บ่ายๆไป fashion เพื่อทำธุรกรรมทางการเิงินประจำเดือน
เดินผ่านร้าน Fuji หิวกระทันหันและห้ามใจไม่ได้
มาคนเดียวก็ไม่หวั่นหละวันนี้….
เดินเข้าร้านสั่ง ชุดทงคัตซึ และ ยากิโซบะมากินสนองความอยากตัวเอง
คนเดียวก็ไ่ม่สนหละ เพราะท้องมันหิวจนใจสั่น

กินอยู่ลำพังก็ไม่เบื่อหรือเหงา
เพราะตอนแรกเมื่ออาหารมาเสิร์ฟก็อยู่ในวาระหิวจัด
กินของโปรดต่างๆเต็มที่แบบไม่ได้สนใจใครๆหน้าไหน
แต่พออาหารพร่องไปซักครึ่ง….เริ่มนึกขึ้นได้ว่า เราต้องกินช้า เคี้ยวให้ละเอียด
จึงกลับมามีสติและตั้งใจกินอาหารมากขึ้น
พอเริ่มกินอาหารช้าๆและเริ่มหิวซาน้อยลงด้วย จึงค่อยๆหันไปสังเกตุคนรอบๆตัวบ้าง
หลายๆโต๊ะมาเป็นครอบครับ หรือ ไม่ก็เป็นกลุ่มเพื่อนฝูงสนิทสนม
เรามาคนเดียวกินได้น้อยชนิด เลยต้องแอบดูโต๊ะข้างๆเก็บเป็นไอเดียว่าเค้ากินอะไรกันบ้าง
หลายโต๊ะพาลูกน้อยมาด้วย
ความไร้เดียงสาของเด็กทำเอาเราแอบมองแบบยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เชียว

มองไปไกลๆ หรือ มองไปทางไหนก็ไม่เห็นมีใครมานั่งกินคนเดียว
555 ก็วันนี้ดันหิวตอนไม่มีใครนี่!!!

พออิ่มเริ่มกังวล…. กินเยอะเกินไปหรือเปล่านี่
กินยาเรียบร้อยก่อนจะเดือดร้อน แล้วก็เดินเรอ เอิ้กๆ ต่ออีกเป็นชั่วโมง

Advertisements