แทบอ้วก…โงหัวไม่ขึ้น
อะไรก็ deadline ภายใน Jan 2010
1 ปีโคตรยาวนาน…ทำไมต้องมาขีดเส้นชีวิตกันเพียงเดือนเดียว (โว้ย!!)
………………………………………..
เย็นนี้
ยกน้องแก้ว ต้นงาม
ที่แรกๆก็เห่อของใหม่ รดน้ำ เดินไปชม ไปดอมดม เช้าถึงเย็นถึง
แต่พอนานเข้า..
เริ่มเข้ากรอบเดิม
ปล่อยให้ดินแห้ง ใบกรอบล่วงแทบโกร๋นหมดต้น
แถมข้างตึกนี้แดดแรง…เค้าเลยปิดมูลี่จนแดดไม่ส่องเข้ามา
น้องแก้วนอกจากขาดน้ำ ขาดอาหาร
แล้วยังขาดแสงแดดเพื่อสังเคราะห์แสง
ขืนปล่อยไว้…
ในอีกไม่นานคงเป็นต้นไม่แคะ แห้งเหี่ยวตายแน่นอน
บ้านหลังน้อย ผ่อนนาน จ่ายแต่ดอก ต้นแทบไม่ลดของเรา
ก็ไม่มีพื้นดินว่างสำหรับน้องแก้ว
ขืนเอากลับบ้าน..ก็คงต้องปล่อยไว้ในกระถางอยู่ดี
เลยยก(ภาระ)ให้พี่เค้ก
ขอแบ่งพื้นดินในสวนหน้าบ้านอันกว้างขวาง
เอาน้องแก้ว…ออกจากกระถางเล็กอันแออัด
ลงไปเลื้อยราก แตกใบ ออกดอก
เจริญเติบโตเป็นไม้ใหญ่ให้ทั้งกลิ่นหอมและร่มเงาประจำบ้านพี่เค้กหละกัน
น้องแก้วคงได้ดี..กว่าเราเลี้ยงเอง
 
+++++++++++++++++++++
ต้นแก้ว – ยกให้พี่เค้ก
ลูกสาว – ยกให้พี่ณา
 
Advertisements