ทำไมยังปวดหัวมากมายขนาดนี้ ปวดแบบมึนตึงมาจนถึงจมูกบางครั้ง
หากระเบิดสมองออกมากองตรงหน้า ระบายความปวดและตึงเครียดออกมา
…จะช่วยบรรเทาได้บ้างไหม
ไอมาก เจ็บระบมคอ แสบจมูก หนาวเล็กน้อย ครั่นเนื้อปวดตัว เหมือนมีไข้
ยังไม่มีน้ำมูก แต่อยากนอน หัวหนัก มึนซึม เบื่ออาหาร
… เบื่อโลกด้วย ไม่อยากทำอะไร ไม่อยากคุย ไม่อยากยุ่งกับใคร อยากอยู่เงียบๆคนเดียว
ไม่รู้เป็นอาการของโรคอะไรกันเนี่ย!!!
ป่วย หรือ เก็บกดกับชีวิตกันแน่วะ 555

อาการป่วยต่อเนื่องมาเกือบ 1 อาทิตย์แบบไม่ยอมทุเลาหรือบรรเทาลง
เหมือนทรงๆกับทรุดๆ…ไม่รู้สึกดีหรืออยากจะดีขึ้นสักเท่าไหร่
อาการต่างๆที่ประสบอยู่ก็ไม่ได้ลำบากอะไร เพราะเป็นกันมานานจนชินแล้ว
กลัวว่าจะเป็นทอมซิลระเบิดอีกครั้งเท่านั้นเอง

เดี๋ยวนี้ก็ป่วยง่าย หายช้า….เช่นเคย
ปีใหม่ผ่านไปยังไม่กี่วัน เริ่มป่วย เริ่มไม่สบาย จนใครๆทักอีกแล้ว
กลายเป็นเรื่องปกติไปแล้วมั๊ง…ที่ใครจะเห็นเราไม่สบาย หน้าตาไม่โสภาแบบนี้

ตอนแรกนึกว่าจะเป็นไข้ เป็นหวัด ไอ ไม่สบายเนื้อตัวอยู่คนเดียว
ปรากฏว่า…เป็นกันทั้งครอบครัว
ไม่รู้ต่างคนต่างเป็นมากจากที่อื่นๆ หรือ มาติดต่อกันเองก็ไม่แน่ใจ
รู้แต่ว่า ได้ยินเสียงไอ เสียงคัดจมูก…จากทั้งพ่อ น้อง และ แฟนน้องเคล้ากันไปหมด
ตอนนี้เลยต้องแยกตัว..อยู่ห้องใครห้องมัน หรือมุมใครมุมมัน
จะได้ไม่แพร่เชื้อใส่กันเอง คนที่ยังป่วยไม่มากจะได้ไม่ต้องป่วยหนักขึ้น
คนที่ป่วยงอมแงมจะได้ไม่ต้องไปรับเชื้อใหม่และแปลกสายพันธุ็เพิ่มมากอีก
ตอนนี้คงต้องดูแล และ รักษาสุขภาำพกันเองแล้วกัน
ต่างคนต่างอยู่จะได้ทยอยหายกันได้เร็วขึ้น
…อากาศเปลี่ยน คนเลยอาการไม่ดีตามไปด้วยกระมัง

วันนี้พยายามไม่ไอ จิบน้ำอุ่นให้มากถึงมากที่สุด
เพราะไอแต่ละหน เจ็บระบบไปตั้งแต่คอยันหน้าอก…
แต่ก็ยังแอบไปกินน้ำชาโอชายะมาอีกแก้วจนได้ตอนพักเที่ยง
กลัวไอ เจ็บคอ จนระบาดไปถึงทอมซิลเจ้าโรคเก่าประจำตัว
เลยต้องคอยระมัดระวังรักษาตัวเอง… เป็นพิเศษสุดๆๆ
แต่เหมือนอาการก็ยังไม่ทุเลา แถมวันนี้งานยังรุมหนัก
ที่ป่วยจนหัวหนัก เจองานหนักเสริมจนโงหัวแทบไม่ขึ้นไปกันใหญ่

