วันนี้งานเยอะ แต่สนุกสนานกับงานและดาว
ไม่ถึงกับงานเข้า ถี่จนไม่เหลือเวลาหายใจ
หรือไม่มีโอกาสเงยหน้าหายใจยาวหรือมองท้องฟ้าออกไปไกลๆ
เริ่มจะพอรู้งานหลายอย่างขึ้น…จนงานที่ทำพอเป็นพอได้แล้ว
เริ่มทยอยมาจากหัวหน้าดาวแทบทั้งวัน

พอจะได้ช่วยแบ่งงานอันหนักอึ้งมาจากดาวได้เล็กๆน้อยๆก็ยังดี
แต่ยังไม่เชี่ยวนัก ยังต้องใช้เวลาและเปิดโพยคู่มือที่จดไว้เป็นตัวช่วยไปด้วย

วันนี้มันส์ดีและคึกคัก มันเดย์ มันส์ดีสมชื่อ
…งานนึงเสร็จ อีกงานมาต่อ จนหายง่งนและลืมหิวภาคบ่ายไปเลย 555
…ไม่มีเวลาปล่อยใจคิดมากเรื่องนั้นบ้างก็ดี
อีกไม่นาน…ฉันจะลืมเทอ 555

คงมาจากข้อจำกัดเรื่องความไม่พร้อม งานเลยยังปล่อยจากดาวมาได้ไม่เต็มที่
…สงสัยได้ email เมื่อไหร่ “กุตายแน่” 555

เช้านี้เริ่มต้นแบบชิลล์…แม้ต้องตื่นเช้ากว่าเดิมเล็กน้อย
เพราะรีบเข้าร้านเสริมสวย สระไดร์ ต่อเนื่องจากการยืดผมเมื่อวันเสาร์
ให้ช่างคนสวยและพี่เป็ดใจดีตรวจผลงานอีกซักรอบ

หัวหู ไม่โดนน้ำมา 2 วัน ชักจะเริ่มเหนียวและหัวเหม็นบ้างแล้ว

ง่วงมาก ขณะนั่งรถมาที่ทำงาน
พอได้ขึ้นเขียง เอ๊ย ขึ้นเตียง … มันสุดแสนสบาย
เหมือนเป็นเวลาที่รอคอย ได้นอนแผ่เต็มที่
แทบจะหลับจริงๆ เคลิ้มกับมือสระที่ทั้งค่อยๆสระและนวดกะหม่อมและสมองให้ด้วย

บรรจงสระผมด้วยแชมพู 2 รอบ น้ำเย็นสบายหัวจรดปรายนิ้วเท้า
ผสมการนวดคลึงเบาๆบริการเสริมช่วยผ่อนคลายและสร้างความสบายยิ่งขึ้น
เรานอนหงาย หลับตาพริ้ม เมื่อถูกนวดด้วยครีมนวดผมเพิ่มความนุ่มสวยน่าสัมผัสให้กับเส้นผมแห้งกระด้ลงบนหัว
สบายอยู่ดีๆดันปวดอึขึ้นมาอย่างแรงและกระทันหัน
ปวดมากพอควร จนขนลุกเกลียว
หัวยังเปียก ช่างด้านหลังยังบรรจงนวดหัวและล้างผมอย่างสบายใจและค่อยเป็นค่อยไป

ปวดขี้…เวลานี้ ทำไงดี
รีบตั้งสติ และกลั้นขี้ให้ได้ อย่าเพิ่งมาบุกหรือจะหลุดจากตรูดตอนนี้
สวดมนต์ ทำสมาธิ เอาใจและจิตไปคิดเรื่องอื่นๆแทน
…ช่วยได้ทันเวลาพอดี
หายปวดขี้…ไปในพริบตา
ค่อยยังชั่วและโล่งใจหน่อย นอนพริ้มอย่างสบายอารมณ์ต่อได้ 555

9 โมงเช้า สบายหัว ผมสลวยเป็นธรรมชาติมากขึ้น
เข้า office ทำงานอย่างสบายใจและปลอดโปร่ง…

กลับบ้านตอนเกือบ 1 ทุ่ม ชะโงกไปดูรถรามุ่งหน้าเอกมัยพระราม 9 ตรงสู่เลีบยทางด่วนและถนนเพชรบุรีช่างติดแน่น
มองเห็นแต่ไฟท้ายสีแดงยาวพรึดเต็มท้องถนน
แต่ก็ไม่รู้จะอยู่ office ต่อไปทำไม… เดินเรื่อยไปขึ้นรถเมล์ฟรี สาย 26 ที่เอกมัยแล้วกัน
หากรถติดก็ใช้เวลานี้งีบระหว่างเดินทางไปเรือ่ยๆแล้วกัน

รอรุถไม่นานสาย 26 ฟรีๆก็มาเกยที่หน้าป้ายเดิม
คนไม่เยอะเหมือนวันก่อน แต่รถเคลื่อนตัวช้าจนถึงแยกพระราม 9
นอกจากนั้นวิ่งฉิว ไม่เห็นติดเหมือนที่มองสถานการณ์มาจากชั้น 32 ตั้งแต่ก่อนหน้านี้

ลมเย็น รถวิ่งได้อย่างต่อเนื่อง เริ่มง่วง หลับตั้งแต่ยังไม่ถึงแยกเม่งจ๋าย
หลับเพลินขนาด เลยป้ายประจำที่ต้องลงต่อ taxi อีกต่างหาก
กว่าจะรู้ตัว กว่าจะสะดุ้งตื่น กว่าจะงัวเงียตั้งสติ แล้วสำรวจซ้ายมือว่า ถึงไหนต่อไหนกันแล้วเนี่ย
ก็เกือบถึงถนนรามอินทรา…
ได้ต่อรถที่กม.7โดยไม่ได้วางแผนมาก่อน แต่ก็ดีประหยัดได้อีกหลายสิบบาท
รอรถที่ป้ายไม่นาน สาย 95 ฟรีมาเทียบตรงหน้า… รถว่างมีที่นั่งบมากมายอีกต่างหาก
ไม่ต้องคิดนาน….

วันนี้กลับบ้านฟรี มีที่นั่ง หลับสบาย รถุไม่ติด ถึงบ้านเร็วกว่าปกติอีกต่างหาก เย้ๆ