มาทำงานแบบฟืดฟาดแต่เช้า..
รู้สึกมึนๆง่วง หาวๆ เพราะเมื่อคืนนอนไม่ค่อยหลับนัก
วันนี้เราคงสภาพแย่สุดขีด เริ่มมีคนทักหลายคน :-

(“) คนแรก Jurai เจอในลิฟต์ เพื่อนหันมาคุยพร้อมสายตาห่วงใย
แล้วบอกว่า ไม่สบายอีกแล้วนะให้ซื้อยาไปทำบุญบ้างนะ
(“) ออกจากห้องน้ำ เจอหน้าพี่ Angela ยังไม่ทันอ้าปากทัก
ก็มีคำสวนกลับมาว่า ช่วงนี้ดู weak นะมิ้นท์ ออกกำลังกายบ้างหรือเปล่า?
(“) เดินออกมาจากประตู เห็นน้องหญิงและแจงยืนอยู่ตรงหน้าโอเปเรอเตอร์ กำลังจะลงไปกินข้าวกัน
หญิงทักคำแรก พี่มิ้นท์ใต้ตาคล้ำมาก เหมือนแพนด้าเลยอะ
พอเดินเข้าไปใกล้ๆเลยถามหญิงกลับว่า… เห็นหัวป่าว?
หญิงบอกว่า… ไม่เห็น
ตกใจกันใหญ่ กว่าจะเคลียร์กันได้ทำเอาใจเสีย
เราหมายความว่าเห็น(เงา)หัวเราไหม หญิงเข้าใจว่าเห็นหัวปีศาจร้ายครอบงำไหม?
(“) พี่แอน คนนั่งติดกัน ทักหลายรอบว่า หน้าโทรมจัง จมูกแดงแล้ว

ช่วงนี้คงโทรมสุด เบื่อมาก ไม่สบายตัวเลย
ทั้งจาม ทั้งคัดจมูก หายใจไม่ออก แต่มันยังไม่มีน้ำมูกมากนัก มันเลยคัดๆอึดอัดๆจริงๆ

ยังไม่อยากไปหาหมอ…เบื่อการกินยา
แค่ที่ต้องกิน 3 เวลาไปอีก 2 เดือนของไอ้โรคกรดไหลย้อนนี่ก็จะทนไม่ไหวแล้ว
คืนต้องหอบถุงยาเพิ่มอีกขนานนึงก็สุดจะทน
ลองรักษาการเป็นหวัดครั้งนี้ด้วยธรรมชาติบำบัดดูซักครั้ง..
พักผ่อนมากๆ นอนเร็วๆ ….ต่ออีกซัก 1-2 วัน
หากยังไม่เห็นผล ทุกอย่างยังไม่ดีขึ้นเป็นระยะๆจนท่าพอใจ
หรือถ้าลามปามไปใกล้ทอนซิล เริ่มเจ็บคอ…ส่อจะหวนไปเป็นโรคประจำตัวเดิมๆ
คงต้องรีบแบกตัวบากหน้าไปหาหมอเช่นเคย

เวลารู้สึกตัวร้อน หายใจไม่ออก เริ่มไม่แน่ใจว่า..โรคไหนกัน??
อาการคล้ายกันจนแยกไม่ได้จริงๆ

สถิติการป่วยสูงสุด…คงไม่มีเพื่อน(อยาก)ทำลาย
เช็คจำนวนครั้งการไปหาหมอกับประกันแล้ว…ยังใช้ไปไม่ถึงครึ่ง
เหลือเวลา(ป่วย)อีกไม่ถึงครึ่งปี คงน่าจะยังพอมีงบเหลือ
ประกันยังจ่ายค่ารักษาพยาบาลให้ต่อไป….เริ่มเกรงใจประกันเหมือนก้ัลล์นะ 555

11.30 ยังหอบกล่องพลาสติกลงไปมองกับข้าวจืดๆ ไม่เผ็ดอย่งไม่มีทางเลือกต่อไป
แม่ค้าเริ่มคุ้นตา…ยื่นมือมารับกล่องข้าวไปตักอาหารให้แบบรู้ใจ
วันนี้กินผัดวุ้นเส้น แต่แอบกินยำปลาดูกฟูเสียหน่อย…
แต่ยำร้านนี้รสไม่จัด ไม่เผ็ดนัก…แต่แอบเปรี้ยวจี๊ดแก้เลี่ยนช่วยให้หายเบื่ออาหารได้บ้าง

