เมื่อวานตั้งแต่เย็น…
ลูกชายทำหน้าที่ลูกทีดีรับหน้าที่พาพ่อไปหาหมอ และ ดูแลเฝ้าไข้อย่างดี
เช้านี้ลูกสาว ต้องรับหน้าที่ลูกที่ดีต่อแทน เนื่องจากน้องชายต้องรีบไปทำงาน
คงเพระเมื่อวานแวบออกจาก office เร็วกว่ากำหนดเพื่อมาพาพ่อไปหาหมอ…คงมีงานค้างไว้ตรึม
 
ก่อนออกจากบ้าน…เข้าไปไหว้แม่
บอกแม่ว่าพ่อนอนอยู่โรงพยาบาลตั้งแต่เมื่อคืน ขอให้แม่คุ้มครองดูแลอย่าให้พ่อเป็นอะไรมากด้วยนะ
 
เราโทรไปลางาน แล้วไปเยี่ยมพ่อที่โรงพยาลตั้งแต่เช้า
ไปถึงรพ. เจอหมอพอดี… หมออนุญาตให้กลับบ้านได้ตามคาด
หลังจากอาการดีขึ้นเรื่อยๆ ตอนเช้าหมอมาพาไปเดินเล่น พาไปเข้าห้องน้ำ
เดินเหินซักระยะจนแน่ใจว่า…ไม่เวียนหัวมาก ไม่โลกหมุนจนยืนไม่ไหว เดินไม่ได้เหมือนเมื่อวาน
ให้คำแนะนำวิธีการปฏิบัติตัวต่อทั้งคุณพ่อและคุณลูก….
ให้ยาลดความดัน ยาแก้เวียนหัว ยาคลายเครียดต่างๆมา…รักษาอาการต่อ
แล้วนัดมาตรวจอีกซ้ำอีก 2 อาทิตย์ข้างหน้า
 
ค่อยสบายใจหน่อย..เพราะไม่ได้เป็นอะไรมาก
คงน่าจะมาจากความดันสูงกระทันหัน ผลจากการนอนไม่หลับมา 2-3 คืนด้วยมั๊ง
เพราะปกติพ่อก็กินยาลดความดันเป็นประจำอยู่แล้ว…
แต่ไม่เคยความดันสูงถึงเกือบ 200 เหมือนตอนที่ไปถึงรพ.เมื่อวาน
แต่หมอก็ยังไม่รู้สาเหตุว่าทำไมถึงเวียนหัว หน้ามืด บ้านหมุน
เพราะตรวจร่างกายอย่างละเอียดแล้วก็ไม่เจอสิ่งผิดปกติอื่นๆ
ทั้งเจาะเลือด ตรวจปัสสาวะ วัดคลื่นหัวใจ จนถึงขั้น X-ray สมองก็แล้ว ทุกอย่างก็ปกติ
การหาสาเหตุอย่างหลังสุด..ทำเอาตกใจและใจเสียกันทั้งพ่อและลูกๆเชียว
แต่พ่อก็ดูเก็บอาการ..ไม่แสดงออกว่าตะหนกมากนัก
หากลูกๆก็พอดูออกว่าคงเสียวๆอยู่บ้างไม่น้อย…..
ก็พ่อเคยป่วยจนต้องนอนรพ.ที่ไหนหละ…เจอตรวจมากขนาดนี้คงมีแป้วๆกันบ้าง
 
เมื่อต้นปีก็เพิ่งโดนตรวจร่างกายชุดใหญ่ไป…
จากการที่ไปหาหมอเพื่อผ่าก้อนซีสต์ที่แก้ม แต่พ่อดันไปไอใส่หน้าคุณหมอ
เลยโดนจับ X-ray ปอดและโดนตรวจร่างกายไปหลายรายการ
 
เข้าโรงพยาบาล 2 ครั้งนี้…ด้วยอาการที่ไม่น่าเป็นห่วง
แต่กลับโดนตรวจและรักษาแบบละเอียดทั่วตัวไปซะ
เลยแซวพ่อไปว่า…ดีแล้ว ปีนี้ได้ตรวจสุขภาพครั้งใหญ่เรียบร้อย
ตรวจโรคร้ายแรงต่างๆจนครบหมดสิ้น… ตอนนี้คงเป็นเจ็บป่วยเล็กน้อยไปตามวัย
แต่เมื่ออายุมากขึ้น…การตรวจและรักษาต่างๆจึงต้องเข้มข้นขึ้นเป็นธรรมดาหละ
ก็ดีจะได้หมดห่วง ว่าพ่อยังแข็งแรงไม่เสี่ยงที่จะเป็รโรคประจำตัว หรือ เจ็บป่วยรุนแรง
 
