Last Friday Last Working day 2012
กลับบ้าน 2 คนสุดท้ายของชั้น…เกือบสามทุ่ม เอาให้จุใจให้หายคิดถึงกันไปเลย

คนนึงตั้งท่าจะหอบงานกลับไปทำต่อที่บ้านตั้งแต่พระจันทร์ยังไม่ขึ้น
อีกคนโยกโย้มีภารกิจเพื่อนแท้ปากดี หิ้วท้องรอเพื่อนจวงทำงานระดับอาเซี่ยนให้เรียบร้อย
กะว่าจะลงไปฉลองปิ้งย่างเซกิเตกันสองต่อสองส่งท้ายปี
แต่สถานการณ์ที่คาบสมุทรเกาหลียังไม่ราบรื่น สงสัยจะได้หาอะไรกินกันตอนดวงจันทร์ตรงหัวกระบาลเสียแล้ว
เหมือนทุกอย่างไม่เป็นดั่งใจ เรากลายเป็นแม่สายบัวนั่งรอเก้อ
แจงเริ่มท้อใจ ทำใจ ปวดใจ ถอนใจตกอยู่ในภาวะควบคุมอะไรไม่ได้

เริ่มดึก เราจึงแยกทาง….ทิ้งเพื่อนสาวเผชิญชะตากรรมที่ยังไม่รู้กำหนดเสร็จแต่เพียงลำพัง
แจงเข้าใจสภาวะ ด้วยความเกรงใจจึงขับไล่ใสหัวส่งให้เรากลับบ้านก่อนได้โดยไม่ต้องเป็นห่วง

ขณะที่อยู่ชั้น 32 เราโอ้เอ้ สร้างเรื่องถ่วงเวลาจนกลับบ้านพร้อมดาวจนได้ 555

วันนี้ หรือ คืนนีเทำงานส่งท้ายโลด…
หัวหน้าทำรีพอร์ตเครียดต่อเนื่องมาหลายวัน หน้าคอมพ์โชว์ตารางแบบนี้มาหลายวันติด
จนเราแอบเหน็บว่า…มันเป็น screen saver หรือไง
มาหาทีไร…หน้าจอเป็นตารางตัวเลขยึบยับซับซ้อนนี้ตลอดเวลา
ส่วนเราปิดระบบงานเรียบร้อย ปล่อยวางงานลมๆแล้งๆที่แสนหนักหนาในปีนี้เสียที
โยกย้ายตัวเองมานั่งเอกเขนกลั๊ลลาอยู่เก้าอี้ฝั่งตรงข้าม
ไม่ทำงานของตัวเองแต่มานั่งป่วนคนวุ่นๆกับรีพอร์ต คอสบุ๊คกิ้งต่างอย่างไม่เกรงใจ

ไม่ช่วยงาน เอาแต่สร้างรูป ก่อกวนสมาธิไปเรื่อยๆ

หัวหน้าดาวที่มุ่งมั่นทำงานอย่างมีสติ แต่ก็ยังแอบหันมาเล่นยามเราแหย่อยู่บ่อยๆ
เริ่มดึก…ทำงานเครียดและเงียบเกินไปคงไม่ดี เราเลยหาเรื่องเรียกรอยยิ้มและเสียหัวเราะเบาๆอยู่ข้างๆ
ดาวอาจจะอยากทำงานเงียบๆคนเดียวก็ได้…
แต่เพราะเธอน่ารักและดีเกินไปเลยไม่พูดและไม่ด่าเราออกมาตรงๆ 555

เดี๋ยวนี้รู้ทัน รู้ใจ เข้าใจและสนิทใจกันและกันมากขึ้น
พูดคุยกันได้อย่างคุ้นเคย
มีตัวช่วยทางอ้อมเป็น social network รอบตัวที่ทำให้ไม่พลาดการติดต่อและเข้าถึงกันได้ง่ายขึ้น
เรื่องปรี๊ดใส่กันทยอยน้อยลงไปเรื่อยๆ
การทำงานร่วมกันแบบคู่หูดูโอมาพักใหญ่ ย่อมรู้ใจและรู้ทางหนีทีไล่ซึ่งกันและกันได้เป็นเยี่ยงดี
รับรู้เรื่องที่ไม่ชอบใจและทำให้เคืองใจของแต่ละคน
ต่างฝ่ายต่างหลีกเลี่ยงเพื่อนำมาซึ่งความสุขและความปรองดองในเวลางาน
ดาวใจเย็นและอดทนกว่าเรามากนัก บ่อยครั้งที่เราแสดงอาการออกนอกหน้าอย่างชัดเจน…
แต่ดาวอาจจะรู้กาลเทศะเก็บกดไว้ได้ดีกว่า

