เดินกลับบ้าน ขณะที่ฝนโปรยปรายพรำๆยามเย็นอีกครั้ง
จผลอหิวกระทันหัน ฝนน่าจะลงเม็ดอีกพัก รถเมล์ก็น่าจะยังไม่มาในเร็วๆนี้
เดินไปกินโจ๊ก ซ.19 รอเวลาให้ทุกอย่างดีขึ้นก่อนแล้วกัน

ไม่อยากยืนในรถเมล์ที่ฝนตกจนต้องปิดหน้าต่างเหมือนเมื่อวาน
มันร้อน ไม่มีอากาศหายใจ อึดอัด เมื่อยยาวนานเพราะรถติดนานอีกต่างหาก
ขอกินโจ๊ก รอฝนหยุด รถเมล์ว่างและมีที่นั่ง ให้เอนกายานอนหลับย่อยอาหารระหว่างเดินทางกลับบ้าน

เพิ่งลงนั่ง สั่งโจ๊กเรียบร้อยไม่กี่อึดใจ
รถเมล์ฟรีสาย 26 มาพร้อมกัน 2 คันซ้อน

ดูมันนะ…จะวิ่งไปขึ้นรถเลยก็คงไม่งามและไม่ควร
นั่งกินโจ๊กไปแบบปลงๆและปล่อยวาง
ไม่ต้องรีบร้อนกินใดๆ เพราะไม่รู้ว่าเมื่อไหร่รถเมล์มันจะมาอีกนี่
แหม…มาเร็วกว่านี้อีกหน่อยก็ไม่ได้นะ

โจ๊กชามโตมาเสริฟตามสั่ง…หน้าตาน่ากิน สีสันชวนกิน
พอตักโจ๊กใส่ปากคำแรก…แทบจะร้องกรี๊ด อยากจะคลายทิ้ง
ไม่ใช่ความผิดของโจ๊ก หรือฝีมือแม่ค้าไม่ดีพอ
มันเป็นนิสัยส่วนตัวและความชอบส่วนบุคคลของเราเอง
ที่ไม่ชอบกลิ่นเห็ดหอมเอามากๆ

คำแรกตักแค่โจ๊กเปล่าใส่ปากก็ได้กลิ่นเห็ดหอมที่เราคิดว่ามันไม่หอมเลยตลบไปเต็มปาก…ก็ยัอพอรับได้
แต่พอตักคำอื่นกินต่อ…มันมีเห็ดหอมหั่นเป็นชิ้นๆใส่มาอีกหลายชิ้น
นอกจากกลิ่นยังกินเนื้อเข้าไปอีกแบบไม่รู้ตัว
เพราะมันเป็นชิ้นๆเหมือยตับหมูซะงั้น…

กินไปจนหมดชาม แต่ไม่ชอบและความอร่อยน้อยลงไปเยอะเลย

หิวกระทันหัน ยามเย็นที่ฝนพรำ แต่โจ๊กดันไม่ถูกใจ

20120530-220212.jpg

วันนี้งานตรึมมากทั้งวัน…
ต้องเดินไปมาหลายแผนก หลายชั้น

เป็นวันแรกที่ถึงบ้าน น้องฝนยังแบตเหลือ 40%
ก็วันนี้แทบไม่ได้หยิบมาเล่น มาแชท หรือโทรไปไหนต่อไหนเลย 555