วันนี้มาสายจัง เกือบ 9.45 แนะ แหะๆๆ ออกจากบ้านเร็วนะ
แต่รถมันมาติดแหง็กอยู่ตรงถ.เพชรบุรี ตั้งแต่แยกคลองตันมุ่งหน้าเอกมัย-เพชรบุรี
ทั้งๆที่มาถึงหน้าเดอะมอลล์รามฯ เพื่อแวะซื้อไก่ทอดเจ้าอร่อยที่สุดให้พี่ณาตามคำเรียกร้องตั้งแต่ยังไม่ 8.30
ดันเจอรถติดสกัดดาวรุ่ง… โคตรเซ็งจิต นึกว่าจะชิลล์ๆไปนั่งทำงาน
ก้บต้องกระหืดและหอบ แบบไม่คาดคิดเสียได้

วันนี้ขอกินข้าวเร็วหน่อย…ยังไม่เที่ยงตรง เดินไป ธอส.พร้อมพี่ณา
พี่ณาไปเซ็คบุ๊ค อัพเดทเงินล้านๆๆๆๆที่ฝากไว้ ส่วนเราอยากไปเปิดบัญขี ทำบัตร ATM ไว้บ้าง
แต่พอเห็นพี่ณาปิดบัญชี ด้วยยอดเงินที่อุบไว้ แต่คาดว่าคงไม่น้อยตามฐานะ
เพราะทำจ่ายเป็นกระดาษเสมือนเงินสดออกมาแทนการนับแบ็งค์….
เราเลยเก็บเงินน้อยนิดของเราไว้มาแอบฝากเงียบๆคนเดียวดีกว่า 5555

กลางวันกินข้าวเหนียวและไก่ทอดที่ซื้อมาเมื่อเช้าชุดใหญ่เล่นเอาจุกไปจนบ่าย
แถมช่วงบ่ายดันเข้าโหมดว่างงาน ข้าวเหนียวเรียงแน่นท้อง…
กลายเป็นตัวช่วยคูณสอง.. แม่ง ง่วง ค่ร้าๆๆๆๆ ยิ่งไม่มีอะไรทำ ยิ่งง่วงจนเก็บอาการไม่อยู่
ต้องร้องขอกาแฟดำโนซูการ์จากแม่บ้าน…. มากระชากใจและถ่างตาให้สิ้นเรื่อง
ก่อนจะทำเสียหน้า หลับคาโต๊ะไปแบบไร้สติ

20120706-111945.jpg

แม่บ้านกับปรารถนาดี…ชง Espresso แบบเข้มข้นกลิ่นหอมฉุยมาให้
คอกาแฟระดับอนุบาลเด็กเล็กอย่างเรา แค่ Nescafe 1 ช้อนชา รสกลมกล่อมละมุมก็พอแล้ว
ไม่ใช่คนติดกาแฟแม้แต่น้อย จริงๆแค่ได้กลิ่นกาแฟก็หายห่วงแล้วหละเรานะ
ไม่จำเป็นต้องซดเป็นๆแก้วๆให้คาเฟอีนลงไปเตะสมองให้ลุกมาทำงานดอกๆๆๆๆ

แม่บ้านชงมาเสริฟเราต้องขอร้องให้เติมน้ำให้จนเต็มแก้ว
มองจากสีกาแฟและกลิ่นหอมๆที่โชยเข้าจมูก… สีกาแฟดำสนิท มีฟองกาแสสดโรยหน้า
ก็ประมาณความแก่และรุนแรงของ Epresso no sugar แก้วนี้ได้

จิบไป 1 อึก ตามมารยาท…ทั้งๆที่ใจอยากจะยกคืนไปด้วยซ้ำ
ความเข้ามข้นยังไม่จืดจาง ค่อยละเลียดจิบเข้าปากไปอย่างช้าๆ
1 จิบ แล้ว วาง 1 จิบ แล้ววาง…จากกกาแฟที่ร้อนควันโขมงกลายเป็นการแฟอุณหภูมิห้องไปในที่สุด
ปริมาณกาแฟ…ไม่ได้ลดลงนัก ส่วนที่เข้าปากเราไปยังไม่ถึง 1/3 ของแก้ว
เมื่อรู้สึกว่ากาแฟมันไม่ร้อน และ เสียดายของ บวกความอยากจิบอะไรขมๆทำลายความง่วงก็ยังพอมีอยู่
จึงต้องเดินไปกดน้ำร้อนเติมให้เต็มแก้วช่วยเจือจางระดับคาเฟอีนอีกซักรอบ

