บ่ายๆออกมานั่งพัก เปลี่ยนบรรยากาศบ้าง..อยู่ีที่ Break-Out
เพราะู้รู้สึกเหมือนอึดอัด หายใจไม่คล่องคอ… ที่โต๊ะก็เหมือนจะหนาวๆเย็นเกินไป
เหมือนท้องมันหวิวๆ ไม่ใช่หิว แต่มันอยากได้อะไรใส่ปากซักหน่อย…
ซื้อมะละกอสุกมา 1 ถุง…ค่อยๆกินตั้งแต่เช้าเพิ่งจะหมดเมื่อกี๊นี้เอง
เจ็บคอจนไม่อยากจะกินอะไรอยู่นั่นเอง เหมือนหิวแต่ไม่อยากกินประมาณนั้น
แต่ตอนบ่ายอยากกินอะไรซักอย่างอย่างบอกไม่ถูก…ขมคอเปรี้ยวปากมาก!!!
อยากกินอะไรเบาๆไม่หนักและไม่ทำร้ายคอมากมายนัก
เหมือนอยากกินเปรี้ยวๆน้ำๆ…
แอบมีความคิดว่าจะลงไปสั่ง ข้าวผัดแหนมที่ร้านมัณฑณากินซักหน่อย
อยู่ดีๆ ข้าวผัดแหนม ก็แวบขึ้นมาในความอยาก…

โชคดีเจอจุไร..กำลังเตรียมการเก็บน้ำพริกแช่ตู้เย็นแล้วปลอกส้มจีนใส่กล่อง
เลยลงนั่งข้่างๆ…รอกินส้มหวานด้วยหน้าตาเฉย
ได้ส้มหวานเจี๊ยบ 2 ลูกช่วยให้ชุ่มคอชื่นใจดีจริงดีจัง
..ก่อนจะหันไปหยิบ ไข่ต้มของจุไรมากินโดยไม่ขออนุญาตอีก 1 ฟอง
เพื่อก็ไม่ว่าอะไร(ให้ได้ยิน) คงเห็นว่า เราอยู่ในโหมดป่วยเรื้อรัง
นอกจากไม่บ่น ยังใจดีปอกส้มให้กินอีกด้วย..

ซักพักมีเจ๊เก่ง…มานั่งแจมและรับอาสาช่วยปลอกส้มใส่กล่องอีกแรง
ก่อนจะจับกลุ่มคุยเรื่องอาการป่วย สาเหตุและทำความรู้จักกับทอมซิลเจ้าปัญหาของเรา
ถ่ายทอดประสบการณ์เรื่องต่อทอมซิล การรักษา…ต่างนาๆไปโดยไม่กลัวเจ็บคอเพิ่มขึ้น
ให้ความรู้ และ ให้เพื่อนที่ไม่รู้จักและไม่เคยเป็นทอมซิลอักเสบได้ฟังอย่างตั้งใจ
เมาท์มอยกันไปเรื่อยๆตามอาการและความรู้ที่พอมี
…ก่อนจะปิดท้าย ด้วยวิธีการรักษาขั้นเด็ดขาด

จุไรว่า… “อวัยวะของเราตัดทิ้งไปก็แปลกๆนะ”
เราว่า.. “ก็จริง จะลองให้โอกาสอีกซักปี”
เจ๊เก่ง… “เจ็บแต่จบ ตัดทิ้งไปเลย หากมีไว้ก็เท่านั้น”

ฮาเลยทีนี้….เห็นภาพ 555
ได้ขำๆเล็กน้อยก็ดีเหมือนกัน..

คนละเรื่องเดียวกัน แต่เอามาเกี่ยวเนื่องกันได้อย่างกลมกล่อม

วันนี้รีบกลับบ้านอีกวัน เหมือนไข้จะขึ้น หนาวๆยังไงไม่รู้
อยากนอนมาก หัวหนัก ปวดหัว โอ๊ยๆๆๆ เซ็งโว้ย++