วันนี้ไม่มีรถโรงเรียน

Leave a comment

วันนี้ไม่มีรถโรงเรียน… กลับบ้านเอง
ดึกดื่น เหนื่อย เมื่อย เพลียไปเลย

ชอบหาย

Leave a comment

ดาวถามระหว่างทางกลับบ้านว่า…
“มิ้นท์ชอบหายไปตอน 17.45 – 18.00”

555

Merry X’mas @OMU …ono ห่วย

Leave a comment

ไม่อร่อยอย่างแรง เจ้าของน่าตาดีเท่านั้น

ร้านน่ารัก บรรยากาศเริ่ดหรู แต่งชิลล์มาก มุมถ่ายรูปเพียบ
อาหารแพงเว่อรสชาติสามัญชน ไม่อยากเรียกว่าห่วยเพราะเมนูอื่นเราอาจไม่ถนัด
แต่ทงคัตซึกะแกงกะหรี่ที่ถนัด ขอบอกว่า “รับไม่ได้วะ”
ถ้าเป็นร้านอาหารญี่ปุ่นแล้วทำ 2 อย่างนีิได้ไม่อร่อย…ก็อย่ามาเรียกตัวเองว่า Japanese !!!

หากจะย้ำจุดยืนว่า…ชั้นเป็นเจ้าเรื่องข้าวห่อไข่
กินคำแรกก็ไม่ประทับใจใดๆ
กลับไปเจียวไข่บางๆเอาข้าวยัดไปแล้วม้วนๆให้สวยๆ ซื้อไก่คาราเกะจาก 7 มาวางเคียง ก็ไม่น่าแตกต่าง

Lava egg จุดขายก็ไข่ทอดเหลียวๆยังไม้สุก กรีดแล้วไม่เห็นทะลักอย่างในรูป
พวกเงินเพิ่มก็เสียความรู้สึกแล้ว ตักใส่ปากแล้วไม่รับรู้ถึงความพิเศษใดๆ
หรือ กุทำผิดวิธีฟะ !!! ก็กรีดแนวยาวตามตย.เป๊ะ

คิดเงิรหมดไปหัวละ 300 เสียดายสาด….

“ต่างจากที่หวังผิดกว่าที่คาด”

คนรักกระหรี่ปรี๊ด กินไปไม่ถึงครึ่ง วางช้อนกินต่อไม่ได้
เพื่อนอีก 2 คนจะนั่งรถไฟฟ้าตามมา รีบโทรไปเบรคให้มันรอที่มาบุญครอง
ตอนนี้กุจะอ๊วกแล้งว ไปกินมนนมสดต่อดีกว่า 555

ขอวีนต่อ ไม่ได้บ่นหลังกินแบบนี้มานานมั่ก 555
อุตสาห์ไปฉลองคริสมาต เงินเดือนออกพร้อมโบนัสซะหน่อย

20121226-074702.jpg

20121226-074711.jpg

20121226-074719.jpg

20121226-074726.jpg

วันนี้เงินเดือนตามปกติ
ตอนเช้าแวะถอนเงินด้วยยอดเดิมเหมือนทุกเดือนโดยไม่ได้ระแวง ตรวจดูยอดเงินคงเหลือให้เรียบร้อย
หัวหน้าดาวมาเฉลยตอนสายๆ…ว่ามีเงินแปลกปลอมโอนเซอร์ไพรส์ให้
วิ่งหน้าตั้งกลับไปเปิดสมุดบัญชีดู… เงินโบนัส 1 เดือนนอนค้างอยู่เฉยเลย 555

กรี๊ด…เงินเข้าแบบไม่คาดคิด แต่ก็ดีใจและขอบคุณนะสรุปปีนี้ได้โบนัส 12 เดือนเชียว เย้ๆๆๆ

12-12-12 วันที่เราอ่อนไหว

Leave a comment

ใครๆบอกว่า… เป็นวันดี เลขสวย
แต่เรากลับรับรู้เรื่องลับลมคมใน…จนกังวลและไม่สบาบใจแทน