กลับถึงบ้านเกือบเที่ยง….แยกย้ายกันพักผ่อนตามอัธยาศัย
เราจับตาอาการอยู่ห่างๆ คอยถามเรื่อยๆว่า บ้านหมุนอีกไหม เวียนหัวอีกไหม
พ่อก็ยังคงมีอาการเวียนหัวต่อเนื่องอยู่ตอนลุกขึ้นนั่งบ้าง แต่บ้านไม่หมุ่นติ้วๆให้ต้องตกใจอีก
แต่ก็ดูยังเพลียอยู่เล็กน้อย แต่น่าจะดีขึ้นมากเพราะเมื่อคืนหมอก็ให้น้ำเกลือไว้ตลอดเลยไม่ซูบนัก
กินข้าวเที่ยง กินยาตามที่หมอสั่งอย่างเคร่งครัดเรียบร้อย…
รีบนอนหลับรักษาตัวเองกันทั้งพ่อและลูก
 
เรากลับขึ้นห้อง… Work from Home เพราะยังมีเรื่องต่อเนื่องอิรุงตุงนังนิดหน่อย
แต่ไม่ถึงกับเร่งด่วน หรือ ต้องรีบวิ่งเข้าออฟฟิศ
เพื่อนๆ The Gang! โทรมาคุยเรื่องอาการป่วย ถามไถ่ด้วยความห่วงใย
ก่อนจะออกนอกสถานที่ไปกินข้าวนอกตึกกัน…
เราอยู่บ้าน…ทำงานไป นอนไป เล่นเนทไป แวบลงไปดูพ่อบ้าง
ยังเห็นนอนหลับสบายเลยไม่ได้ไปทัก…ปล่อยให้หลับพักตามฤทธิ์ยาไปก่อน
 
บ่ายๆอากาศเริ่มครึ้ม…ฝนคงจะตกในอีกไม่ช้านี้
เมื่อคืนก็นอนหลับไปแบบยังห่วงและยังกังวล เหมือนนอนหลับไม่สนิท
ตกบ่ายเลยเริ่มง่วง..นอนหลับไปโดยไม่รู้ตัว
 
ตื่นมาเกือบห้าโมงเย็น…
น้องซอฟท์รับหน้าที่ไปจ่ายตลาดซื้อวัตถุดิบทำอาหารเย็นมาตามที่พ่อสั่ง
หิ้วของจากตลาดนัดปากซอยหมู่บ้านเข้าบ้านมา 2-3 ถุง
วันนี้เราต้องรับหน้าที่ทำกับข้าวแทนพ่อแล้วหละ… 555
ดีที่พ่อเลือกเมนูง่ายๆ ซึ่งก็เป็นเมนูหลักประจำครอบครัวมานานแล้ว ‘ต้มซุปกระดูกหมู’
ต้มกระดูกหมูให้เปื่อย ใส่น้ำปลา ซอสปรุงรส รากผักชี พริกสดทุบ บีบมะนาว โรยด้วยผักชีต้นหอม
ต้มร้อนๆแซบเล็กน้อยเป็นกับข้าวที่เหมาะกับคนป่วยที่มีอาการเวียนหัวด้วย
กินเปรี้ยวๆจะได้ช่วยให้ร่างกายไม่วิงเวียนและไม่เบื่ออาหารด้วย
 
วันนี้น้องซอฟท์นอกจากรับหน้าที่…ไปจ่ายตลาด
ซื้อกระดูกหมู ผักชีต้นหอม มะนาว ตามรายการที่พ่อบอกให้
ยังยกระดับจาก ลูกมือประจำครัว ..มาเป็น พ่อครัวจำเป็นแทน
เราเป็นลูกมือให้น้องซอฟท์ตำแหน่งเดิม…
คุณน้องทั้งต้มกระดูก ควบคุมแก๊สหน้าเตา ปรุงรส ดูว่าหมูเปื่อยรึยัง
ชิมรสให้ตรงตามสูตรพ่อเคยทำอย่างชำนาญ
คงเคยช่วยพ่อทำกับข้าวบ่อยๆเลยพอรู้สูตร เคล็ดลับและขั้นตอนมาบ้าง
เมนูนี้ก็เป็นเมนูประจำๆน้องคงเคยผ่านมือมาบ้าง
เราช่วยแค่ล้างกระดูกหมู หั่นผัก….แล้วยกหม้อให้ซอฟท์โชว์ฝีมือได้เต็มที่
แต่ก็ช่วยกันชิมหน้าหม้อ หัวแทบชนกัน…. ลงท้ายอร่อยดี
รสชาติเหมือนที่พ่อทำเปี๊ยบ แต่หน้าตาตอนเสร็จอาจจะแปลกไปนิด
ก็ตามประสามือใหม่โชว์เดี่ยวเต็มตัว…
ต้มซุปกระดูกหมูเปื่อยๆ ปรุงรสให้เผ็ดๆเปรี้ยวๆ จากฝีมือกุ๊กตัวน้อยลูกรักของพ่อเค้า
 
ตั้มกลับมาบ้าน…กินฝีมือซอฟท์เช่นกัน
เราไปเล่าวีรกรรมและผลงานของซอฟท์ช่วยเอาหน้า….
ก่อนพี่ชายตบรางวัลความขยันและเป็นเด็กดีให้น้อง100 บาท
แต่น้องดันเป็นเด็กดีกว่า…เอาแค่ 20 บาทพอครับ…555
Advertisements