ถึงเวลาว่าง(งาน)อย่างเป็นทางการและเต็มรูปแบบ
เนื่องจาก ลาออก เอ้ย โดนไล่ออก ไม่ใช่อีก
เรียกอย่างเป็นทางการประนีประนอนและถนอมน้ำใจว่า “เลิกจ้าง” พ้นสภาพพนักงาน NSNอันเป็นที่รักเรียบรอย

image

…ไม่ต้องไปทำงาน
พูดตรงๆสารภาพแบบไม่อายใครก็ได้นะ
ว่า “ไม่ได้อยากมาทำงาน แต่ อยากมาที่ทำงาน” เท่านั้นเอง

เหมือนได้ปิดเทอมหน้าร้อนอย่างไม่มีกำหนด
ใจหาย หงอยๆ เมื่อวันนี้มาถึงจริง
คิดถึงที่ทำงาน คิดถึงเพื่อนๆ อารมณ์บอกไม่ถูก

งานการ เค้าถือเป็นเรื่องทางธุรกิจ อยากเลิกจ้างก็เอาเงินฟาดหัว เอ้ย จ่ายชดเชย
ให้อย่างเต็มที่ สมน้ำสมเนื้อ
จนมึหลายๆคนแอบลุ้นอยากได้แพคเกจกันออกนอกหน้า
เมื่อมีประกาศกระฉ่อนออกไปว่า…เราได้เงินก้อน
มีทั้งคนเศร้า อาลัย และคนที่ดีใจด้วยว่า รวยแล้วเมิง
แถมแนบท้ายว่า “ออกก่อน รวยก่อน” “ได้ไปต่อ ก็

ไม่รู้ว่าถึงวันนั้น(ของกรู)เค้าจะจ่ายเยอะแบบนี่ป่าว
ก็คิด อยาก และ มีอารมณ์ไปได้ต่างๆนานา
เราก็ทั้งดีใจ ใจหาย เศร้าใจ
เงินก็อยากได้ แม่ง!!! เซ็นชื่อแป็ปเดียวได้เงินมากกว่าเ็บมาตลอดชีวิตการทำงาน เว้ยเฮ้ย!

สิ่งที่ทำให้ใจหาย คือ กาีไม้ได้มาที่ทำงาน ไม่ได้เจอเพื่อน
คงไม่มีใคร สามารถเอาเงินก้อนมาจ้างให้เลิกเป็นเพื่อน หรือ ให้สิ้นสุดความผูกพันต่อกันได้

6 ปี กับ 15 วันที่สร้างความรัก ความผูกพันให้กันมากมาย
คงใช้เวลานานพอทนในการทำใจและสร้างความมั่นใจกลับมาอีกครั่ง