งานยังเยอะ กลางวันนี้เลยกินข้าวหน้าคอมพ์…เคี้ยวไปจิ้มคีย์บอร์ดไปด้วย

บ่าย 3 ขึ้นไปนวดไทย…เลยได้ใช้เวลา 1 ชั่วโมงแอบหลับระหว่างนวดเท้า

4 โมงครึ่งหันหลังไปมองนอกตึก เห็นเมฆครึ้มกำลังลอยตัวมาจากทางราชประสงค์ประตูน้ำ
เหตุการณ์คล้ายเมื่อวานไม่มีผิด… บริเวณนี้ฟ้ายังเป็นฟ้า แต่อีกไม่ช้าฝนจะมาอย่างหนักแน่
ขอโดดงานหละน้า…ไปก่อนหละ
วันนี้ไม่อยากโดนฝนเป็นวัันที่ 3 ติดต่อกัน
กลุ่มก้อนเมฆดำมหึมาก่อตัวปกคลุมท้องฟ้ามองเห็นแต่ไกลๆ
เป็นภาพทอ้งฟ้าเมืองกรุงที่น่ากลัวจริงๆ มองเห็นแล้วหวั่นใจ
กลัวได้เจอสภาพการจราจรแบบวิกฤตติดสาหัสอีก
ประสบการณ์เคยพอเจอกันบ่อยๆ เมื่อวานก็เพิ่งผ่านมาสดๆร้อนๆ
อย่ารอช้า รอเมฆดำนำฝนมาจนถึงตัวรีบเผ่นหนีออกจากตึกกลับบ้านดีกว่า

นั่งรถมาเลียบทางด่วนไม่นาน…เป็นไปตามความคาดหมาย
ฝนกระหน่ำ มืดฟ้ามัวดินจริงๆ… โชคดีที่ออกห่างออฟฟิศมาไกลแล้ว
รถรายังคงเคลื่อนตัวได้เรื่อยๆ แต่ไม่เร็วนัก เพราะสายฝนและน้ำเจิ่งนองเป็นอุปสรรค
อยู่ในรถกระจกเป็นฝ้า มองไปไกลๆไม่เห็นอะไรเลย
เห็นแค่กลุ่มฝนและละอองน้ำปกคลุมถนน ตึกราม บ้านช่อง …
เหมือนโรมันติก แต่ เพลีย หนาวจนง่วงมากกว่า…

มาถึงกม.8 ยังไม่หกโมงเย็น แต่ฝนยังลงเม็ดใหญ่ และ ไม่มีวี่แววว่าจะหยุด
ไม่อยากจะเปียก ไม่อยากโดนละอองฝน
เลยนั่งรถเลยไปจนถึง Fashion Island ไปหาข้าวเย็นกินกันปวดท้องก่อนดีกว่า
เฮ้อ กลัวป่วยซ้ำ้ซ้อนต้องระวังสุขภาพตัวเองสุดขีด

ตั้งแต่โกรธกับ Heiroku Sushi เลยญาติดีกับติ่มซ่ำแทน
กินแทบทุกอาทิตย์ หนมจีบติ่มซ่ำ ที่ร้าน The Canton
เวลานั่งกินอะไรคนเดียวนี่ก็ดีเหมืิอนกัน…สามารถกินช้าๆได้แบบอัตโนมัติ
ไม่เหงาด้วย เพราะท้องหิวพอดี
รีบกินของอร่อยของโปรดอันดับสองแบบไม่สนใจใคร
ยังไ่ม่เย็นเกินไปกว่าที่ท้องจะรับได้
รีบกินติ่มซ่ำเป็นข้าวเย็นแล้วกินยากันปวดท้องไว้ก่อน

มากินร้านนี้วันธรรมดาก็ดีเหมือนกัน..คนน้อยไม่ต้องรอนานด้วย
กินเดี่ยวเลยสั่งเฉพาะ ติ่มซ่ำรายการโปรดๆมา 6 เข่งเท่านั้น
แม้ใจอยากจะสั่ง โกยซีหมี่ขวัญใจมากินอีกจาน
แต่กลัวจะรับไม่หมด…
ปากอยากห้ามตาใจต้องอดใจแล้วห้ามปาก

มา Fashion ต้องลงไปเดินร้านนายอินทร์…เป็นการออกกำลังกายและช่วยย่อยอาหาร
ได้หนังสือมา 2 เล่มจนได้
เริ่มใจสั่น ไม่อยากจะเดิน ร่างกายมันอ่อนแรง เหมือนตัวรุมๆ รีบกลับบ้านก่อนอาการหนักดีกว่า
แต่ออกมาหน้าห้าง…ฝนยังตกไม่เลิก แม่งโว้ย!

