เหมือนรู้ตัวว่า วันนี้จะเยอะแน่ๆ มีลางสังหอนว่าจะเหนื่อย
รวมความเพลียใจกับกาวดูบอลและผลบอลยูโรเมื่อคืน
สมองเริ่มล้า ต้องการตัวช่วยบ้าง เลยเดินไปซื้อเครื่องดื่มบำรุงสมองตั้งแต่เช้า

โด๊บสติ…ก่อนเริ่มงานวันแรกของสัปดาห์

20120625-215136.jpg

อาทิตย์นี้หนักแน่เพราะหัวหน้าดาวไป workshop ทั้งอาทิตย์
ทิ้งเราไว้เผชิญชะตากรรมอย่างโดดเดี่ยวอีกแล้ว
ไม่รู้ว่าจะมีอะไรเข้ามาบ้าง
แต่แค่ที่สั่งงานไว้ + งานค้างที่มอบหมายให้จัดการต่อ ที่ส่งมอบมาตั้งแต่วันศุกร์ก็ไม่น้อย ต้องตามงานต่อกันอีกหลายกระบวน
งานที่ไม่คิดมาก่อน ไม่ได้คุยกันไว้ก่อนน่าจะมีอีกเพียบ
เพราะคุณหัวหน้าที่น่ารัก ตั้งออโต้เมล้ให้ทุกคนติดต่อกับ K.Sariya แทน
ยังไม่พอ เบอร์โทรก็จัดการ divert มาโต๊ะเราด้วยความรอบครอบ
อาทิตย์นี้คงได้สนุกสนานทุกวันแน่…จะเอาตัวรอดได้ไหมเนี่ย!?!?!? 555

วันนี้…เงินเดือนเดือนแรกออกแล้ว
แถมได้เงินตกเบิกเดือนที่แล้วมาอีกด้วย โอ๊ย วันนี้รวย 555
แต่ก็รวยไม่นานหรอก เพราะต้องรีบไปแบงค์ โอนเงินมาไว้ที่ Kbank เอาเข้าบช ฝากประจำ
รีบเดินไป ธอส. จ่ายค่าบ้าน
เข้า internet จ่ายค่ามือถือ ค่า internet จ่ายค่าผ่อนไอโฟน จ่ายค่าบัตรเครดิต
รีบชำระหนี้สินต่างๆให้เรียบร้อย
รวยได้ไม่นาน ไม่กี่ชม. เงินหมดไปหลายบาท 555

ตอนบ่ายมีประชุม monthly commercial
ร่วมประชุมครั้งแรกแบบฉายเดี่ยวไร้หัวหน้าทีม
นั่งน้ำลายบูดอยู่จนห้าโมงกว่า…
ได้แต่นั่งตาใส ทำหน้าซื่อปนง่วงฟังเรื่องโปรเจ็คอื่นๆไปแบบไม่รู้สตอรี่ใดๆมาก่อน
แต่ก็เป็นการดีที่จะได้รู้จักโปรเจ็คอื่นไว้บ้าง จะได้สร้างความคุ้นเคยให้เราได้มากขึ้น
ประชุมแบบง่วง แต่ต้องทำเหมือนยังตั้งใจ เด๋วจะโดนรายงานไปยังหัวหน้าได้ 555

ออกจากห้องประชุม…รีบกลับมานั่งทำงานต่อจนทุ่มกว่า
ฝนที่ตกหนักเพิ่งหยุดไปไม่นานนั้น ทำให้ถนนทุกสายรอบตึกติดหนาแน่นตามที่คิด
จะกลับทางพิเศษนี้ก็ไม่สามารถอีก

20120625-223256.jpg

นอกจากคลื่นน้ำคลองจะแรงจนน่ากลัว คนที่มารอท่าก็มากจนไม่กล้าแย่ง

เดินกลับไปหน้าตึก…ก็ไม่รู้จะกลับบ้านยังไง
หาทางไปต่อไม่ถูกจริงๆ ฝนยังลงเม็ดพรำๆ รถติดไม่ขยับทั้งสองด้าน
จะขึ้นไ่ทำงานต่อก็ไม่ไหวแล้ว ไม่ใช่แค่เหนื่อและเพลียเต็มที่มากเท่านั้น
ถึงกลับขึ้นไปเปิดคอมใหม่ก็ทำงานอะไรต่อไปไม่ได้มาก เพราะมีแต่เรื่องค้างคา
รอสรุป รอราคา รอนู้นนั่นจากคนนั้นคนนี้ก่อน

ระหว่างเดินคิดหนทางอยู่กลางตึก…
กำลังตัดสินใจว่าจะไปสั่ง หมูทอดทงคัตสึ ที่ Sekite กินคนเดียวดีไหม!!!
บังเอิญเจอน้องสุภัทรที่ยังไม่กล้ากลับบ้านเช่นกัน
ชวนเข้าไปหาอะไรลองท้องที่ Coffee@work กันก่อน
ไม่มีอะไรจะทำ น่าจะเป็นการรอเวลาที่ดีที่สุดตอนนั้น
น้องหิวข้าวมาก เราเฉยๆเหนื่อยจนหมดอารมณ์เจริญอาหาร
เข้าไปสั่งโกโก้ปั่นกินไปเมาท์ไปหน่อยก็ได้
ขอสืบราชการลับที่พี่ณาไม่ยอมบอกตรงๆหน่อยหละกัน 555

กลับบ้านตอนนี้ก็ไม่รอดแน่ๆ ติกอีก 1-2 ชม. เป็นอย่างต่ำ

20120625-223247.jpg