ของหายได้คืน (บางส่วน)มีจริงนะ…

วันนี้ไปรษณีย์มาส่ง จม. พร้อมบัตรต่างๆที่สูญหายไปพร้อมกระเป๋าตังค์เมื่อ 2 อาทิตย์ก่อน
บุรุษไปรษณีย์มัดหนังยางเอามาส่งให้พร้อมจดหมาย ที่อยู่ก็ตามบัตรปชช.
วันนี้พ่ออยู่บ้านพอดี คงสอบถามกันจนแน่ใจ ว่า นังคนในบัตรปชช ยังมีตัวตนและอยู่อาศัยในบ้านหลังนี้

บัตรทั้งหมดได้คืนครบทุกใบ ยกเว้นเงินในกระเป๋านะ 555
คนที่เอากระเป๋าเงินไปยังพอมีมนุษยธรรม ไม่ทิ้งบัตรสำคัณต่างๆ สงสัยเอามาหย่อนในตู้ไปรษณีย์มั๊ง..
เงินในกระเป๋า ถือเป็นค่าดำเนินการ ค่าจัดส่ง หละกัน

ยังแอบชื่นชมและขอบคุณที่อุตสาห์ส่งคืนมาให้ด้วยซ้ำ..
ไม่คิดโกรธหรือพยาบาทคนที่เอาเงินไป ถ้าจะโมโหก็คงเป็นตัวเองที่ไม่รอบครอบและไม่มีสติเท่านั้น
คิดเสียว่า เค้าคงลำบากจริงๆ เงินพันกว่าบาทของเราอาจไปช่วยเหลือเค้าในช่วงจำเป็นจริงๆ
อาจจะได้ทำบุญ ได้ช่วยเหลือใครซักคนแล้วกัน…

บัตรปชช คือ บัตรที่ได้คืนแล้วดีใจที่สุด ส่วนบัตรเอทีเอ็ม บัตรเครดิตอายัดแาะทำใบใหม่ไปหมดแล้ว
บัตรสมาชิก บัตรประกันได้คืนกลับมาก็ดี…จะได้ยม่ต้องวุ่นวายทำใหม่

ของในกระเป๋าที่เสียดายที่สุด คือ สแตมป์ร้านนายอินทร์ มีเกือบ 100 ดวงแนะ
…น่าจะส่งคืนมาด้วยนะ 555

กลางวันแม้แดดจะค่อนข้างร้อนแต่ก็อยากเปลี่ยนบรรยากาศยอมเดินทางไกล
ตั้งแต่ยังไม่เที่ยงครึ่ง…รีบมุ่งหน้าไปกินบะหมี่ไผ่เขียวร้านในซอยตรงข้ามแยกศูนย์วิจัย
ร้านนี้เป็นที่รู้กันดีของบรรดาหนุ่มสาวออฟกิศแถวนี้
หากอยากกินต้่งโทรมาสั่งไว้ล่วงหน้า หรือไม่งั้นก็ต้องรีบมาตั้งแต่ 11 โมง
มาเร็วก็ต้องนั่งรออย่างใจเย็นอีกหลายอึดใจ
เพราะพ่อค้าเข้าจะบรรจงลวกหมี่่ จัดวางหมูแดงอย่างในเย็น
ถ้าอยากกินต้องทำใจและอดทนไว้มากๆ
…ห้ามมากินตอนหิวจัด เพราะจะรอจนเครียดและหน้ามืดเป็นลมได้

ร้านรถเข็นเก่าๆ ขายอยู่ในซอยอับๆ บรรยากาศไม่สบาย
ผ้าใบบังแดดกลายเป็นเพิ่มความร้อนระอุในยามเที่ยง
แต่ก็มีคนมากมาย สิบกว่าโต๊ะนั่งรอกินบะหมี่เกี๊ยวกันด้วยความเต็มใจ

แอบตั้งฉายาให้ร้านนี้ว่า…”บะหมี่รอนาน หมดไว มาช้าอดกิน”

20121011-230319.jpg

20121011-230330.jpg

คิคว่ามาเร็วแล้ว…แต่ก็ไม่ทันเกี๊ยวอยู่ดี
เลยต้องสั่งบะหมี่แห้งแบบพิเศษงดผักชามโตๆมาแทน
น้ำซุปสูตรเด็ดก็เป็นอะไรที่ต้องลุ้นเสมอเช่นเดียวกับ เกี๊ยว และหมูแดง
วันนี้ยังเกือบอดได้น้ำซุปก้นหม้อพร้อมโครงกระดูกอ่อนมาซดร้อนๆเสียแล้ว
เอียงหม้อ ตักน้ำซุปไส่ชามโตมาให้…น่าจะเป็น1-2 ชามสุดท้ายแล้วมั๊ง!!

อร่อยสวดยอด คุ้มค่ากับการเดินไกล ตากแดด ยอมร้อน ทนนั่งรอเพื่อจะได้ดินให้หนำใจจริงๆ

มากินบะหมี่ร้านนี้ต้่องสั่งพิเศษไว้ก่อนให้คุ้มค่า
เพราะกว่าจะได้กินมันต้่องรีบ ต้องรอ ต้องลุ้น
ไม่ใช่ว่ามาทุกครั้งแล้วจะได้กินอย่างสบายใจ…
มีหลายคนมาถึงก่อนเที่ยงนิดหน่อย…
พ่อค้าต้องกล่าวขอโทษอย่างสุภาพและเชิญมากินโอกาสหน้านะ

…เดินกลับไปอย่างเซ็งๆ เสียอารมณ์แทนจริงๆ