(!) ความสุขโดยสังเกตุของนิ้วกลมว่าจะไม่ซื้อ แต่สุดท้ายอดใจไม่ได้
ตอนออกมาใหม่ก็แกล้งแสร้งไม่สนใจ
พอจะอยากได้…หนังสือดันหมดมาตั้งนาน
วันนี้เห็นพิพม์ครั้งที่ 5 ออกมาวางจำหน่าย
อย่ารีรอเล่นตัวเลย… ซื้อๆมาให้หมดเรื่องราว
ขืนมัวแต่ตัดสินใจช้า หนังสือหมดเสียดายแล้วยังต้องเสียเวลารออีก

ปกหลัง ‘นิ้วกลม’ เขียนโปรยไว้ว่า
ถ้าเรารู้ว่า “อะไรทำให้เรามีความสุข”
อย่างน้อยเราก็น่าพอจะรู้วิธี
ที่จะทำให้ตัวเองมีความสุขมากขึ้น
หนังสือเล่มนี้ทำหน้าที่คล้ายๆกล่องใส่ความสุข
ที่ผมคัดสรรมาในระยะเวลาหนึ่ง
เป็นความสุขยี่สิบชิ้นเล็กๆ
นำมาแบ่งกันเล่น แบ่งกันใช้
แล้วคุณอาจจะประหลาดใจเหมือนผมก็ได้ว่า
“ความสุข” มาเยี่ยมเยือนเราบ่อยกว่าที่คิด

ไม่ใช่เรามีความสุขน้อยลง แต่การมองหาความสุขจากสิ่งเล็กๆรอบตัวได้ก็น่าจะดี
แค่สังเกต เราก็จะเห็นความสุขของเรา
เมื่อพบความสุขเมื่อใด
ควรรีบจดบันทึกความสุขไว้ เพราะบางทีมักมักหล่นหายหรือหลงลืมไปได้
“Minty Said”

กลับมาถึงหน้าบ้าน…เลยได้ตากฝนกันเล็กน้อยจนได้

ฟังรายงานพยากรณ์อากาศภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือยังมีฝนตกต่อเนื่อง
ร่องมรสุมกำลังค่อนข้างแรงพาดผ่านภาคเหนือ และภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน
ประกอบกับมีหย่อมความกดอากาศต่ำบริเวณทะเลจีนใต้
ลักษณะเช่นนี้ทำให้ประเทศไทยตอนบนมีฝนตกชุกหนาแน่น
โดยที่ในภาคเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือมีฝนตกหนักหลายพื้นที่
และฝนตกหนักมากบางแห่ง….
ประชาชนที่อาศัยในพื้นที่เสี่ยงภัยตามที่ลาดเชิงเขา ใกล้ทางน้ำไหลผ่าน
และพื้นที่ราบลุ่มเฝ้าสังเกตุการณ์ภาวะฝนตกหนัก
ซึ่งอาจจะทำให้เกิดสภาวะน้ำท่วมฉับพลัน น้ำป่าไหลหลากและน้ำล้นตลิ่ง

ภาคใต้ มีพายุฝนฟ้าคะนองกะจาย คลื่นสูง 1-2 เมตร
เรือเล็กงดออกจากฝั่ง (อันนี้เดาต่อเอง เพราะเห็นประกาศแบบนี้ทุกที)

กทม. มีฝนฟ้าคะนองเกือบทั่วไป ร้อยละ 80 ของพื้นที่ และมีฝนตกหนักบางแห่ง
ไอ้บางแห่งนี่…มักจะเป็นตกใกล้ตัวเราตลอด
อ่านพยากรณ์ว่าฝนตกที่ไหร..เดาได้เลยว่าไม่ตกที่ Office ก็ที่บ้าน
พรุ่งนี้ได้ลุ้นว่าจะเผ่นทันหรือเปล่าอีกแล้วมั๊ง

เฮ้อ! เืบื่อเนาะ…่ ช่วงนี้งดท่องเที่ยว อยู่กทม.หลบฝนไปวันๆ

Advertisements