20120712-195509.jpg

เช้านี้มาทำงานดวยความตื่นเต้นมาก….
ตอนแรกฝนตกปรอยๆ และรถติดมากๆๆ ตั้งแต่ตลาดบางกะปิด
ณ เวลาเกือบจะ 9 โมงเช้าแล้ว…เลยขอนั่งเรือมาทำงานดีกว่า

ตอนขึ้นเรือฝนก็ยังตกปรอยๆเกือบเหมือนจะหยุดตกด้วยซ้ำ
แต่นั่งเรือไปใกล้ๆเดอะมอลล์รามคำแหง…ฝนที่ซาๆกลับลงเม็ดหนักและหนักขึ้นเรื่อยๆ
ลมแรงมาก ฝนสาดเข้ามาในเรือทุกทิศทาง…
คลื่นสบัด จนเรือโคลงเคลงไปมา น่ากลัว
ตอนนั้นเราหน้าซีดเป็นไข้ต้มหรือเปล่าก็ไม่รู้นะ…

ยิ่งพอเรือจอดที่ท่า…ต้องเอาผ้าใบกันน้ำกระเด็นลงเพื่อให้คนขึ้นฝั่ง
จังหวะนั้นแหละ…ฝนสาดเข้ามาในเรือโดยปราศจากการคุ้มกัน
เหมือนเป็นภาพตลกๆ คนในเรือนั่งกางร่ม 555
เปียกจนแฉะไปทั่วหัว…แต่จังหวะนั่งเรือยังไม่เท่าไหร่
ก็แค่เรือโคลงๆ และ ฝนสาดเข้าเรื่อยๆ
คลื่นน้ำคลอง ซัดจนเรือโคลงไปมา น่ากลัวเรือจะคว่ำเหมือนกันนะ
โชคดีที่เรานั่งอยู่กลางลำเรือค่อนมาทางริมๆ
จึงโดยฝนสาดมาแบบเอียงไม่ได้โดนตรงๆเหมือนคนอยู่ริมๆที่เปียกจนปลงกันแล้วมั๊ง
ชายหนุ่มข้างๆเรายังแมน…ยกแขนไปจับผ้าใบกันสาดข้างเรือให้ช่วยกันฝนได้มากขึ้นตลอดทางอีกด้วย
โคตรเท่ห์เลยอะ…แอบเหล่ตาซ้ายไปดู หน้าตาเหมือนเตา AF8 เชียวนะ
แอบโรแมนติคท่ามกลางสายฝน … 555

จังหวะที่น่ากลัวและเปียกที่สุด คือตอนจะขึ้นที่ท่าเรือหลังตึก
ต้องเดินไปยืนรอ..ที่ริมเรือ ฝนได้ทีตกใส่จนเปียก แต่ยังพอก้มๆแอบหลังกันสาดข้างเรือได้บ้าง
แต่พอเรือจะจอด ต้องเอาผ้าใบกันสาดลง คราวนี้แหละ…ฝนเข้ามาเต็มๆๆๆ
ฝนเข้ามาอย่างเต็มๆๆๆ เรียกว่า เปียกตั้งแต่หัวจนลำตัวช่วงบน
เรือก็ยิ่งโคลงกมากๆๆ เพราะฝนยิ่งตกหนักขึ้นเรื่อยๆ…
จนแอบคิดในใจว่า….ไม่ขึ้นมันแล้วเว้ยท่านี้
น่ากลัวเกิน…นั่งไปเรื่อยจนฝนหายตกแล้วคอ่ยหาทางกลับมาใหม่ดีกว่า
เพราะขึ้นตอนนี้ก็เสี่ยงการเปียก และ เสี่ยงการลื่นตกน้ำอีก…

แต่เวลาไม่พร้อม จึงต้องยอมเสี่ยงชีวิต
กว่าจะขึ้นถึงท่า…เปียกตั้งแต่หัวจรดปรายเท้า
แฉะมากถึงมากที่สุด เปียกเข้าไปถึงการเกงในเลยเชียว
แค่ช่วงเวลาไม่กี่นาที ระหว่างก้าวจากเรือขึ้นมาบนโป๊ะ…เฮ้อ!!!

ทั้งเปียก ทั้งหนาว ทั้งเสียว…แต่ก็ปลอดภัยในที่สุด
แม้จะเปียกเหมือนหมาตกน้ำ..เดินเข้า Office ไปแบบไม่อายใคร 555

เช้านี้ฝนตกหนักจริงๆๆ..
ได้ข่าวมาว่า ถนนเพชรบุรี ซอยศูนย์วิจัย…น้ำท่วมครึ่งล้อ เฮ้อ!!!

20120712-202115.jpg

ช่วงเช้าฝนยังลงเม็ดเบาๆต่อไป อากาศมัวซัว ครึ้มฝน มองไม่เห็นหนทาง
เรานั่งทำงานแบบตัวเปียกๆ หัวยังไม่แห้ง กางเกงและเสื้อยังมาดๆ
หนาวสั่นตลอดเวลาเมื่อเจอแอร์เย็นๆๆ
ไม่ชอบบรรยากาศและอากาศเวลาฝนตกหนักและต่อเนืองแบบนี้เลยจริงๆ
นอกจากทำให้ง่วง อยากนอน และยังอยากอยูบ้านมากกว่ามานั่งตากแอร์หนาวสั่นแบบนี้
ไม่ใช่แค่ง่วง มันยังเริ่มขี้เกียจด้วย…
เสื้อยังแฉะ กางเกงยังเปียกหมาดๆ…เย็นตั้งแต่หัวยันอวัยวะในร่มผ้า
เสี่ยงจะป่วยยาวกันบ้างหละเนีย!!!

พอเปียกมันก็หนาว ไม่อยากจะทำงาน…
หันไปเจออากาศนอกหน้าต่างแบบครึ้ม กระจกมีละอองฝนเกาะ
มีคราบไอความเย็นเกาะมาจากด้านนอก เหมือนนั่งทำงานในตู้เย็นเลยนะ

ฝนตกเช้าๆ ฝนตกหนักๆแบบนี้เป็นกรรมของคนไม่มีรถจริงๆเร้ย!!!!