ช่วงนี้เป็นอะไรเนี่ย..อากาศเปลี่ยนแค่ไอ เจ็บคอตามประสาอย่่างเคยๆก็พอแล้ว
แต่ 2-3 วันนี้กลายเป็นป่วยซ้ำซ้อนและซ้ำซากไปซะ
กรดยังขยันไหลและหลั่งออกมาให้แสบหน้าอกหน้าใจวันละหลายเวลาโดยเฉพาะช่วงเช้า…
ตอนนี้กลายเป็นคนติดยา…ต้องจิบ Graviscon ลดอาการแน่นท้องและแสบหน้าอก
ยานี้ดีจริง กินปัํปไม่เกิน 2 นาทีจะรู้สึกดีีขึ้นทันใด
…แม้ยานี้จะไม่ใช่ยารักษา เป็นแค่ยาบรรเท่าอาการแสบร้อนเท่านั้น
แต่การกินแล้วรู้สึกดี(กว่าำไม่กิน) จึงจำใจยกขึ้นจิบยามเกิดอาการไปเรื่อยๆ

เช้านี้นึกว่า…อาการท้องเสียจะหายขาดแล้ว
แวะซื้อหมูปิ้ง 3 ไม้ ข้าวเหนียว 1 ห่อ ที่ร้านเจ้าอร่อยตรงข้าม BIG C รามคำแหง
ีร้านนี้ที่จุไรเคยถามว่า หมูร้านนี้เค้าใส่น้ำยาปรับผ้านุ่มหรือป่าว
ระหว่างกินก็ไม่ได้รู้สึกอะไร คงเพราะหิวมากมายเนื่องจากเมื่อคืนกินข้าวปั้น Sushi ตลาดนัดไป 4-5 คำนั้น
ใกล้ๆจะถึง Office เริ่มรู้สึกท้องร้องครวญคราง…แต่ยังไม่มากนัก
พยามยามทำลืม กลัวขนตั้งชันอีกรอบ ยังพอทนไหวใช้วิธีแกล้งๆลืมและไม่นึกถึง
ขี้จะได้ไม่ไหล ท้องจะได้ไม่โครกคราก อยากจะอ๊วกเล็กแต่ไม่มากมายอะไร
ยังทนไหว ทนได้ และ ทนต่อไป

เข้า office อาการปวดท้องเมื่อตะกี้เหมือนหายไป กลยุทธ์ที่ดำเินินมาอย่าต่อเนื่องนั้นได้ผลดี
นั่งทำงาน เมาท์มอย ทำอะไรต่อมิอะไรไปซักพัก…เิริ่มมีสัญญาณเตือนอย่างเร่งด่วน
ปวดท้องแบบท้องเสียแน่นอนขึ้นมาอย่างกระทันหัน…
คราวนี้ควบคุมได้ยากและกลั้นไม่ไหวแล้ว จะมาทนให้ทรมานกายใจทำไมกันเล่า??
รีบวิ่งลงไปปล่อยบอมบ์ที่ชั้น 24 ก่อนที่จะแสดงอาการมากออกนอกหน้ามากกว่านี้
วิ่งไปถึงห้องน้ำ ไม่ต้องเบ่ง แค่หย่อนก้นลงโถ ทุกๆอย่างก็ไหลพรวดออกมาทันที
เฮ้อ!.. ค่อยยังชั่ว เหมือนได้ระบายและปล่อยของออกไปจนเกือบเกลี้ยง ท้องไส้เหมือนเบาโหวงลงทันที
รู้สึกปวดท้องเล็กน้อย ไม่มาก ไม่มวนท้องเหมือนเมื่อวาน
เหมิอนจะคลื่นไส้นิดหน่อย แต่ยังไม่ถึงกับจะอ๊อกจะแหวะเสียทีเดียว

ตอนเที่ยงเลยไม่กล้ากินข้าวกลางว้น กลัวแขกตี้จะมากระทันหันอีกรอบ
ไม่อยากปวดท้องแล้ว ทางทีดีอย่าเติมอาหารใดๆลงไปในกระเพาะน่าจะเป็นการกันไว้ก่อน
ดีกว่ากินอะไรลงไปแล้วต้องมาปวดท้อง ปวดขี้เร่งด่วนกันใหม่
รักษาตัวเองเบื้องต้น ด้วยวิธีไม่กินอะไรไปเลยน่าจะดีที่สุดแล้ว
ลงไปซื้อ สไปรท์ มาจิบ มันช่วยอาการคลื่นไส้ได้ดีทีเดียว
ก่อนกลับมานอนฟุบคาโต๊ะ เพราะหัวหนักและปวดท้องเบาๆเหลือเกิน

วันนี้เหมอืนโรครุมเร้า….ไอเจ็บคอเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
ถ้าไปหาหมอไม่รู้จะไปหาหมอเฉพาะโรคอะไรดี…ลองปล่อยให้มันหายเองไปแล้วกัน
เจ็บคอเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนเริ่มเสียวๆว่าจะป่วยเป็นทอมซิลอักเสบส่งท้ายปีหรือป่าวเีนี่ย!!!!

