เกิดอาการเบลอตั้งแต่เช้า…
นั่งสาย 96 แบบไม่รู้ตัว มองเห็นเป็นสาย 60 ได้ยังงัยไม่รู้
ตอนแรกๆก็แปลกใจอยู่ว่าทำไมวันนี้สาย 60 ช่างว่างจัง
แต่กว่าจะรู้ตัวว่านั่งผิดสายก็ตอนเห็นรถวิ่งไปคนละทาง… อารายวะเนี่ย!!!
เลยต้องลงก่อนถึงแยกบางกะปิต่อรถสาย 71 ไปลงก่อนถึงเดอะมอลล์บางกะปิ
เห็นร้าน ต้มเลือดหมู ก่อนจะถึงป้ายรถเมล์พอดี…
รีบเดินย้อนกลับมาซื้อไว้กินตอนกลางวัน… แบบแยกน้ำ
แวะซื้อ เต้าหู้สีเหลือง 1 หลอด เอาไว้เพิ่มโปรตีนด้วย
ช่วงนี้งง งง ตัวเอง ทำไมถึงชอบกินเต้าหู้เหลืองหลอดจริงๆจังๆไม่รู้แฮะ

วันนี้ว่าจะโดดงาน แอบ work from home สลับแอบนอนพักอยู่ที่บ้าน
ดันโดนเรียกประชุมตอน 11 โมงเช้า พี่ประเสริฐเรียกทีมงาม
เรื่อง review STP1 Achievement and STP2 Obj Setting
ประเด็นสำคัญ…มีผลต่อโบนัสครึ่งปี
งานนี้เลยมิกล้าหายหัว กลัวโดนกาหัว….555
Incentive ปีนี้ไม่เลว Ontarget ie ie ie
ปลายตุลารับเงินก้อนกันพอหอมปากหอมคอ… เอาไปถอย Iphone 5 เย้ๆๆๆ

อาหารกลางวัน ต้มเลือดหมูเพิ่มเต้าหูเหลืองซื้อจาก 7

อาหารว่างยามบ่าย….ซีเรียล นมไขมันต่ำแคลเซี่ยมสูงกล้วยน้ำหว้าสุข

เย็นนี้อากาศดีว่าเมื่อวานแต่ก็ยังมีเคล้าเมฆลอยค้างปกคลุมย่านเอกมัย-ทองหล่อ
แต่ก็เป็นภาพสวยๆกว่าเมื่อวาน…
ค่อยยังชั่ว…เริ่มเบื่อการวิ่งหนีฝนแล้วจริงๆ
กำลังลังเลว่าเย็นนี้จะทำอะไร กลับบ้าน ไปหาหมอ ไปกินข้าว

เย็นนี้มีนัดกันทาง Twitter กับ จุ๊และ ปั๊กเป้า ว่าจะไปกินข้าวกันแถวๆซอยอารีย์
ซึ่งอยู่ในย่านที่พักของคนส่วนใหญ่…
เลือกร้าน “บ้านพึงชม” กินข้าวเย็นต้อนรับจุ๊ที่ขึ้นกรุงเทพฯมาเรียนทำขนมกันหน่อย
ทั้งอยากไปกินข้่าวกับเพื่อน แล้วก็ อยากกลับบ้านไปนอน
เพราะหัวมันช่างหนัก อยากนอนไม่อยากไปตะลอน
ถ้าไป party รอบดึกกับแก็งคืเพื่อนสนิทนี้
…คงได้เมาท์พูดมาก กินอะไรตามเพื่อนบ้าง แล้วก็กลับบ้านดึกแน่นอน
พิจารณาสภาวะของตัวเองยามนี้….มองแบบระยะยาว
ก่อนจะตัดสินใจ…โทรไป sorry โดยตรงแทนการทวิส
แจ้งว่าเราอาจจะไปไม่ไหว เดี๋ยวจะไปหาโรงพยาบาลแล้วขอรีบกลับไปนอนพักหน่อย
เพื่อนจุ๊เข้าใจ
ว่าเราทั้งไม่สบาย และ ยังกินอะไรตอนดึกไม่ได้…
ไว้เจอกันใหม่นะ….

