วันนี้ต้องไป Follow และรับยาเพิ่มโรคกรดไหลย้อนที่รพ.กรุงเทพ…
แต่วันนี้เปลี่ยนหมอ บ๊าย บาย หมอทศพล จอมอีโก้ที่ทำให้พี่ณากริ้วจนรับไม่ได้
เมื่อพี่ณาไม่ปลื้มเราย่อมไม่พอใจเช่นกัน
วันนี้เลยกลับไปรักษาต่อกับหมอพนิดาเหมือนเดิม เพราะคิดแ้ล้วว่าคงคุยกันรู้เรื่อง
และ เราคงไม่แปะชิบ Bravo ให้เปลืองตังค์(บริษัท)แล้ว

ก่อนเที่ยงพี่ณาติดประชุมช่วงสั้นๆ เราเลยลงไปร่วมวงนั่งเมาท์กับแจงและพี่เค้ก
แจงกลับมาOfiice และเริ่มใช้ชีิวิตเป็นปกติแล้ว…
แต่ยังติดการกินข้าวกล่องอยู่มั๊ง วันนี้พี่เค้กเลยสั่งกระเพราเห็ดคลุก+ ไข่ดาวไว้ให้
สองคนกินกัน อร่อยถูกใจ ชอบใจกันยกใหญ่….
เรายังไม่กินข้่าวด้วย รอพี่ณาประชุมเสร็จแ้ล้วคอ่ยไปรพ.พร้อมกัน
…หาหมอเสร็จพี่ณาชวนกิน Mc Donald ทีี่รพ.กรุงเทพ

อาการคันในตา แพ้ฝุ่นของพี่ณายังไม่หายขาด เหมือนดีขึ้นเพียงนิดหน่อย
เลยจะไปหาหมอตาตามนัดพร้อมกัน…

พี่ณาประชุมเสร็จ…เที่ยงครึ่งได้
เราทำให้พี่ณาลำบากอีกครั้ง…. ไม่ขับรถไป ไม่นั่ง Taxi
เดินคุยกันเรื่อยๆ ริมถนน ที่ร้อนเล็กน้อยและมีฝุ่นไอเสียเต็มไปหมด
แล้วข้ามสะพานลอยแล้วไปรอนั่งรถตู้ Shutter Bus ของรพ.ที่ปากซอยศูนย์วิจัย
พี่ณาไม่บ่น ไม่ว่าอะไร…บอกว่า “พี่ไหว”

ไปถึงรพ.เกือบบ่ายโมง
รอพี่ณาตรวจตา คุยกับหมอจนเสร็จเรียบร้อย
มารอเราตรวจกรดไหลย้อนที่แผนกทางเดินอาหารและัตับต่อ
วันนี้เเ้ข้าไปตรวจกับหมอพนิดาและเคยคุยกันจนรู้และคุ้นนิสัย..
เลยไม่ได้ชวนพี่ณาเข้าห้องไปคุยกับหมอด้วยกัน ปล่อยพี่ณานั่งง่วงและหาวรอหน้าห้อง
….กว่าจะตรวจเสร็จก็นานพอควร
หมอให้ยามากินต่อ แล้วดูอาการต่อไปตามเคยและตามระเบียบ
โรคนี้มันต้องรักษากันนาน และต้องเปลี่ยนพฤติกรรมช่วยด้วย
คงต้องทำใจและกินยาไปเรื่อย…แต่ก็ ‘เอาอยู่’ ชินแล้วทนได้

อาการของกรดไหลย้อนที่น่าเป็นห่วงตอนนี้ คือ แสบหน้าอกบริเวณหลอดอาหารจนถึงคอ
จะเป็นมากตอนเช้า เหมือนโดนกรดกระเด็นขึ้นมาปลุกทุกๆเช้า
และมักจะเป็นตอนช่วงท้องว่างเสมอๆ… แต่ตอนเช้าเหมือนหนักสุด
หมอบอกว่า…หากมีกรดกระเด็นขึ้นนิดหน่อยมาจะรู้สึกแสบร้อนเป็นชั่วโมงเลย
มันเหมือนแน่นๆ เจ็บคอ ขมคอ จนไม่อยากจะกินข้าว เบื่ออาหารไปเลยช่วงนี้
ยาที่กินก็ยานอกทั้งชุด ตกอาทิตย์ละ เกือบ 3000 บาทก็ยังมีอาการเหมือนเดิม
หมอบอกว่า การกลับมาทำงาน ความเครียด พักผ่อนน้อย กินไม่ตรงเวลา
ก็ทำให้โรคกลับมากำเริบและมีอาการชัดเจนมากขึ้นได้…

…เฮ้อ! เมื่อเดินที่แล้ว อยู่บ้านเฝ้าระวังน้ำท่วม ไม่มียากินเป็นเดือน
อาการกลับไม่แสดงเท่าตอนนี้…. หมอบอกว่าคงไม่เครียดเหมือนทำงานมั๊ง
งง งง คงเครียดคนละสถานะหรือไง

กลายเป็นว่าที่รักษาต่อเนื่องมาเกือบ 3 เดือน…เสียป่าว
เหมือนต้องกลับมารักษากันใหม่ กินยาใหม่ ควบคุมอาหาร เปลี่ยนนิสัยการกินอีกรอบ!!

กว่าจะตรวจเสร็จ รอรับยาที่เราดันติดปัญหา…เรื่องค่ายาเกินงบ
ต้องจัดยาใหม่เพราะไม่อยากจ่ายตังเพิ่ม
….กว่าจะได้รับยาเรีนยร้อย พี่ณารอเงียก แอบเซ็งและแซวตลอด

เป็นอันว่า… แพ้พนันอีกแล้ว คราวนี้ seikete เฮ้อ+

4 โมงเย็นเพิ่งจะเสร็จ..ยังไม่ได้กินข้าวกันทั้งคู่
ต้องเปลี่ยนแผนซื้อ Mc กลับไปกินที่ Office แืทน
เพราะพี่ณาเริ่มเป็นห่วงงานและจะมีประชุมตอนเย็นต่ออีก

กลับเข้า Office แยกย้ายกันไปทำงาน… รอพี่ณาพร้อมกินค่อยจัดการ Burger กัน
ก่อนพี่ณาจะติดงาน เ้ข้าประชุมต่อเนื่อง
20.45 ถึงเสร็จประชุม…กลายเป็นว่า เรานั่งกิน Mc ไก่คนเดียวว
พี่ณาขอหอมชุดซามูไร เบเกอร์ของตัวเองกลับไปกินที่้คอนโด

พี่ณากินไม่ลงแล้ว เหนื่อยงานสะสม เพลียเกินจะนั่งกิน….พร้อมกัน
พรุ่งนี้ต้องมาแต่เช้ามืดจึงอยากรีบกลับบ้าน…
หน้าตาโทรมเชียว เรากลัวกรดทะลักและปวดท้องเลยนั่งกิน Burger ของเราให้เรียบร้อย
ก่อนติดรถพี่กกและหญิงกลับบ้าน…
…พี่กกส่งที่อู่รถ 156 เหมือนเดิม
ไม่ได้มาขึ้นรถที่อู่นี้เกือบ 2 เดือนได้แล้วมั๊ง… เพราะน้องน้ำ

กลับถึงบ้านปวดหัวมาก เหมือนจะเป็นไข้ ….รีบนอนดีกว่า