วันนี้รู้สึกอ่อนไหวไปเล็กน้อย

20121224-123812.jpg

เลยเถิด

Leave a comment

วันนี้แทบไม่ได้ทำงาน…ไม่ใช่ไม่มีงานทำนะ
แต่ช่วงเช้าดันโดนตามตัวขึ้นไปประชุมเรื่องการทำ work permit , VISA , UDN ต่างๆเวลาจะเอาฝรั่งสักท่าน หรือ หลายๆท่านมาทำงานของโปรเจ็ค
ต้องรักษาการณ์แทนน้องเบิร์ด รับหน้าที่รับฟัง รายละเอียด ขั้นตอนต่างๆที่ไม่เคยทำและไม่เคยรู้มาก่อน
แลกๆก็งงบ้าง แกล้งนั่งนิ่งเหมือนรู้เรื่อง แต่ฟังไปนานๆ พี่เขียว(คนที่เรียกประชุม) อธิบายหลายๆรอบ
วกไปวนมาบ้าว ตอบคำถามคนที่ยกมือถามอย่างสงสัย เราฟังหลายๆรอบเลยพอจับแพะชนแกะไปได้
ก็มีประโยขน์ดีนะ…ได้รับรู้ไปโดยไม่ได้ตั้งใจ 555

ช่วงเช้าเลยไม่ได้ทำงานซะงั้น… บ่ายกรุตายอน่

เที่ยงเพื่อน 25 เรียกตัวไปกินข้าวเที่ยงตรง เนื่องจากปีประชุมบ่ายครึ่งและเตรียมไส้กรอกคุณยายของฝากจากพี่ณากัน
มื้อนี้มีอาหารเสริมจากเชียงใหม่หลายอย่าง เลยเปลี่ยนบรรยากาศ…ลงไปซื้อข้าวกล่อง ก๋วยเตี๋ยว ราดหน้าใส่ถุงขึ้นมากินที่ Breakout ชั้น 25 แทน

20121121-071404.jpg

ตกเย็นว่าจะทำงานต่อพักใหญ่ แต่เริ่มเหนื่อยอ่อนกับผู้บังคับบัญชาระดับสูงมากๆที่ไม่ยอมเซ็นเอกสาร
ทำให้ทำงานต่อไปไม่ได้….เซ็ง เดินไปสำรวจห้องหลายต่อหลายรอบก็ยังไม่คืบหน้า
ดาวเขียนไปอ้อนวอนก็ยังไม่ยอมจรดปากกา ปล่อยแฟ้มกองโตบนโต๊ะออกมาให้พนักงานผู้น้อยตาดำๆเอาไปทำงานกันต่อ
จะให้เราเข้าไปเคาะโต๊ะเริ่งรีบท่าน ก็เกรงว่าจะเข้าไปไม่ถูกเวลา ไม่รู้ท่านยุ่งหรือยังไม่พร้อมจะเซ็นเอกสารให้ด้วยเหตุผลประการใด
กลัวทะเล่อทะล่าเข้าไปแล้วจะโดนขว้่างแฟ้มใส่หัวเอาได้…เลยรอแบบไร้ความหวังต่อไป

งานด่วน กลายเป็นงานไม่(ต้อง)ด่วนแบบช่วยไม่ได้จริงๆ

หมดหนทางทำงานต่อ พาลหมดอารมณ์ทำงาน..ว่าจะปิดคอมพ์กลับบ้านซักหกโมงเย็น
พี่ณาโทรมาชวนไปกินข้าวเหนียวสังขยา เราอยากลงไปเดินเล่น ตามหาแสตมป์ 7 ด้วยพอดี
เลยตกลงกันไปซื้อของตักบาตรพระพรุ่งนี้เช้า แล้ว ลงไปเมาท์มอยร้อยเรื่องกันก่อนกลับบ้านดีกว่า

เมาท์สาระพันเรื่อง…แจงยังไม่เสร็จงาน เรากลับพี่ณาสุมหัวเล่นเกมส์จนผ่านด่านยากได้สำเร็จ
กว่าจะได้กลับบ้านเตลิดเปิดโปงไปจนเกือบ 3 ทุ่ม

นั่งรถเมล์ฟรีกลับบ้าน…เพราะอยากนอนงีบ ฝนตกพรอยๆอากาศเย็นเป็นใจอีกต่างหาก
หลับๆตื่นๆตลอดทาง เบลอเหม่อลอยเหมือนโดนวางยา
มาสะดุ้ง เมื่อมองซ้ายทีขวาที อ้าว!!! เลยบ้านแล้ววะ 555

นั่งรถหลับเพลิดเพลินเลยเถิด จนเลยป้ายอย่างไม่น่าเชื่อ
ฝนยังลงเม็ด ต้องเดินตากฝนปรอยๆยามดึกแบบ งง งง ง่วง ง่วง ระหว่างข้ามถนนไปนั่งรถย้อนกลับมาอีก 4-5 ป้าย 555