ความน่ารักแสนดีส่งออกมาให้ตลอดเวลา อยู่ใกล้ๆแล้วพลอยมีความสุขไปด้วย
มีความซีเรียสจริงจังจนไม่เข้าใจอยู่บ้างตามประสาผู้บริหารระดับสูง 555
การได้มาทำงานร่วมกัน…เราก็ได้เรียนรู้อะไรเพิ่มขึ้นทั้งทางโลกและทางธรรมชาติ
งานส่วนบุคคลหลายๆงานดาวก็ซุ่มดูและแอบประคับประคองอยู่ห่างๆ
จนบางครั้งเจอตอ เจอฝั่งตรงข้ามขาใหญ่ งานสามัญชนกลายเป็นงานช้าง หรือเราเริ่มไปต่อเพียงลำพังไม่ไหว
ด้วยความอ่อนโลก ช่วยตัวเองเริ่มไม่รอด สมองกลวงทางบัญชี ดาวมักขี่ม้าขาวมาจัดการให้อยู่เสมอๆ
เวลางานเจอปัญหาเราต้องรีบแจ้นไปรายงาน หรือ จนตรอกทำต่อไม่ไหวก็ไปนั่งตีหน้าเศร้าเล่าความจริง…
ไม่ชักช้าเนิ่นนาน…หัวหน้าคนสวยก็ออกโรงจัดการให้ หรือ ไม่ก็ชี้ทางสว่างให้เราได้ในไม่ช้า
คนๆนี้เหมือนเป็นตัวช่วยที่เรียกหาและเข้าไปหาได้ตลอดเวลา

ขอลาหยุดยาวไปท่องเที่ยวส่วนตัวทั้งๆที่ไม่มีสิทธิ์…ดาวก็ไม่เคยปฏิเสธ
วันลาหมดไปเนิ่นนาน แต่ยังออดอ้อนขอลาพิเศษครั้งแล้วครั้งเล่าก็ไม่เคยผิดหวัง
ดาวอนุญาตให้เพราะจำใจหรือพิศวาสส่วนตัวก็ไม่รู้
หากเป็นคนอื่นคงด่าเปิดเปิง หรือ หักเงินสาสมไปแล้ว
ปลายปียังใจดีมีโบนัสให้อีก…เราแม่มโชคดีชะมัด

ดาวใจดีเกินไป ทำให้เราเหริงและเสียนิสัยได้เหมือนกัน หุหุหุ

วันนี้ผ่านไปเกินครึ่งทางของสัญญา ความสัมพันธ์ต่างๆทั้งเรื่องงานและเรื่องส่วนตัว…ดูไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง
ความสนิทสนมเป็นการส่วนตัวมากขึ้นทำให้สิ่งอื่นๆดูราบรื่นและรื่นเริงตามไปด้วย
เรื่องน้ำใจและความช่วยเหลือ…บรรยายไม่หมด เพราะคนที่เป็นทั้งหัวหน้าและเพื่อนคนนี้ส่งมอบให้ทุกวัน

ความแตกต่างอย่างสิ้นเชิงของคนสองคน…จนเหมือนไม่น่าจะคบหากันได้ตลอดรอดฝั่ง
ไม่น่าเชื่อเชื่อว่าจะคุยกันได้ถูกคอ หัวเราะหน้าย่น แยกเขี้ยวใส่กันได้แบบไม่ต้องอาย
มองหน้ารู้ทัน มองตารู้ใจได้ …

ชอบเวลาคุยกับดาวทั้งต่อหน้าและลับหลัง (หมายถึงคุยทางโทรศัพท์)
ต้องปรับเป็นเสียงเล็กเสียงน้อยเวอร์ชั่นออดอ้อนน่ารักลากยาวตามดาวเสมอ
ต้องลดระดับเสียงลงไปหลายเดซิเบล และต้องเพิ่มโหมดน่ารักหวานเนิบ แง๊วๆใส่เข้าไปอีกหลายดีกรี
งดพูดหยาบคาย ไม่ทำเสียงดัง อย่าโวยวายพาโว
ต้องมีจ๊ะจ๊า จ้า เจ้าคะเจ้าขา จุบุๆ คริคริ หงุหงิๆ ชิชะ
จะได้คุยไปในโทนเดียวกันได้… น่าร๊อกดี 555