ในที่สุด…กาแฟ แก้วนี้ก็เหลือทิ้ง เกินกว่าครึ่ง
ขนาดเติมน้ำให้เจือจาง จิบอย่างช้าๆ…ปริมาณกาแฟยังเข้าสู่ระบบหมุนเวียนภายในอย่างเข้มขัน
เพราะฉี่ออกมาเป็นกลิ่น Espresso เชียวหละ 555
แล้วคืนนี้…ดิฉันจะนอนหลับไหมเนี่ย!?!?!?!? หาเรื่องใส่ตัวจริงๆๆๆๆ
คนแถวๆนี้เค้ากินกันวันละ 2 แก้วสบายๆ
แต่เราซิ…เคยรุ้สึกอยากกินกาแฟใจจะขาดเหมือนกัน แต่พอแก้ววางอยู่ตรงหน้าจิบไป 1-2 ครั้งก็เลิกแล้ว
เคยซื่อกาแฟเย็นแก้วละหลายๆสิบที่ร้านใต้ตึกกินตามคนอื่นๆ…แล้วก็ต้องยกเกือบเต็มแก้วให้พวกคอแข็งเค้าไปกินกันต่อ

เย็นนี้ Repoerting Day แต่ Reporting Team กลับบ้านได้ตั้งแต่หกโมงกว่าๆๆ
เร็วกว่าวันทำงานปกติเสียอีกนะ…555
เพื่อนๆบอกว่า เดี๋ยวนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้วจ้า
ความต้องการไม่มาก ไม่ต้องทำอะไรให้มาก ไม่ต้องอยู่จัดการจนดึเยี่ยงเมื่อก่อนนั้นแล้ว เย้ๆๆๆๆ
ก็ดีนะ…มาไม่ต้องเหนื่อย ทำ reprt กันข้ามคืนเหมือนแต่ก่อน
แต่เราก็อดกินข้าวฟรีไปด้วยเลย 5555

20120706-143619.jpg

Reportindg Team กลับบ้านกันแล้ว แต่งานช่วงเย็นของเราเพิ่งเริ่ม…
ไม่อยากจะโทษดาว…ที่ไปประชุมเสียหลายชั่วโมง กว่าจะกลับมาเคลียร์งานกันได้ก็เกือบ 6 โมงเย็น
มันเป็นงานสำคัญมาก ต้องออก Invoice เป็นเงินลูกค้า รวมมูลค่าเกือบ 200 ล้านบาท
ยังไงๆก็ต้องอยู่จัดการให้เสร็จ … เบื่อแค่ปัญหาการตามล่าลายเซ็นต์ผู้ใหญ่ทั้งหลายนี่แหละ
ซึ่งได้มีการถ่ายทอดวิชามาร และเทคนิคสับขาหลอก….เอาตัวรอดให้ได้ Invoice ไปวางบิลลูกค้าได้ก่อน
หากท่านใด ท่านหนึ่ง ไม่อยู่แจกลายเซ็นต์

กว่าจะเสร็จสิ้นพิธีการและกระบวนการ 20.30 น….โชคดีที่ฝนไม่ตกเลยโบกพี่แท็กได้ง่ายหน่อย
นั่ง Taxi กลับบ้านแบบเหนือยแต่สติยังแข็งเพราะกาแฟเมื่อกลางวัน 555
วันนี้งานเข้าแบบไม่ต่อเนื่อง มาแบบเป็นก้อนๆกระจุกตอนเย็นย่ำเสียได้
จากที่คิดว่าวันนี้น่าจะชิลล์ตั้งแต่บ่ายถึงเวลากลับบ้าน…กลายเป็นเครียดยามเย็นไปฉิบ

ภาระกิจสำคัญที่ได้รับมอบหมายสำเร็จลุล่วงไปด้วยดีและน่าพอใจ เย้ๆๆๆ

วันนี้เหมือนไม่มีความพอดี… บางช่วงว่างเกินไปจนง่วง พองานเข้าก็เยอะจนเหนื่อย!!!! 555
…ไม่ ‘เยอะ’ ไป ก็ ‘น้อย’ เกินไป…