เหนื่อยจนระบายไม่ถูก…
ทำงานจับฉ่ายเหมือนเป็ด งานแทรก งานเข้าเบียดกันตลอด
ไม่ได้ทำอะไรเสร็จเป็นชิ้นเป็นอันในคราว
ต้องวางมือไปทำอันโน้น อันนี้ก่อนตลอด

ถอนหายใจครั้งแล้วครั้งเล่า…
เหนื่อยจนต้องแอบไประบายยืดยาวทิ้งไว้ใน whatapp ที่เจ้าของมือถือทิ้งเครื่อง

ไม่ได้อยากบ่น หรือ อะไรมากมาย
ยังมีความสุขดีกับงานที่ทำ และ คนที่ทำด้วย
แค่วันนี้มันเหนื่อยสะสมระบบสมองจนจิตตก
เลยขอปล่อยของ ปล่อยระบายความรู้สึกไปบ้าง

ไม่มีอะไรสาหัส ระบายออกมาเป็นตัวหนังสือ
แก้เซ็ง ผ่อนคลายความเครียดชั่วขณะเท่านั้น
ไม่ได้ต้องการคำปลอบใจ หรือการช่วยเหลือ
แค่ปลดปล่อยแล้วก็ก้มหน้าทำงานต่อไปจนสองทุ่ม…
จึงนั่งเรือ ผมปลิวฝ่าลมเย็นๆจากสองฝั่งคลองกลับบ้านแบปวดหัวและมึนตึ๊บอีกวัน

20121011-091039.jpg
สะสางงานหัวมุน จนตัวเป็นเกลียว มึนสติ จิตใจเหี่ยวๆอ่อนแรงกลับบ้าน
อ่อนล้า เพลียทั่วตัว หมดพลังต้องนอนหงายกลางที่นอน
เรี่ยวแรงหมด รื้อฟื้นเรื่องราวออกเล่ามาเขียนไดอารี่แทบไม่ไหว
ปล่อยตัว พักใจหลับสนิทไปอย่างง่ายดาย…หมดวันเสียที