วันนี้….ไปติดต่อที่กรมจัดหางานเรียบร้อย
บ่ายๆแวะไปกินข้าวกับพี่ณาและแจง

วันนี้เหมือนจิตเปลี่ยว ใจไม่ค่อยดียังไงไม่รู้
ยืนรอที่ป้ายรถเมล์แบบจิตตกชอบกล เหมือนไม่อยากอยู่นิ่งๆกับที่
เลยเดินเรื่อยเปื่อยไปทางคลองตัน
ไปหารถ หาอะไรทำเรื่อยข้างหน้าอย่างไม่มีแผนใดๆ
image

image

เดินไปได้ซัก10เมตร
เกิดอีกอารมณ์หนึ่ง….จากจิตเปลี่ยวกลายเป็นจิตทุรนทุรายขึ้น
เพราะร้อนมากๆ เดินไปไม่กี่ก้าวเหงื่อโทรมหน้า หัวเปียก เหงื่อไหลลงร่มผ้าเป็นสายน้ำ

จากที่จะชิลล์บิ้วๆแบบ Keep walking กลายเป็นรีบๆ walking ไปซื้อน้ำป่าวเย็นๆที่7-11
กระโดดขึ้นรถแอร์เย็นๆกลับบ้านทันที

ความร้อน อากาศอบอ้าว ทำเอาฟิลล์ซึมๆแคกกระจาย

กลับถึงบ้านเดือบห้าโมงเย็น….
พอซื้อกับข้าวมาเตรียมทำมื้อเย็นไว้พอดี
แหวกถุงต่างๆดูส่วรประกอบเมนู
เดาไม่ยากว่า….เย็นนี้จะทำอะไรให้ลูกกิน
“กระเพรากุ้งและปลาหมึก”
เมนูที่กำลังอยากกินพอดีๆ…ลงมือช่วยพ่อเตรียมโดยไม่ต้องร้องเรียก

image

ปกติไม่ได้เป็นคนโปรดปรานกระเพาราดข้าวต่างๆ
แต่เมื่ิอวันก่อนไปร้านตามสั่ง ขอพ่วงกระเพราทะเลที่มีปลาหมึก 4-5 ชิ้น กะกุ้ง 2 ตัว โป๊ะบนข้าว 1 ทัพพี 35 บาท
กระเพราร้านนี้รสชาตดีเจ้มจ้นอร่อยมากๆๆ
แต่ปริมาณอันน้อยนิดทำให้กินได้ไม้หนำใจ
เหมือนอิ่มไม่สุด ท้องยังคิดถึงๆอยู่

พอเย็นนี้พ่อจะทำกระเพราปล่หมึกและกุ้งบ้าง
เรารีบบยื่นมือเข้าช่วยทันที
เพราะฝีมือพ่อจัดจ้านไม่เป็นรองใครๆ ปริมาณพอเพียงสำหรับลูกๆที่จะกินกันจนอิ่มเต็มคราบได้แน่ๆๆๆ

ขอกุ้งสดมา 3 ตัวทำไข่เจียวกุ้งสับช่วยลดเผ็ดอีกจาน
ข้าวกล้องร้อนๆสุกพอดี นั่งกินไปคุยไปกับน้องซอฟต์อร่อยเต็มที่แบบสุดๆดี

image

กลับมากินข้าวเย็นที่บ้านกับเมนูธรรมดาแต่รสชาตไม่ธรรมดาของพ่อตัวเอง
ก็อร่อยบอกไม่ถูก เติมได้ไม่อั้นผัดเผื่อลูกเต็มที่
รสชาตไม่ต้องบรรยาย อร่อยครบรสชาตแบบไม่หวงส่วนผสม

อร่อย อิ่ม สะใจ ที่สำคัญไม่เสียเงิน
แค่ลงแรงช่วนเล็กๆน้อยๆตามกำลัง

แค่ลูกกินกันอย่างเอร็ดอร่อย…พ่อก็ชื่นใจแล้ว