อยากกลับบ้านมากกว่าไปโรงพยาบาล…
ตัดสินใจนั่งรถกลับไปนอนพักที่บ้านก่อนดีกว่า ไว้รอดูอาการอีกซักคืน
หากยังฟืดฟาด ฟัดเฟียด หายใจไม่ได้จนนอนไม่หลับเหมือนเมื่อคืน
พรุ่งนี้ค่อยไปหาหมอแล้วกัน…
วันนี้ทั้งเวียน ทั้งเพลีย ทั้งมึน คัดจมูก เจ็บคอบ้างแล้ว
ไม่ค่อยมีน้ำมูก มันจะเป็นแสบจมูกแห้งๆมากกว่าน้ำมูกไหลย้อย
ถ้ามีน้ำมูกจะดีกว่า…สั่งฟึดๆก็สบายรูจมูก
แต่พอจมูกแห้ง จะสั่ง จะแงะ จะปล่อยออกมาก็ไม่ได้
มันเอาแต่เกาะเกะกะเกอะกรังอยู่ในโพรงจมูก

เมื่อคืนแทบไม่ได้นอน…มันคัดจมูกหายใจไม่ออก
ต้องลุกไปหยิบ ยาดมโป๊ยเซียนมาทั้งสูดทั้งเหยาะที่เสื้อ
ได้กลิ่นโชยๆมาช่วยบรรเทาการอึดอัด เริ่มจะหายใจสะดวกได้บ้าง
แต่ก็ยังนอนไม่คอ่ยหลับ ซู๊ดจมูกจนจมูกแห้ง เจ็บไปหมด….
ไม่สบายตัวจริงๆ….

วันนี้ทั้งวันก็ยังหายใจไม่ค่อยสะดวก ต้องพึ่งพายาดมหลอดเดิมตลอดทั้งวัน
แต่ก็ค่อยๆยังชั่ว ลืมๆไปบ้าง แล้วก็กลับมาหายใจไม่ค่อยคล่องอีก
เบื่อตัวเองจริงๆ…..

อาการหวัดและแพ้อากาศเริ่มออกอาการชัดเจนขึ้น
ยังไม่ต้องถึงมือหมอก็พอจะวินิจฉัยอาการตัวเองได้
รีบกลับไปนอนพักสร้างพลังก่อน….เผื่ออะไรๆจะดีขึ้น
วันนี้พี่เล็กคนที่นั่งหันหลังให้กันกลับมาทำงาน
หลังจากเป็นทอมซิลอักเสบหยุดงานไป 3 วันต่อเนื่อง
คนป่วยคนนี้…เป็นห่วงคนรอบตัว เอาผ้าปิดจมูกป้องกันโรคแพร่กระจายเรียบร้อย
ไม่เหมือนเราปล่อยตัว นั่งไอ นั่งจาม เดินลอยหน้าแบบไร้เครื่องป้องกัน(คนอื่นติด)
น่าสงสารพี่แอน!!! ที่ต้องนั่งทำงานอยู่ท่ามกลางคนป่วยที่พร้อมจะปล่อยเชื้อโรคตลอดเวลา
แต่พี่แอนก็แข็งแรงอย่างเทพ… คงไม่มีเชื้อโรคตัวไหนเข้าไปทำอะไรพี่เค้าได้
เรายังแอบแซว ว่า วันนี้พี่แอนได้ทดสอบความแข็งแรงของร่างกายและระบบภูมิคุ้มกัน
ลองดูว่า เชื้อหวัด เชื้อโรคที่กระจายฟุ้งอยู่รอบๆตัวจะทำให้พี่แอนป่วยหรือไอซักแอะไหม???

วันนี้น่าจะกลับบ้าน…ด้วยสภาพอากาศแตกต่างกว่า 2-3 วันที่ผ่านมา
วันนีีอากาศดี พระอาทิตย์กำลังจะตกดิน ไม่มีวี่แววว่าจะมีฝนตก
แม้บนท้องฟ้าจะพอมีก้อนเมฆดำๆลอยกระจายๆอยู่บ้าง…
ไม่ได้เห็นลำแสงสีส้มส่งมาจากทางด้านราชประสงค์ประตูน้ำ
ดวงอาทิตย์สีส้มกำลังลดตัวตกดิน…แบบไร้ฝนพรำในอีกไม่ช้า

ขอให้การพยากรณ์อากาศของกรมอุตุนิยมผิดเพี้ยนซักวันเถอะ
…ทนกับรถติดตอนฝนตกหนักมาหลายวัน
…เพลียกับการรีบกลับบ้านหนีฝน
…เป็นหวัดแล้วจากการตากฝนมา 3 วันซ้อน
อยากกลับบ้านแบบปลอดโปร่งทั้งอากาศและการจราจรหน่อยน้า!!!

