วันนี้พี่ณาพาทีมงานหลัก อันได้แก่ แจง และ หญิง ไปเลี้ยงขอบคุณที่ทำงานหนักร่วมกันผ่านมาครึ่งปีแฏิทิน
แต่ยังมีพวกมะม่วงแฝงได้โอกาสแจมลาภปากนี้ด้วย อันได้แก่ พี่กก พี่เค้ก นัท หลา และ Minty
งานกินฟรีระดับช้างนี้ ทีมงานได้คัดเลือกร้านอาหารเกาหลีมีระดับสมฐานะ
คือ ร้่าน Doo Rae ในเวิ้ง Korea ในซอยสุขุมวิท 12 เพื่อสนองความอยากกันให้เต็มที่

แรกๆพี่ณาลีลา เราคิดว่าพี่ณาน่าจะรับอาสาเป็นเจ้าภาพด้วยความเต็มใจ
แต่ก็ไม่ยอมรับว่าเลี้ยง แกล้งบอกแต่ว่า ใครเลี้ยง ใครบอกว่าจะเลี้ยง นานา…
…แล้วเรากินได้น้อย ให้หารเท่ากันถึงกับเครียด
จริงๆก็ชัวร์แหละว่าพี่ณาเลี้ยงอยู่แล้ว…ตามธรรมเนียมและฐานะ

เราโชว์สปิริตร่วมแจมด้วยความลังเล… เพราะโรคกรดไหลย้อยยังไม่ทุเลาดี
การไปกินหมูเกาหลีเวอร์ชั่นออริจิแนลนั้น คงทำให้เราน้ำลายไหล กรดด่างหลั่ง น้ำย่อยกระเจิงแน่นอน
หากเราต้องข่มใจงดกินปิ้งย่างของโปรดคงทำได้ยากลำบาก
ให้ไปนั่งหงอย ดูเพิ่มปิ้งหมูเกาหลี ส่งกลิ่นโชยเข้าจมูกตลอดเวลา…คงทำได้ยาก

ไปด้วยก็ได้วะ…กินนิดหน่อยพอเป็นพิธีและหายอยาก
แม้จะเสี่ยงและกลัวโรคกำเิริบ…ก็เอาเหอะ!!!
หากเกิดอะไรขึ้น คงไม่ตายง่ายๆ.. เพื่อนฝูงรวมตัวสำคัญกว่า

เคยอยากกินปิ้งย่างแบบนี้มานาน น้ำลายไหลอยากจะนั่งหน้าเตามาตั้งแต่ตอนเจ็บคอ
รอคอยให้เจ็บคอให้ขาด จะได้กินของปิ้งๆให้เต็มที่
ผ่านไปเกือบ 1 เดือน…คอที่เจ็บเริ่มทุเลาลงบ้างเล็กน้อย
เหมือนจะมีความหวังว่าจะได้กินหมูเกาหลีปิ้งๆย่างๆให้หายอยากเสียที
แต่เหมือนโชคไม่เข้าข้าง…ดันเป็นโรคใหม่ร้ายแรงกว่า
หมอห้ามเด็ดขาด!!! ของมัน ปิ้งย่าง และ ย่อยยาก!!!!

อดเปรี้ยว…ไว้กินปิ้งย่าง

กินไม่ได้เยอะ ก็เน้นคุยกลบเกลื่อนแก้อยากไว้ให้มากแล้วกัน
แต่คุยมากระหว่างกินก็ไม่ดีอีก เพราะ หมอว่าลมจะเข้าปาก…
…. ทำตัวยากจริงๆ

ทั้งอยาก(กิน) ทั้งกลัว(เจ็บ)….

พอไปถึงร้าน…ก็น่าจะกินไปตามในระดับที่ควบคุมได้ ไม่มากเกินท้องไส้รับได้ และ ไม่น้อยจนน่าเกลียด
ใช้วิธีเน้นคุยหนัก กลบเกลื่อนเรื่องกินได้เยอะเชียว
แถมยังพยายามเป็นคนดี รับอาสากลับอาหารในเตา แล้วคีบแจกจ่ายให้คนอยู่ไกลๆ
แต่วันนี้เหมือนยาเคลือบกระเพาะจะออกฤทธิ์เป็นพิเศษ…กินแล้วไม่คิดอยากอาหารใดๆ
ขนาดอยู่กลางวงปิ้ง-ย่าง ยังไม่รู้สึกยากจนห้ามใจไม่ไหว
กินไปเรื่อยๆได้ระหว่างผลัดกันเปิดเรื่องสนทนา…เรื่องแล้วเรื่องเล่า

กินกันเต็มที่อร่อยกันสุดๆและก็เฮฮาหัวเราะเสียงดังกันลั่นร้าน..
ขอให้พี่ณาเลี้ยงอีกรอบแก้ตัวที่ครั้งนี้เรากินได้น้อย…ก็ไม่ยอม!!!

Advertisements