สายโด่ง เทศกาลทอนซิลอักเสบอีกครั้ง

Leave a comment

วันนี้เดินทางไปทำงานวันแรกของสัปดาห์ด้วยเวลาปกติ… ไม่เร็วไม่ช้ามาก
ระยะแรกๆจากถนนนวมินทร์ถึงแยกลำสาลีการจราจรก็ปกติสุข ติดเป็นระยะสั้นๆตามสัญญาณไฟ หรือ ตามแยกที่ติดเป็นประจำๆ…..
นั่งบ้าง หลับบ้าง ไปเรื่อยๆไม่ได้กังวลอะไร
แต่เริ่มแปลกใจเมื่อรถเลี้ยวขวาเข้าถนนรามคำแหง
เกือบ 10 นาทียังแปะนิ่ง เคลื่อนที่แบบขยับทีละคืบ ไม่ไปไหนไดล เลยแยกลำสาลีมาได้ประนิดเดียว
แล้วก็ติดแช่นิ่งอีกนานสองนาน…
อยากจะรายงานการจราจรไปยัง จส.100 แจ้วว่าแถวนี้ “สภาพการจราจรติดขัด เคลือนที่ได้แบบหยุดนิ่งสลับหยุดนิ่ง” คร่า

แต่เริ่มไม่มีอารมณ์ เริ่มหงุดหงิดกับการจราจรวันจันทร์เลยไม่อยากทำตัวเป็นนักข่าวพลเมืองดี tweet ข้อความแจ้งจส 100 และ follower ต่างๆ
ขี้เกียจแม้แต่จะเปิดเข้าไปอ่านข้อความสั้นว่า…ใครแจ้งเบาะแส สาเหตุการติดขัดหนักย่านนี้ไว้ว่าอย่าไรบ้างไหม

ได้แค่ทำใจ ปลง นั่งนิ่งบยรถที่เคลื่ิอนตัวแบบไร้ความเร่งต่อไป
หน้ารามคงมีอะไร หรือ รามฯมีกิจกรรม งานอันใดแน่นอนๆ… ปกติแถวนี้ก็ติดบ้างแต่ไม่สาหัสเยี่ยงนี้ !

1 ชั่วโมงผ่านไป…รถยังไหลไปไม่ถึงหอนาฬิกา จะเก้าโมงครึ่งยังไม่เขยิบใกล้ออฟฟิศ
โชคดีที่หัวหน้ายังติดภาระกิจอยู่ที่ต่างประเทศ ไม่งั้นคงต้อง whatappไปสารภาพกันอีกครั้ง

นั่งรถติดสาหัสอยู่ชั่วโมงกว่า กับระยะทางไม่กี่กิโล…
รถติดนาน ความเครียดก่อตัว ความหิวเลยประทุ
พอไปถึงหน้าบิ๊กซีรีบซื้อหมูปิ้ง 3 ไม้กับข้าวเหนียวเท่ากำมือมากินประทังชีวิตโดนพลัน
การจราจรยังไ่ม่คลี่คลาย ติดเป็นสายยาว… รถเมล์็ก็ไม่ยอมมารับ
กระวนกระวาย โมโหหิว เครียด หงุดหงิดต่อไป กินหมูปิ้งหมดแต่เหมือนยังไ่ม่อิ่ม รถก็ไม่มีวี่แววจะมา การจราจรก็ยังคงสภาพเดิม
เดินไปซื้อ ขนมจีบมากินแก้บ้า อีก 7 ลูก..เมื่อหายหิว จิตใจอาจสงบมากกว่านนี้ได้

ผ่านรามคำแหงไปแบบทุลักทุเล สี่แยกพระรามเก้าถึงแยกคลองตันเริ่มจะคล่องตัว
แต่พอเลี้ยวขวาเข้าถนนเพชรบุรี…ติดหนึบขยับแบบคืบสอบงคืบจนถึงจุดหมายอีกรอบ

เซ็ง แต่ ทำอะไรไม่ได้!!! วันนี้การจราจรทำร้ายความรู้สึกมาก แทบไม่อยากมาทำงาน

ถึง ออฟฟิศ สายโด่งเกือบ 10.30 …บร้าไปแล้ว ออกจากบ้าน 8.30
หัวหน้าไม่อยู่ก็ไม่ได้ตั้งใจทำตัวเถลไถลนะ
หากเป็นเมื่อเก่าก่อนคงส่ง SMS ลาป่วย ลากิจกลับบ้านไปนอนแล้วเนี่ย!!!!

