วันนี้แทบไม่ได้ทำงาน…ไม่ใช่ไม่มีงานทำนะ
แต่ช่วงเช้าดันโดนตามตัวขึ้นไปประชุมเรื่องการทำ work permit , VISA , UDN ต่างๆเวลาจะเอาฝรั่งสักท่าน หรือ หลายๆท่านมาทำงานของโปรเจ็ค
ต้องรักษาการณ์แทนน้องเบิร์ด รับหน้าที่รับฟัง รายละเอียด ขั้นตอนต่างๆที่ไม่เคยทำและไม่เคยรู้มาก่อน
แลกๆก็งงบ้าง แกล้งนั่งนิ่งเหมือนรู้เรื่อง แต่ฟังไปนานๆ พี่เขียว(คนที่เรียกประชุม) อธิบายหลายๆรอบ
วกไปวนมาบ้าว ตอบคำถามคนที่ยกมือถามอย่างสงสัย เราฟังหลายๆรอบเลยพอจับแพะชนแกะไปได้
ก็มีประโยขน์ดีนะ…ได้รับรู้ไปโดยไม่ได้ตั้งใจ 555

ช่วงเช้าเลยไม่ได้ทำงานซะงั้น… บ่ายกรุตายอน่

เที่ยงเพื่อน 25 เรียกตัวไปกินข้าวเที่ยงตรง เนื่องจากปีประชุมบ่ายครึ่งและเตรียมไส้กรอกคุณยายของฝากจากพี่ณากัน
มื้อนี้มีอาหารเสริมจากเชียงใหม่หลายอย่าง เลยเปลี่ยนบรรยากาศ…ลงไปซื้อข้าวกล่อง ก๋วยเตี๋ยว ราดหน้าใส่ถุงขึ้นมากินที่ Breakout ชั้น 25 แทน

20121121-071404.jpg

ตกเย็นว่าจะทำงานต่อพักใหญ่ แต่เริ่มเหนื่อยอ่อนกับผู้บังคับบัญชาระดับสูงมากๆที่ไม่ยอมเซ็นเอกสาร
ทำให้ทำงานต่อไปไม่ได้….เซ็ง เดินไปสำรวจห้องหลายต่อหลายรอบก็ยังไม่คืบหน้า
ดาวเขียนไปอ้อนวอนก็ยังไม่ยอมจรดปากกา ปล่อยแฟ้มกองโตบนโต๊ะออกมาให้พนักงานผู้น้อยตาดำๆเอาไปทำงานกันต่อ
จะให้เราเข้าไปเคาะโต๊ะเริ่งรีบท่าน ก็เกรงว่าจะเข้าไปไม่ถูกเวลา ไม่รู้ท่านยุ่งหรือยังไม่พร้อมจะเซ็นเอกสารให้ด้วยเหตุผลประการใด
กลัวทะเล่อทะล่าเข้าไปแล้วจะโดนขว้่างแฟ้มใส่หัวเอาได้…เลยรอแบบไร้ความหวังต่อไป

งานด่วน กลายเป็นงานไม่(ต้อง)ด่วนแบบช่วยไม่ได้จริงๆ

หมดหนทางทำงานต่อ พาลหมดอารมณ์ทำงาน..ว่าจะปิดคอมพ์กลับบ้านซักหกโมงเย็น
พี่ณาโทรมาชวนไปกินข้าวเหนียวสังขยา เราอยากลงไปเดินเล่น ตามหาแสตมป์ 7 ด้วยพอดี
เลยตกลงกันไปซื้อของตักบาตรพระพรุ่งนี้เช้า แล้ว ลงไปเมาท์มอยร้อยเรื่องกันก่อนกลับบ้านดีกว่า

เมาท์สาระพันเรื่อง…แจงยังไม่เสร็จงาน เรากลับพี่ณาสุมหัวเล่นเกมส์จนผ่านด่านยากได้สำเร็จ
กว่าจะได้กลับบ้านเตลิดเปิดโปงไปจนเกือบ 3 ทุ่ม

นั่งรถเมล์ฟรีกลับบ้าน…เพราะอยากนอนงีบ ฝนตกพรอยๆอากาศเย็นเป็นใจอีกต่างหาก
หลับๆตื่นๆตลอดทาง เบลอเหม่อลอยเหมือนโดนวางยา
มาสะดุ้ง เมื่อมองซ้ายทีขวาที อ้าว!!! เลยบ้านแล้ววะ 555

นั่งรถหลับเพลิดเพลินเลยเถิด จนเลยป้ายอย่างไม่น่าเชื่อ
ฝนยังลงเม็ด ต้องเดินตากฝนปรอยๆยามดึกแบบ งง งง ง่วง ง่วง ระหว่างข้ามถนนไปนั่งรถย้อนกลับมาอีก 4-5 ป้าย 555