม่ชัดเจน เสาอากาศเฉพาะกิจเป็นนวตกรรมไทยประดิษฐ์ทำจากลวดตากผ้า ใช้สก็ตเทปยึดให้ติดกับตัวทีวีและติดอีกด้านให้เกาะแน่นกับกำแพง
ซึ่งก็พอเอามาช่วยแก้ขัดได้แต่ก็ยังดีกว่าไม่มีให้ดู เพราะถ้าไม่ได้ดูอาจจะชักกว่าเพราะกำลังสนุกเชียว
แม้ภาพเบลอๆกระตุกๆบางทีซ้อนจนเห็นหน้าครูกุก 3 หน้าเรียงกัน…
ทำให้เห็นหน้าครูได้ไม่แจ่มนัก รอยยิ้มน่ารัก สายตาหวานหยดที่มองนางเอก หรือกิริยาเวลายิ่มน้อยยิ้มใหญ่ให้ตัวเองเวลานึกถึงนางเอกเลยขาดๆหายๆไปบางช่วง
แต่ก็ไม่เป็นอุปสรรคสำหรับแฟนคลับครูกุ๊กติบหนึบแบบพวกเราได้…เพราะสามารถช่วยกันจินตนาการกันได้
ดูหลายๆคนก็สนุกดี แอบมีรอยยิ้ม เขินอาย เสียงกรี๊ดวี๊ดวิ้ว..ส่งไปยังภาพในจอทีวีบ่อยๆ อิอิ
 
เรามีงานต่อเนื่องเล็กน้อย เลยกลับมานั่งเคลียร์งานต่อเงียบๆคนเดียวอีกพักใหญ่
กว่าจะเสร็จงานก้นอย่างทั่วถึง ก็ล้อหมุนกลับบ้านกันห้าทุ่มกว่าแล้ว
Advertisements