กว่าจะได้ลงเรือ…เกือบถอยใจเดินไปขึ้นรถเมล์เหมือนเดิม
แน่นมากจนไม่รู้จะหย่อนตัวลงไปตรงไหน หรือแทรกร่างเข้าไประหว่างคนที่ยืนมาก่อนหน้า…

เรายิ่งไม่ชำนาญในการกระโดดเกาะเชือกเรือ รีบยืนกาบเรือ
แล้วก้าวลงไปในเรือได้อย่างรวดเร็วเมื่อเรือมาเทียบท่า
ทั้งต้องรีบเร่งเจาะจังหวะเรือจอดให้ถูกและเร็ว
และยังเป็นการแย่งที่ว่าในเรือกับคู่แข่งเจนฝีมือมากมายอีกด้วย

หากเรามัวแต่ค่อยก้าว รอจังหวะเรือเทียบอย่างนิ่งสนิท
คนอื่นก็กระโดดคว้าเชือก แหวกคนลงเรือไปจนไม่เหลือช่องว่างสำหรับเรา
เรือก็เร่งเครื่อง ม้วนเชือกโยนใส่หลังคาแล้วจคลื่อนตัวออกไปทันใด
โดยไม่สนใจว่า…บางทียังมีผู้โดยสารเกาะเชือกอยู่ที่กาบเรือแล้วค่อยโน้มตัวหย่อนขาลงไปในเรือ

เราเป็นประเภท…ขึ้น-ลงเรือแบบชัวร์และช้า
ไม่กล้าแย่งกับใครๆ และถ้าเรือไม่จอดนิ่งจนกะจังหวะก้าวได้งย่างมั่นใจ
…เราขอรอเรือลำต่อไปดีกว่า…
ไม่อยากเสี่ยง กลัวก้าวไม่ทัน เกาะกาบเรือพลาด โดนคนข้างหลังเบียดจนตกน้ำ

หากจะเดินทางชลมาศจะต้องเผื่อเวลาและเผื่อใจให้กล้ามากที่่เดียว
และถ้าไม่รีบจริงๆไม่เอาหรอก …เรือคลองแสนแสบ เพราะมันสุดๆมาก ทั้งกลิ่น สีน้ำ
เวลามันกระเด็นหรือสาดเข้ามานี่…อยากจะกรี๊ดๆๆ 555

20120814-234030.jpg

20120814-234311.jpg