วันนี้รีบเคลียร์งานให้เยอะๆๆ…สำรองเผื่อพรุ่งนี้ยังซึมแล้วลุกไปทำงานไม่ไหว
อยากลาป่วย ลาพักบ้าง แต่เหมือนเพิ่งหยุดยาวปีใหม่มาหมาดๆ…
เลยยังเจียมตัวและเกรงใจ… งานตรึม งานใหม่มีให้ทำและศึกษาอีกเพียบ
ตอนนี้คงต้องก้มหน้าก้มตาทำงาน และอดทนกับความป่วยของตัวเองต่อไปอย่างไม่มีทางเลือก
เพลียกับร่างกายและจิตใจตัวเองจริงๆ

กลับถึงบ้านเกือบสองทุ่ม…อากาศเหมือนยังเย็นๆหนาวๆบ้าง
คงเป็นอากาศเปลี่ยนแปลง หนาวๆปกติกันทั้งกรงเทพฯนะ
ไม่ใช่เราหนาว เพราะไม่สบาย เจ็บไข้อยู่คนเดียว

ยังเบื่ออาหาร…ขี้เกียจกินและเขี้ยวอะไรใดๆมาหลายวันแล้ว
แม้แต่นมกล่องที่เคยกินทุกวี่วันยังไม่คิดจะเจาะมาดูดกิน
ข้าวปลาเป็นจานเป็นเม็ดไม่ต้องพูดถึง ไม่มีความอยากจะนั่งกินจริงๆ
ไม่รู้สึกหิวข้าวมาตลอด อยากกินแต่อะไรเป็นน้ำๆเย็นๆเปรี้ยวๆเท่านั้นเอง
เจ็บคอ ลิ้นขมจนไม่ได้กินอะไรเป็นเรื่องเป็นราวมาหลายวันแล้ว
คืนนี้กินน้ำเปล่าแอบเย็นเล็กน้อยแก้วใหญ่ ไม่มีความอยากจะกินข้าวแม้แต่น้อยอีกครั้ง
กินชามะนาวเปรี้ยวๆแก้ขมและร้อนในอกช้ำในทรวงก่อนนอนอีกขวด

Brand รสกลมกล่อม เอามาตั้งไว้หลายวันแล้ว…ยังหาโอกาสดื่มบำรุงกำลังไม่ได้เสียที
วิตามินซี 1000 ที่เค้าว่ากินแล้วจะช่วยให้หายหวัด ร่างกายฟื้นตัวได้เร็ว
กินไป 3 วันต่อเนื่องแล้ว…ยังไม่เห็นจะดีขึ้นอย่างเป็นเรื่องเป็นราว
นอนวันละเกือบ 12 ชั่วโมงมา 3-4 วันติดๆกัน…ก็ยังพักผ่อนไม่เพียงพอที่จะหายป่วยอีกหรือนี่
…จะต้องทำยังไงดี หรือ ต้องไปหาหมอจริงๆเสียแล้ว

คืนนี้…ไม่กล้าอาบน้ำอีกครั้ง
แต่ไม่อยากหมักหมมร่างกายที่ผ่านฝุ่น แดด เหงื่อ ไคลมาทั้งวันเอาไว้
ทำได้แค่เช็คตัว ล้างหน้า แบบเหนื่อยๆและเซ็งๆ
เขียนบันทึกให้เรียบร้อยแบบสติไม่เต็มร้อย…แล้วรีบมุดเข้าผ้าห่มหนานุ่ม
นอนขดตัวให้รีบหลับไปเร็วๆ..เผื่อจะหายป่วยได้ไวไว

คนอื่นอาจไม่รักเรา แต่เราต้องรักตัวเอง…