งานเข้าส่งท้ายสัปดาห์อีกแล้ว… กะว่าจะ 5 เด้ง ออกไปชิลล์ที่ไหนๆบ้างกลายเป็นหงอย
เจองานที่ปัดความรับผิดชอบไม่ได้เย็นวันศุกร์อีกแล้ว…
ปลงและทำใจจะโวยวายและสิ่งใดก็ไม่ควรและไม่ได้
โชคดีที่ไม่มีนัด ไม่มีปาร์ตี้ หรือไม่ได้คิดวางแผนอะไรไ้ว้ล่วงหน้า แค่อยากกลับบ้านเร็วๆบ้าง
เลยไม่กรี๊ดเท่าไหร่…อย่ต่อก็ได้ ก็ไม่ได้รีบไปไหนอยู่แล้วนี่ 555

ก็รู้ล่วงหน้ามาบ้าง แต่ไม้คิคว่าจะบานปลายขนาดนี้

วันจันทร์ จะมี shipment เข้า เรือมารอท่าแล้ว
เราต้องเอา Bank Gaurantee ไปวางก่อนเอาของออกมา

ต้องได้ BG วันจันทร์ก่อนเที่ยง
ดังนั้น หน้าที่ commercial project อย่างเรา คือ ต้องทำเอกสารขอ BG แล้วส่งไปที่ bank ภายในวัน ศ.นี้
เกือบห้าโมงเอกสาร ใบขน ต่างๆที่ใช้ประการยังไมาถึงมือ
ธนาคารเค้าทำงานกันถึงกี่โมงเนี่ย เครียดหละ!!!
หัวหน้าดาวเลยต้องออกหน้า เจรจาต่อรอง จนสำเร็จ…

เหลือในบ้าน… Logistic ประมาณการว่าเราน่าได้เอกสารจากกรมศุล
พวกเลขที่ใบขน นน. จำนวนเงินต่างๆประมาณ 2 ทุ่ม

กรี๊ดๆๆๆ
ต้องขอ BG ถึง 6 ใบ แล้วกุจะกรอกฟอร์มต่างเสร็จตอนไหนเนี่ย
แต่เป็นความรับผิดชอบของเรา…รอดำเนินการต่อด้วยความเต็มใจพร้อมสร้างภาพเล็กน้อย 555

นั่งดู AF ทำอะไรต่างนานาคนเดียวรอเวลาอยู่เงียบๆจนสองทุ่มนิดๆ ยังไม่มีเมล์ไรมา
การรอคอยคงไม่หมดง่ายๆ กะไว้แล้วว่าเวลาที่บอกว่าเอกสารจะได้อาจไม่ได้ ตามระเบียบ
เริ่ม หิวข้าว ไปหาอะไรกินเล่นๆ ก่อนดีกว่า เริ่มไร้อนาคต ราตรีนี้ที่ซีเมนส์คงอีกยาวไกล
ดันนึกได้ว่า บัตรพนักงานเข้าออกได้ถึง 2 ทุ่มเท่านั้น
ออกอาจได้ แต่ตอนเข้าหมดสิทธิ์แล้ว 555
ตกอยู่ในภาวะ…”คนในห้ามออก คนนอกห้ามเข้า”
จะโทรให้พี่เปิ้ลมาเปิดให้อีกครั้ง…คงไม่สมควรแล้วหละ

อดทนอยู่ในนี้ต่อไปแล้วกัน….เหมอืนไม่มีอารมณ์หิวเกิดขึ้น แค่อยากออกไปเดินเปลี่ยนบรรยากาศ
เดินไปชงไมโลร้อนๆลองท้อง ประทังชีวิตยามค่ำแบบหว้าเหว่ไปก่อน
เมื่อไปไหนไม่ได้..เดินเข้าห้องประชุม ชมชีวิตยามค่ำรอบๆตัวจากชั้น 32
ไปเกาะกระจกดูแสงสียามค่ำนอกตึก ท้องฟ้ามืดสนิท ไม่เห็นดาวและพระจันทร์
เอกมัย ทองหล่อ…ผู้คนมากมาย คงกำลังสนุกสนานกับปารตี้ หรือกินข้าวกันอย่างมีความสุข
ข้างนอกคงเริ่มคึกคัก ส่วนข้างในนี้เริ่มเงียบลงเรื่อยๆ

สถานการณ์นี้…เหมือนโดนขังแบบไม่รู้วันปล่อยตัว 555

นั่งบ้าง นอนบ้าง รอ สองทุ่มครึ่ง….
พี่ตุ๊ก logistic ส่งเสียงมาบอกว่า การโหลดเอกสารไปกรมศุล error ระบบขัดข้อง
วันนี้คงไม่ได้ใบขน…วันรุ่งขึ้นค่อยดูสถานการณ์ใหม่
คืบหน้ายังงัยพี่จะโทรไปบอก
เราอาจต้องมาทำต่อวัน ส หรือ อา นะ (กุ จะเข้ามาทำได้ยังไงงงงงง)

รับทราบ เก็บของกลับบ้าน….
ควรดีใจ ที่ได้กลับบ้านเร็ว หรือ เสียใจ ที่รอคอยแล้วไม่ได้ทำอะไร ต้องยกยอดไปทำต่อวันอื่นดีเนี่ย
อารมณ์มันบรรยายไม่ถูก อยากทำงานให้เรียบร้อย จะได้นอนตาหลับได้
ตั้งใจรอคอย…แต่ดันเจอเหตุการณ์แบบนี้ มันก็แอบถอนหายใจเหมือนกัน
เราเป็นไม้ต่อเนื่อง ต้องรอกระบวนการอื่นเรียบร้อยก่อนถึงจัดการส่วนของเราได้
….ก็ต้องทำใจและอดทน หากมีเรื่องไม่คาดคิดเกิดขึ้น…
ปลงเถอะ…เราทำอะไรไม่ได้นี่ราวๆนี้
ไม่มีใครอยากให้เกิดขึ้น…พี่ตุ๊กก็อยากให้ทุกอย่างเรียบร้อยเหมือนกันนั่นแหละ
อุตสาห์อยู่ดึกรอคอยด้วยกันแล้ว แต่เมื่อมันเจอเรื่องสุดวิสัยก็ต้องปล่อยใ้ห้เป็นไปตามนั้น!!!

เตรียมตัวกลับบ้านแบบหงอยๆ ชะโงกหน้าไปดูอีกมุมตึก
ว๊ายยยย…
ไม่มีใคร เข้ากลับบ้านกันหมดแล้ว ตั้งแต่ตอนไหน???
สสัยแยกย้ายจากกันตอนที่เราไปเกาะกระจก ยืนเหงาๆอยู่ในห้องประชุมม้าง…

รีบเผ่นเลยคร้า… แล้วค่อยว่ากันใหม่นะ

20120707-102118.jpg