ยามเย็น…ไอต่อเนื่องจนเจ็บคอหนักขึ้น โรคคออักเสบเริ่มออกฤทธิ์
เหมือนจะถึงเทศกาลทอนซิลอักเสบอีกครั้งเช่นกันTT
เริ่มครั่นเนื้อตัวเหมือนจะเจ็บป่วย อาการไม่สู้ดี เริ่มระแวงตัวเอง ไม่อยากให้การเจ็บคอระบาดจนเป็นทอนซิน
เพราะไม่อยากทรมานและต้องยอมให้หมอตัดเจ้าตัวปัญหาในลำคอนี้ออกไปจากร่างกาย

ทำตัวสำออย ขอตัวกลับบ้ายเร็วเพื่อไปนอนพักตั้งแต่ 6 โมงเย็น…
วันนี้มาสายโด่งซึ่งควรจะทำงานจนถึง 1 ทุ่มโน่น

…ขอตัวกลับบ้านก่อนโดยไม่ขออนุญาตหัวหน้า แล้วจะทำงานชดใช้ให้ในภายหลังนะ 555…

ส่องกระจกดูเงา…เงาของตัวเอง

Leave a comment

วันนี้งานเกือบชิลล์กึ่งยุ่งๆ…
ว่างกว่าทุกๆวัน ไม่ใช่แอบลั๊ลลาเพราะหัวหน้าดาวไม่อยู่
และไม่ใช่ไม่มีงานจะทำนะ แต่งานเข้าโหมดงานค้างทำต่อไม่ได้ส่วนใหญ่ต่างหาก
มีพวกรอคอนเฟริม รอเมล์ รอเคลียร์ นายใหญ่ไม่ยอมเซ็น…งานหลายอันเลยไปต่อไม่ได้ซะ
แอบเซ็งปนถอนหายใจ สตีฟนายใหญ่เดินๆไปมา แต่ก็ไม่ยอมแจกลายเซนให้ซะที
แทนที่วันนี้จะเคลียร์งานด่วนบางอันไปได้…
กลับต้องทำใจปล่อยงานคาราคาซังไปลุ้นวันจันทร์ต่อ…

วันนี้ว่าจะไม่กลับดึก แต่ก็กลับมืดจนได้ 555
ผ่านกระจกหัวโค้ง เลยชะโงกดูเงาหัวตัวเอง
แอบส่องกระจกดูเงา…เงาของตัวเองพักหนึ่ง
แล้วก็ได้รูปสวยๆที่ถูกใจมากรูปนี้มา…

20121117-225910.jpg

มื้ิอเช้าแบบเบาๆ โกโก้ร้อนแบบหวานน้อยใส่แก้วโดเรม่อน
ชื่นใจคล่องคอจากไออุ่นขมปนหวาน

20121117-224301.jpg

มื้อกลางเหลือแค่แจงกะเรา
เที่ยงตรง…ลองเสี่ยงเดินไปบะหมี่รอนานกันแบบไม่คาดหวัง
ยังพอมีโชค…ได้บะหมี่เกี๊ยวคนละชาม แต่น้ำซุปหมด 555
แจงเลยออกไอเดียไปสั่งก๋วยจั๊บร้านติดๆกันมาซดน้ำให้คล่องกระเดือกหน่อย

แจงตั้งชื้อให้มื้อกลางวันแบบสองต่อสองนี้ว่า…
“ฉลองครบรอบ 6 เดือน บบสร้อยๆ”…ก็จริง

20121117-225051.jpg

บ่ายๆเหมือนหิวและเพลีย เลยเดินไปหยิบเปปสีลาวเย็นเจี๊ยบมาเทใส่น้ำแข็ง
หวาน ซ่า เย็นชื่นใจ เป็ปซี่จากลาวใต้ของฝากจากดาว
อร่อยกว่าของไทยนะ หวานมากกว่า แต่ซ่าไม่เท่านะ

20121117-225419.jpg

มื้อเย็น…. ไม่มี ไม่ได้กินข้าวเย็นมาทั่งอาทิตย์
งานเยอะ เหนื่อย เพลีย จนกินไม่อร่อย น้ำย่อยยามเย็นไม่ทำงาน
กลับถึงบ้านไม่อยากกินใดๆทั้งนั้น อยากกระโดดขึ้นเตียงอย่างเดียว
บางทีดื่มนม 1 กล่องแล้วนอนเลย
…ผลงาน น้ำหนักหายไป 1 กิโล… เย้ เย้

ถ้างดข้าวเย็นต่อไปซักเดือนน่าจะลดต่อเนื่องได้ 4-5 โลเลยดิเนี่ย

Older Entries

%d bloggers like this: