วันนี้เหมือนไม่วุ่นนัก มีเวลาสำรวจงานของเมื่อวานและติดตามงานค้างได้บ้าง
งานไม่ถาโถมเหมือนวันก่อน เข้าหาแบบเป็นระลอกคลื่นขนาดต่ำๆ
ซัดเข้าแบบเป็นฟองๆไม่ได้กระแทรกมาตรงๆอยา่งแรงๆ แปปเดียวก็สลายกลายเป็นสายน้ำปกติ
นานๆจะได้ลมพัดสร้างคลื่นเกลียวเบาๆเข้าใส่
เราพอมีเวลาเดินลากขาริมชายหาด นั่งก่อกองทราย ลงไปว่ายน้ำทะเล หรือยืมมองนกนางนวลบินอยู่บนท้องฟ้าได้บ้าง

ตอนเย็นเหมือนกระตุกในท้อง รู้สึกเสียวๆเหมือนจะปวดท้อง หิวแบบหวิวๆในกระเพาะอาหาร
เดินลงไปหาอะไรรองท้องกันท่าไว้ก่อนที่7-11
แต่พอเดินไปถึงหน้าร้าน เปลี่ยนใจกระทันหัน หลังกลับแบบไม่ต้องคิดมาก

…ไม่ใช่เจอคนไม่ชอบหน้า ไม่ได้ลืมหยิบเงินมา หรือร้านปิดโดยไม่แจ้งล่วงหน้า
…มิใช่อารมณ์ถูกทำลาย หรือนึกได้ว่ามีอะใรต้องทำ
แค่เดินกลับเข้า office เก็บเอกสาร ปิดแฟ้ม เรียงงานค้างแยกกองแบ่งหมวดหมู่ไว้
เขียน Post-it งานด่วน งานสำคัญกันลืมแปะหน้าจอไว้ shutdown คอม
จิบน้ำจนหมดแก้ว หยิบกระเป๋าเงิน โบกมือลาเพื่อนอีกโซนที่ยังทำงานง่วน
เดินเข้าห้องน้ำ ถ่ายเบา เช็ดสภาพหน้าผมตัวเอง
เมื่อจัดแต่งตามสภาพให้พออยู่ได้ เดินออกไปกดลิฟต์ มุ่งตรงไปยังจุดหมานที่อยู่ในใจ

checked out Siemend

เดินเข้าร้าน Sekitei แบบไม่ลังเล เมนูเดิมๆมีอยู่ในใจเรียบร้อย…
อยู่ดีๆก็เปลี่ยนจากหาอะไรลองท้องเบาๆประทังความหิวเป็นอาหารชุดจานใหญ่แบบอิ่มหนักหน่วงโดยบอกเหตุผลไม่ได้

คงรู้สึกหิวหวิวๆ น้ำลายเหนียว เปรี๊ยวคอ ขมปาก และเริ่มจะปวดท้องติ๊ดๆด้วยมั๊ง…
เลยเกิดอารมณ์อยากกินอย่างกระทันหันและตัดสินใจเข้าร้านได้แบบไม่ลังเล
ไม่ใช่หิวทุรนทุราย แต่มากินอาหารญี่ปุ่นสนองความอยากและตามใจปากมากกว่า
ยอมรับได้…หากจะกินไม่หมด กินไม่อร่อยเหมือนครั้งก่อน
เพราะช่วงนี้เหมือนต่อมรับรู้รสชาตทำงานหย่อนยานและไร้สมรรทภาพ
กินอะไรไปวันๆตามหน้าที่แบบไม่รู้สึกถึงความอร่อยและสัมผัสรสกลิ่นไม่ได้มาหลายวัน

20120809-221929.jpg

พออาหารมาเสริฟ..กินเรื่อยไปได้จนเกือบหมด แต่มันเฉยๆไม่รู้สึดเจริญอาหาร
หรือกินอร่อยอย่างออกนอกหน้ากับอาหารจานโปรด
รู้สึกแค่ต้องกินต่อไปให้หมด จะได้ไม่ปวดท้อง เพื่อกลับถึงบ้านแล้วนอนหลับได้อย่างสบายตัว

อยู่ดีๆก็อยากกินขึ้นมา…
พอกินเสร็จ…กลายเป็นอยู่ดีๆก็อยากร้องไห้
ไม่ได้โดนใครบิ๊ว หรือจิตเปลี่ยวกลางโต๊ะอาหาร
เข้าโหมด หิวก็่ปวด อิ่ม(นิดหน่อย)ก็ปวดแทน

เดินพะอืดพะอม กรดดันในท้อง อยากจะระบายอาหารออกมามากกว่าแค่เรอเอาลมที่ตีขึ้นมาเท่านั้น
อยากจะอ๊วกเอาของที่แน่นในอกออกมาให้หมด มันดันจนวูบวาบ
…ออกอาการทำร้ายตัวเองหลังกินเสร็จทันที

เกิดอาการโดนข้าวเย็นทำร้าย แม้กินปริมาณไม่มากและกินไม่ดึกแล้วนะ

…เฮ้อ เบื่อ ระบบการทำงานต่างๆในร่างกายของตัวเองตอนนี้จริงๆ

เรื่องแปลกจากร่างกายอีกอย่าง คือ จะรู้สึกมีไข้ ปวดหัว เพลียๆ หัวหนักอยากนอนตอนหัวค่ำทุกวัน

คืนนี้…แสดงอาการเช่นเดิม หนาวจนต้องเอาผ้าหนาๆมาห่ม
และมีกรดไหลขึ้นมาทำร้ายเรามากกว่าทุกวัน
เหมือนอาการไม่สู้มีความสุขนักกับการนอนหลับค่ำนี้

ฝนลงเม็ดปรอยๆอาการเย็นสบาย เปิดพัดลมนอน เปิดหน้าต่างให้กว้าง
อากาศจะได้หมุนเวียนถ่ายเทสะดวก คงนอนหลับอย่างสบายตัวกว่านอนเปิดแอร์

นอนหนาวขดในผ้าห่ม พร้อมเรอดังๆ เจ่็บระบบคอก็ยังไม่ทุเลา
เหมือนตัวรุมๆ สั่นๆ กรดดันแน่นไม่หมด

คืนนี้ไม่หวังถึงนอนหลับฝันหวาน ขอแค่นอนหลับได้กึดีใจแล้ว

Advertisements