แวะซื้อ หมูปิ้ง 1 ไม้ ไก่ย่าง 2 ไม้ ข้าวเหนียวนึ่งอีกถุง
จากร้านหน้าชาญเพลส…กิน on the way ระหว่างนั่งรถเมล์ฟรีกลับบ้าน
อิ่มท้องแล้ว ก็งีบหลับต่อได้อย่างสบายใจไร้กังวล

ถึงบ้านแบบฝนยังไม่ลงเม็ดจริงๆ
แม้รถจะติดบ้างแต่ก็ยังดีกว่าทั้งฝนตกและรถติดในคราเดียวกัน
วันนี้ลองกลับทางหน้ารามบ้าง…ติดกว่าเลียบทางด่วนแต่ก็พอรับได้ไม่สาหัสหนัก
มาถึงหน้าปากซอยบ้าน…เจอร้านขายสารพัดยำ
ช่วงนี้อยากกินอะไรเปรี้ยวๆ แซบๆบ้าง
อดใจไม่ไหว เลยสั่งยำวุ้นเส้นแบบไม่เผ็ดมากินตอนทุ่มนึง
เย็นนี้พ่อทำต้มจืดตำลึง…ใส่ทั้งหมูสับ กระดูกอ่อนและไส้อ่ออนไว้ให้ด้วย
ตักมาซดน้ำแกงด้วยถ้วยเล็กๆพอ
รอไว้พรุ่งนี้ค่อยแวะ 7-11 ซื้อเต้าหู้หลอดใส่เพิ่ม (อีกแล้ว! โปรตีนยังน้อยไปหรือไง)
พ่อยังจำได้ว่า…ผักขายดีกว่าหมู วันนี้เด็ดตำลึงใส่ตู้เย็นสำรองไว้ให้ด้วย
หากผักหายตัวหรือแต่น้ำซุปใสๆก็โยนใส่ลงหม้อกันเองนะ

ขณะที่เขียน Dairy นี้เวลาประมาณ 4 ทุ่ม
…เกิดเรื่อง ทุกทีกินแต่นมโลว์แฟตแต่วันนี้ดันเล่นของหนัก
เกิดอาการเหมือนกรดไหลทะลัก
วันนี้หัวมันหนัก มึนสมอง อยากรีบพักไวไวเลยล้มตัวลงนอนตอนสามทุ่มกว่าๆ
คิดว่าไม่น่าจะเป็นอะไรมาก ก็กินไปตั้งแต่ทุ่มเ็ล็กน้อย
ซักพัก เริ่มเรอ แสบหน้าอก แน่นหน้าอก เหมือจะอ๊อก…
ต้องรีบลุกมากินยาทันที แล้วนั่งเขียนไดอารี่รออาการสลาย
เซ็ง!!!!!
ยังดีที่รีบกินยาตั้งแต่ตอนเริ่มรู้สึกน้อยๆ…ไม่กล้าเสี่ยงปล่อยไว้นาน
เดี๋ยวจะแย่ไปทั้งตัว

คราวหลังไม่กล้ากินตอนมืดๆอีกแล้ว
ไม่ได้เป็นมานาน เลยชะล่าใจ
ตามใจปากไม่ระวัง สมน้ำหน้าไ้อ้มิ้นท์!!!

มันช่างเกิดขึ้นได้…
วันนี้อุตสาห์กลับบ้านได้อย่างสบายๆ ชิลล์ๆออกจาก Office ในเย็นที่อากาศดีกว่าทุกวัน
เราดันทำตัวเอง…แทนที่วันนี้จะได้นอนสบายตัว
ต้องลุกมานั่งดูทีวี เพลีย มึนอยากนอน…แต่นอนไม่ด้ายยยยย!!!!
ทำได้แค่นั่งอ่านหนังสือในขณะที่ร่างกายเพลียอยากนอนสุดๆ
สม!!!

Advertisements