ตอนเย็นเดินไปซื้อหมูปิ้งให้เพืีอนแก๊งค์รีพอรร์ติ้ง….ที่ติดงานด่วนยุ่งรุงรัง
คาดกันว่าราตรีนี้คงจะยังอีกยาวไกล ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะเสร็จภาระกิจสำคัญนี้
แต่ละคนกำลังติดงานด่วนอยู่หน้าคอม ทั้งยุ่งทั้งเครียดกระมัง
แวะทักทายเล็กน้อย แล้วจากไปเงียบๆแบบไม่กล้ารบกวน
เราสละสิทธิ์อาหารมื้อเย็นท่ามกลางอากาศเย็นๆ…
…เพราะยังไม่ไ้ว้ใจ หากกินไปแล้วเกิดปวดท้องจะขี้แตกระหว่างทางกลับบ้าน คงแย่!!!
ขอเก็บท้องที่เริ่มร้องหิว และ อยากอาหารไปกินที่บ้านทีเดียวแล้วกัน

ออกไปหน้าตึก…เจอลมหนาวพัดกระแทรกหน้าอย่างแรงและอย่างเย็น
ทำเอาไข้จะขึ้นขึ้นมาทันที….
อากาศยามเย็นช่วงนี้หนาวได้ใจดีจริงๆ…คนอื่นๆอาจจะชอบ แต่คนกระหม่อมบางเช่นเราเริ่มเสียวไส้
นั่งเรือคลองแสนแสบกลับบ้าน..มุ่งหน้า The mall บางกะปิ
เพราะจะไปเอาหนังสือที่สั่งจองไว้ตั้งแต่เมื่อวานที่ร้านนายอินทร์
ที่ท่าเรืออากาศดีมาก ลมเย็นพอควร หนาวเล็กน้อยพอประมาณ
เรือจอดทันทีที่เราไปถึงท่า …. วันนี้ไม่ต้องตั้งท่าและรอ(ที่)ท่านานนัก
วันนี้เรือไม่แน่นอีกต่างหาก ได้ที่นั่งสบายๆด้านริม…รีบปล่อยใจ ปล่อยกายรับลมหนาวให้ใจสั่นสะท้านเล่น
แต่ต้องนั้งกอดอกเพิ่มความอบอุ่น เพราะหากปล่อยตัวชิลล์รับลมเต็มที่เกินไป
อาจจะป่วยเพิ่มเติมมากขึ้นโดยไ่ม่รู้ตัวได้

ระหว่างนั่งเรือ…รู้สึกว่าวันนี้ระดับน้ำในคลองแสนแสบเพิ่มสูงขึ้น
สงสัยทางสำนักระบายน้ำึคงเห็นว่า…ผู้คนเริ่มเลิกเฝ้าระวังและสนใจระดับน้ำในคลองไปบ้าง
เลยแอบปล่อยน้ำเข้ามาปริมาณมากขึ้น จะได้รีบๆไหลออกอ่าวไทยไปเร็วๆ
น้ำเหนือ น้ำขัง น้ำหลาก น้ำไหล น้ำท่วม น้ำเน่า ต่างๆที่สะสมมาหลายเดือน
จะไ้้ด้หมดไปจากกรุงเทพฯและประเทศไทยเสียที..
ตอนเย็นน้ำในแม่น้ำเจ้าพระยาวันนี้คงต่ำกว่าระดับน้ำทะเลปานกลางมากแน่
เพราะเห็นน้ำในคลองแสนแสบไหลเข้าเมืองไปอย่างรวดเร็ว

….. ช่วงนี้ไม่ได้ติดตามข่าวสาร และ สถานการณฺ์น้ำท่วมแล้ว
ไม่รู้เป็นยังไง หรือ มีอะไรต่อมิอะไรบ้าง แ่ต่คงไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงแล้วหละ
นั่งมองน้ำไหลไปในทิศทางสวนกับการวิ่งของเรือ นอกเรือก็มืดสนิท
บรรยากาศรอบตัวเงียบสงบ ลมยังพัดความเย็นเข้ามาสัมผัสตัวตลอดเวลา
สบายแบบหนาวๆจนแอบง่วงและงีบหลับไปในที่สุด

