วันนี้งานเข้ากะปริบกะปรอยยอย่างน่าเวียนหัวนัก…
หลังไหลเข้าหาอย่างน่าปวดใจ แต่ก็ดีได้ออกกำลังกายขา เพราะต้องเดินขึ้น 35 วันละหลายๆรอบ
เป็นวันทีงานเยอะที่สุดตั้งแต่เข้ามาก็ว่าได้ หรือเป็นเพราะทำงานได้เองเป็นเรื่องเป็นราว
ไม่ต้องเกาะเกี่ยวหัวหน้าดาวไปเสียทุกเรื่องแล้วมั๊ง คงถึงเวลาได้ทำงานอย่างเป็นกอบเป็นกำกันจริงๆ….555

ความสุข ความสบาย แบบชิลล์ๆ…ใกล้หมดเวลาแล้วมั๊ง!!!

วันนี้เหมือนสอบ midterm
งานหลายๆอย่างๆที่ได้เรียน OTJ แบบแพคคู่พร้อมกับหัวหน้ามาเมื่อหลายวันก่อน ถึงเวลาจัดการด้วยตัวเอง
ครั้งนี้มีหลายงานที่หัวหน้า พยักหน้าให้ไปลองฉายเดี่ยว ว่าจะรอดไหม
ลองโชว์ฝีมือว่า…ที่จดใส่สมุดอย่างยืดยาวเป็นหางว่าวนั้น เอามาอ่านเองและทำเองอีกรอบจะสำเร็จไหม 555

วันนี้ก็ผ่านไปด้วยดีและสนุกสนานอีกวัน ทำงานผ่านฉลุยอาจมีต้องไปกระซิบกระซาบถามหัวหน้าดาว
หรือรุ่นพี่ใกล้ๆบ้างตามประสาคนใสใหม่และอยากเอาให้ชัวร์ไม่มั่วนิ่ม

วันนี้แม้ผลสอบ Midterm จะไม่ได้ A แต่ก็น่าจะตัดเกรดให้ผ่านไปได้น่า

แต่ก็เล่นเอาเหนือยไม่น้อย จนเผลอถอนหายใจยาวตรงโต๊ะหัวหน้าดาวตอนเกือบ 2 ทุ่มไปแบบไม่ตั้งใจ 555
หัวหน้ารู้ทัน ก็คงเหนื่อยพอๆกันนั่นแหละ

กำลังกลับบ้านยามค่ำคืน….เดินข้ามสะพานข้ามคลองแสนแสบมุ่งไปเอกมัย
เดินทอดน่องพักเหนื่อยกับลมเย็นๆอากาศมืดๆมาได้กลางสะพาน ข้างล่างคือ คลองแสนแสบอันเน่าเหม็นและดำสนิท
ฝนตก ห่าแล้ว ห่าอีก…จะร้องด่า “ไอ้ห่าฝน ตกมาทำไมตอนนี้วะ” ก็เปล่าประโยชน์
ก้มหน้าเตรียมรับชะตากรรมและหาทางหนีจากฝนห่าใหญ่นี่ดีกว่า

ฝนค่ำมืดนี้ตกมาแบบไม่สร้างเคล้าและบอกกล่าวให้ระวังตัวก่อน
กลางสะพานโล่งเตียน ไม่มีสิ่งใดช่วยกำบังฝนใดๆ
ร่มคันเล็กๆ ก็ไม่คิดจะถือติดมือมา ยังทำตามคอนเซ็ปต์ส่วนตัวที่ตั้งไว้ในใจมาหลายปี

ฝนมาแน่ๆๆๆ
จะถอยกลับก็ไม่ทัน ระยะทางพอๆกลับเดินต่อไป
ตัดสินใจเลือกเดินหน้า…อย่าถอยหลังดีกว่า

เป็นอันว่า…ได้เดินเรื่อยเปื่อยอย่างมีจุดหมาย ท่ามกลางสายฝนที่ลงเม็ดนักหนาพอสมควร
เพราะที่คิดว่ามันจะโปรยปรอยแล้วเดินก้าวเร็วๆไปจนถึงซ.เอกมัย คงไม่ทันการแล้วหละ…
เสื้อเริ่มเปียกชุ่ม หัวเริ่มมีน้ำไหลย้อย จากเม็ดฝนเล็กๆที่บังอาจแตะต้องตัวสะสมมาเรื่อยๆ
เสื้อบางแต่สีเข้มๆ…เริ่มซึมเปียกแต่คงไม่เซ็กซี่
เสื้อแนบเนื้อกับคนหน้าตาและหุ่นหนาอย่างนี้คงไม่ไปสะกิดต่อนเอ็กซ์ของหนุ่มหื่นคนไหน
หากมีคนเสียสติมาทำมิดีมิร้ายเราข้างๆทางระหว่างฝนลงเม็ด…ก็ถือเป็นความโชคร้ายของกันและกัน

เรื่องที่แอบกลัวข้างบนคงไม่เกิดขึ้นบนโลกใบนี้ ณ ตอนนี้
เราน่าจะเดินตะลุยฝน ฝ่าน้ำนองถนนต่อไปจนถึงจุดหมายได้อย่างปลอดภัย

ไม่ได้หวังจะมีชายใดยื่นร่มมาให้ หรือ แบ่งที่ว่างให้เดินเคียงข้างกันไป
เดินคนเดียวๆก็มีความสุขดี…เพราะหากฝนหนักกว่านี้ “กุจะได้วิ่งได้เลย” 555

เปียกตามสภาพให้มันสุดๆไปเลย ฉลองงานเข้าแบบชุ่มช่ำ
ช่างมันเถอะ…เล่นน้ำฝนคนเดียวตอนดึกๆซักวัน คงไม่มีคนสนใจและสังเกตุ…
ขอแค่พรุ่งนี้อย่าป่วยแล้วกัน!!!