นอกเวลางาน ก็เปลี่ยนโหมดมาแลกเปลี่ยนเรื่องที่ชอบๆของแต่ละคน
สารพัดเรื่องขุดค้นมาคุยมาแฉกันได้ไม่หยุดปาก
เวลาอีกฝ่ายลายาว หรือ ไปปฏิบัติภารกิจข้ามชาติหลายๆวัน
เราก็ออกอาการเฉาทำงานเหงาๆ น้ำลายบูดเลยเหมือนกัน

คงเพราะไม่เหมือนกันในมุมกว้าง แต่ลึกๆแล้วเข้ากันได้เลยทำให้อยู่ร่วมกันได้โดยไม่ต้องแยกแยะกระมั๊ง
สามารถร่วมทางและปรับตัวเข้าหากันได้แบบไม่ต้องฝ่าฝืนใจ…

เราก็ไม่ได้เก่งงานรอบด้านนัก แต่ก็ตั้งใจทำงานให้ดีที่สุด
งายเยอะ งานเข้าเราก็แอบบ่นๆๆๆยามเย็นหลังไมค์บ้าง
ออกอาการอ่อนแรง แอบถอนหายใจ เพลียจิต สมองตึงและล้า กลับบ้านดึกดื่น
ถึงบ้านกระะโดดขึ้นเตียงนอนงีบเลย หรือบ่อยครั้งหลับไปโดยไม่ได้อาบน้ำ
แต่ยังไม่ท้อ ถอดใจ และยอมแพ้
เพราะรู้ว่า.. “เราไม่ได้ทำงานหนักอยู่คนเดียว”

ดาวเป็นตัวอย่างที่ดีเรื่องงาน ขยันทั้งวัน ทำงานจริงจัง ทุ่มเทหนักหนาและตงฉินเป๊ะเว่อกว่าเรามากนัก
ทุกอย่างต้องตามระบบ ถูกระเบียบ ตามหลักวิชาการ ไม่ฝืนกฏหมายและกฏหมู่ ไม่ชอบซอกแซก ซ่อนเร้น งึมงำ ทำแบบง่ายๆเอาสะดวกไว้ก่อน
บ่อยครั้งที่เราไม่รอบคอบ ดาวช่วยตรวจเช็คและยังกลายเป็นคนพิสูจน์อักษรจำเป็น เพราะเราเขียนผิด ตกหล่นอย่างสม่ำเสมอ

คะแนนจิตพิสัยติดลบ …ดาวประกาศ
หากประเมินผลอาจผ่านอย่างเฉียดฉิว 555

ความดีโดยรวมของเธอทำให้เราอยากทำงานด้วยอย่างเต็มใจ
ไม่ได้ทำงานมากมายหนักหนาแบบนี้มานาน
ทำงานแทบไม่มีโอกาสแอบอู้เหมือนเมื่อก่อน…
ก้มหน้าอยู่กับงานตรงหน้า จ้องอยู่แต่หน้าคอมแทบไม่ได้กระดิกตัวไปไหน

สารภาพตรงๆว่า… “เหนื่อยโพด” แต่ยัง “ไหว” เพราะ “ความสุข” ยังมีปริมาณมากกว่า
“กำลังกาย” อาจหมด แต่ “กำลังใจ” ยังไม่ลด 555

พี่ๆหลายคนแอบเป็นห่วงกลัวเราจะไปไม่รอด คอยเป็นกำลังใจ หมั่นถามไถ่และสืบราชการลับให้ตลอด
มีคนใกล้ตัวแอบกระซิบเมาท์ว่า… ดาวก็โอเคกับเรา แค่นี่ก็หน้าบานเท่าตอนดาวให้โบนัสเชียวหละ

สำหรับ MyLoveLyBoss คนนี้
“ข อ บ คุ ณ” ที่ทำให้เรามาทำงานอย่างมีความสุข “ทุ ก วั น”

เรา…โชคดีที่ได้ทำงานกับดาว
ส่วนดาว…โชคร้ายที่ต้องมาทำงานกับเรา 555

อีก 1,000,000 วินาที เจอกันใหม่นะ !!!

20121229-105312.jpg