ถึงเดอะมอลล์ รีบไปรับหนังสือที่จองไว้ และหยิบหนังสือที่อยากได้เพิ่ม
วันนี้ใช้ stamp ที่สะสมไว้ตลอดปีเกือบ 200 ดวง ช่วยลดราคาค่าหนังสือได้เกือบ 200 บาททีเดียว

หิวมาก บ่ายแก่กินโอวัลตินร้อนไปแก้วใหญ่…ก็ช่วยบรรเทาความหิวไม่ได้อีกต่อไป
ลองเสี่ยงหาอะไรร้อนๆน้ำๆกิน แก้เหงา เอ๊ย แก้หนาวก่อนกลับบ้าน
จากเดอะมอลล์กลับบ้านน่าจะใช้เวลาไม่เกิน 20 นาที หากกินแล้วขี้แตกในทันทีอีกครั้ง
ก็น่าจะอดทน อดกลั้น อั้นขี้ไปจนถึงบ้านได้ทัน

ร้าน Oishi Ramen อยู่ทางซ้ายมือ MK อยู่ทางขวามือของร้านนายอินทร์
จะต้องกล้า….ไปนั่งกิน MK คนเดียวให้ได้ แต่ตอนนี้ยังไม่พร้อมทั้งร่างกายและจิตใจ
เดินไปกินราเมนร้อนๆ เมนูจานเดียวง่ายๆไปก่อนแล้วกัน
รอให้ร่างกายแข็งแรง จิตใจเข้มแข็ง อยู่ในสภาวะปลอดโรคทุกๆอย่าง
แล้วจะต้องเดินเดี่ยวไปสั่ง MK กินคนเดียวให้จงได้….

…ทุกวันนี้ไปนั่งกิน FUJI หรือ OISHI Ramen และ Shabu คนเดียวได้อย่างสบายๆแล้ว

เมนูเดิมๆ กินและสั่งเป็นอยู่อย่างเดียว “โออิชิราเมนเทมปุระ” แบบแยกกุ้งต่างหาก
แต่วันนี้อยากลองกินแบบน้ำใสบ้าง อยากจะสดร้อนๆให้โล่งปาก คอ จมูกไปเลย
พร้อม โออิชิ refill อีกแก้วดับกระหาย…. ครบสูตรประจำของคนเดิมๆอย่างเรา
แม้จะหิว แต่เหมือนปาก คอ และ ท้องยังไม่พร้อมจะรับอะไรมากนัก
ซดน้ำซุปร้อนๆจนเกือบเกลี้ยงชามใหญ่ยักษ์ แต่เส้นกินไปได้ครึ่งเดียวเท่านั้น
…อร่อนนะ แต่มันกินต่อให้หมดไม่ได้จริงๆ

กว่าจะออกจาก The Mall เกือบ 2 ทุ่ม ยังแค่หัวค่ำๆ
แต่ดันรอรถนานมาก…มาก และ มาก…
กลับถึงบ้านดึกโน่น 3 ทุ่มกว่า แต่ยังดีที่ระหว่างทางไม่สัญญาณเตือนเรือ่งท้องไส้แต่อย่างไร

ร่างกายเรานี้ช่างเอาใจและคาดเดายากจริง
พอระวังมากก็ไม่เป็นอะไร พอปล่อยวางไม่สนใจก็แสดงอาการออกมาซะงั้น
…ทำตัวไม่ถูกจริงๆ
ตอนนี้ก็ป่วยซ้ำซ้อนและซ้ำซากอย่างที่ว่ามา ทั้งท้องเสีย กรดไหลและไอเจ็บคอ
แต่ละอาการก็ไม่ได้มาก หรือ เจ็บป่วยหนักจนทนไม่ไหว
มันเหมือนเป็นนิดหน่อยๆ แบบไม่หายขาด แกล้งๆให้ทรมานเล่นราวๆนั้น

ชีวิตคงอยู่ไ้ด้อีกไม่นานแล้วมั๊ง วันที่ยังนับถอยหลัง 13-12-11
ป่วยง่าย หายช้า…เปรยบ่อยๆว่าเราคงจะจากไปวันนี้หรือพรุ่งนี้ก็ได้
ปลงและยอมรับได้จริงๆ เฮ้อ!!! ชีวิตมันอนิจจัง ณ จังงังจริงๆ